รู้แบบนี้.... แม่นอนกรนไปตั้งนานแล้ว

เมื่อคืนนี้เห็นลูกชายวัยรุ่นนั่งทำรายงานอย่างขะมักเขม้นก็ออกจะดูแปลกตา... เพราะไม่ค่อยได้เห็นไอ้ลูกชายขยัน  ด้วยความที่เราแม่ลูกสาม-สี่ยังคงนอนเรียงเป็นปลากระป๋อง(ชนิดกระป๋องแบน)กันอยู่  ทุกๆวันมักเป็นปลากระป๋องสามตัว   แต่ถ้าวันศุกร์-เสาร์ที่พี่สาวคนโตกลับจากหอมานอนด้วย ก็จะแน่นหน่อย...เป็นปลากระป๋องสี่ตัว ส่วนป๊า...ก็ไปนอนกระป๋องกลมอยู่อีกห้องนึง... 

 

งานนี้เลยบอกลูกชายเขาว่าแม่จะนอนก่อนละนา  ให้เขาทำงานตามสบาย...มิต้องเกรงใจ...และด้วยความที่เมื่อคืนนี้ปลาตัวเล็กไปเข้าค่ายยุวกาชาด  แม่เลยไม่ต้องนอนกอดใคร  หลับสบายใจเฉิบ...

 

ตื่นเช้ามาถามลูกชายว่า 

 

“เป็นไงลูก... เมื่อคืนนี้งานเสร็จมั้ย?”

 

ได้ยินคำตอบแล้วชื่นใจจริง

 

“เสร็จซีแม่... ตั้มนอนตั้งตีหนึ่ง....”

 

“เหรอ...โห...แสดงว่าแม่หลับไปก่อนนานแล้วซีกว่าตั้มจะนอน...”

 

 “ช่าย...แม่นอนกรน ตั้มเลยนอนไม่หลับไง  เลยนั่งทำงานจนเสร็จ...”

 

ฮาๆๆๆ....

นึกขำ  คิดในใจว่า รู้แบบนี้แม่นอนกรนไปตั้งนานแล้ว(หรือนอนกรนนานแล้วหว่า...)