แค่เห็นแววตาก็ปลื้มใจ

วันนี้ดีใจเป็นที่สุดหลังจากปล้ำกับหน้าจอ หาแถบเครื่องมือตั้งนาน ตอนนี้เจอแล้ว เข้าเรื่องเลยนะคะ อาทิตย์ที่ผ่านมา 19-20 มกราคม ที่ผ่านมา ทางโรงเรียนมอบหมายให้อบรมคอมพิวเตอรให้แก่นักเรียนตั้งแต่ชั้น ประถมศึกษาปีที่ 1 - ม3 ของโรงเรียน เป็นโจทย์ที่ยากมาก เพราะไม่รู้จะจัดการความรู้ที่จะให้กับเค้าอย่างไร นั่งคิดอยู่หลายวัน ก็เลยลงตัวที่ ป1-3 โปรแกรม paint ป.4-6 word ม. 1-3 power point ชั้นละ 1 วัน
เริ่มต้นที่ ป.1 เด็กๆ ไม่เคยใช้เครื่องคอมพิวเตอร์มาก่อนเลยในชีวิต ต้องสอนปิดและเปิดเครื่องก่อน แต่แววตาที่ทุกคนแสดงออกมา ทำเอาความเหน็ดเหนื่อยที่มีหายไปหมด ทุกคนกระตือรือร้นอยากรู้อยากเห็นมากถึงมากที่สุด ส่งเสียงทุกครั้งที่ประสบความสำเร็จในการเปิดหรือปิดเครื่อง ต่อจากนั้นก็เริ่มสอน paint เริ่มจากให้รู้จักเครื่องมือทีละชิ้น วิธีการใช้เครื่องมือ ให้ทดลอง ต่อไป ก็ ให้รู้จักเปลี่ยนสี เติมสี ให้เด็กฝึกวาด ทุกคนจะส่งเสียงและมีรอยยิ้ม ที่ต้องแอบยิ้ม ครูคะ ครูครับ สวยไหมคะ ครับ ครูครับสีหายครับ ทำไม ยางลบมันลบได้นิดเดียวคะ คำถามมีมากมายมหาศาล แต่ก้ตอบคำถามและแนะนำด้วยความเต็มใจเพราะแววตาของเด็กๆ มันช่างมีความสุขเหลือเกิน พักกลางวันก้รีบไปทานข้าวแล้วกลับมา ช่วงบ่ายให้วาดในหัวข้อโรงเรียนของหนู ไม่น่าเชื่อ การใช้คอมพิวเตอร์ครั้งแรกของเด็กจะทำได้วสวยงามถึงเพียงนี้ ถึงเวลากลับทุกคนขอต่ออีกนิด อีกนิด จนต้องบอกค่ำแล้วเดี๋ยวครูให้เข้ามาวาดใหม่ ถึงยอมกลับ ส่วนคุณครูก็แทบหลับในห้องคอม