เป็นเรื่องปกติสำหรับผมไปแล้วครับ สำหรับการทำงานที่ถ้ายังไม่เห็นเส้นตาย ความคิดก็ไม่ยอมเกิด ฮิฮิ ดังนั้นช่วงนี้จึงเป็นช่วงที่ความคิดช่างหลั่งไหลกันมาเสียเหลือเกิน เพราะตอนนี้เส้นตายมันช่างเยอะเสียเหลือเกิน ที่สำคัญในขณะที่เส้นตายเข้ามาใกล้เท่าไร งานใหม่ๆ ก็รับเข้ามาเหลือคณา ฮือ ชีวิตนี้มีอะไรน่าสนใจให้ทำเยอะจริงๆ

สองวันก่อน โทรศัพท์ไปเรียนเชิญท่านคณบดีเป็นวิทยากรในงานสัมมนาที่จะจัดขึ้นกลางเดือนกุมภาครับ ปรากฏเสร็จธุระผม ท่านก็บอกว่าท่านรับงานมาให้ผมชิ้นหนึ่ง เป็นการวิพากษ์งานวิจัย แค่ได้ยินว่า วิจัย ผมก็รีบตอบไปว่า ตลอดปี 52 นี้ของดรับงานวิจัยใหม่ครับ เนื่องจากต้องเคลียร์ของเก่าและเร่งงานวิทยานิพนธ์ ท่านก็ตอบว่า ฟังดีๆ สิ ไม่ใช่ให้ทำวิจัย แต่ให้วิพากษ์งานวิจัย ถามท่านต่อไปว่า จะเอาเมื่อไรครับ ท่านบอกว่า ภายในเดือนนี้ ฮิฮิ แต่ละงานเอาสิ้นเดือนนี้ทั้งหมดเลย แล้วผมจะปั่นงานยังงัยให้เสร็จทั้งหมดได้ยังงัยเนี๊ยะ

งานนี้ปฏิเสธท่านยากครับ เพราะท่านบอกว่า เอาผมไปโฆษณาไว้เยอะแล้ว ฮิฮิ (ดีแค่ไหนแล้วที่ท่านไม่เก็บค่าโฆษณา) งานนี้เป็นงานใหม่ของผมครับ ปกติ หากจะให้เสนอแนะงานวิจัย มักจะเป็นการพูดสดมากกว่าครับ แต่งานนี้ให้เขียน ซึ่งถ้าเขียนวิพากษ์หนังสือนะ พอจะเคยทำอยู่บ้างครับ

เนื่องจากเป็นงานใหม่ที่ไม่เคยทำ แล้วก้อกลัวจะทำเสียชื่อของท่านคณบดี เมื่อคืนเลยต้องลัดคิวงานอื่น ลองหยิบงานนี้มาลองทำดู ปรากฏงานวิจัยที่ให้วิพากษ์ เป็นเพียงข้อเสนอโครงการครับ เลยทำให้ประหยัดเวลาในเขียนไปได้เลยครับ เสร็จงานชิ้นนี้ประมาณตีหนึ่ง ก็เมลส่งให้ท่านไปเลย จากนั้นก็กลับมาจับเจ่าอยู่กับงานเก่าครับ คือการเขียนรายงานวิจัยให้เสร็จสักที ฮือ อันนี้ไม่ใช่เรื่องงานครับ มันต้องใช้เวลา

แวะมาบ่นในโกทูโน แก้คิดถึงได้เท่านี้แหละครับ ช่วงนี้มีแต่งานเผาหัว และขนหัวลุก