ภูมิปัญญาปฏิบัติ เพื่อสังคมโลก

• ผมเคยเขียนบันทึกการค้นพบรากเหง้าองค์ความรู้ภูมิปัญญาปฏิบัติของถิ่นเกิดของตนเอง (ภาคอีสาน) ไว้ในบันทึก ผู้สละสู่ป่า  โดยอ้างคำกล่าวของนักวิชาการชาวตะวันตกที่มุ่งมั่นศึกษาแก่นพุทธรรมอย่าง เรจินัลด์ เรย์
  

   

  เรจินัลด์ เรย์ กล่าวว่า ...ยังคงมีสายการปฏิบัติในป่าอยู่ทั่วพุทธศาสนจักรของเอเชีย บางทีอาจจะมีมากกว่าที่เราคิดด้วยซ้ำ ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย สายพระป่ามีความเข้มแข็งอยู่มากในช่วงศตวรรษที่ผ่านมา...

• หลังจากศึกษาค้นคว้าเพิ่มเติมจึงพบว่า ชาติตะวันตกมีผู้หันมาศึกษาพุทธรรมอยู้ไม่น้อยจึงเขียนบันทึกวิเคราะห์เอาไว้ที่  ดวงอาทิตย์จะขึ้นทางทิศตะวันตก ได้อย่างไร ?

• ในประเทศไทยเอง ผู้ศึกษาแก่นพุทธรรมออนไลน์ก็มีไม่น้อยเช่นกัน ส่วนใหญ่จะเป็นคนในสังคมเมือง

• จากบันทึก สวัสดีปีใหม่ ๒๕๕๒ ครับ เป็นตัวอย่างคนดิบตามรอยธรรม บนเส้นทางแห่งการความพยายามศึกษาค้นคว้าเรียนรู้ "แก่นพุทธรรม" เพื่อนำมาประยุกต์ให้เข้ากับภาระหน้าที่ คือความเป็นครู บูรณาการเข้ากับวิถีชีวิตสมัยใหม่ โดยมุ่งหวังจะเผยแผ่องค์ความรู้ตามกำลังที่พอจะทำได้

• ต้องไปสอนศูนย์ชุมแพแล้วครับ (จะกลับมาเขียนต่อ)

• ----------- วันต่อมา

• เช้าวันอาทิตย์ที่ 25 มกราคม 2552 ที่ผ่านมา เป็นวันดีอีกวันหนึ่ง ที่ผมตื่นเช้ากว่าปกติ เพราะนัดกับพี่ที่เรียน ป.เอก ด้วยกันว่า จะไปทำบุญใส่บาตรที่วัดป่าที่อยู่ห่างจากตัวเมืองชุมแพออกไปประมาณ 5 กิโลเมตร

• ไปทำบุญคราวนี้อิ่มทั้งใจ อิ่มทั้งท้องครับ เพราะอาหารเช้าวันนี้เป็นข้าวก้นบาตร เท่าที่จำได้ครั้งนี้เป็นครั้งที่สองในชีวิตครับ ครั้งแรกนั้นฉันกินเข้าก้นบาตรที่วัดป่าบ้านตาด เมื่อปีที่แล้วครับ

• พอฉันกินเสร็จ ก็ไปกราบศึกษาธรรมะกับหลวงพ่อท่าน ท่านก็แนะนำให้ไปเดินดูรอบ ๆ บริเวณวัดก่อน พบว่าเป็นวัดที่สงบร่มรื่นมากครับ เพราะอยู่ตีนภูเขา  มีแท่นหินเหมาะสำหรับนั่งสมาธิ มีทางเดินจงกลมข้างกุฏิ ดู ๆ ไปเหมือนวัดที่ฝันไว้เลยครับ

• อ่านแล้วดูเหมือนว่า ผมจะชอบเข้าวัดฟังธรรมอะไรทำนองนั้น แต่จริง ๆ แล้วนับครั้งได้เลยครับ ผมยังดิบหรือห่ามอยู่มากอักโข มีปีนี้ที่โชคดีมีบุญวาสนา เริ่มได้เข้าวัดฟังธรรมตั้งแต่ต้นปีเลยครับ 

• ขอยกยอดไปเขียนต่อในบันทึกถัดไปนะครับ