ในวิถีของนักเดินทาง ก็อยากจะไปให้ถึงปลายทาง แต่ถ้าไปถึงปลายทางพร้อมกับเรียนรู้คุณค่าระหว่างทาง ชีวิตนี้คงงดงาม

                                                     

           ชีวิตของคนเรา คงมีการเริ่มต้นให้ก้าวเดินหลายครั้ง กว่าจะถึงเป้าหมายและปลายทางที่ฝันไว้คงเหน็ดเหนื่อยและอ่อนล้า หลายคนมีเป้าหมายที่ยาวไกล บางคนมีเป้าแค่เพียงอึดใจ หากแต่การเดินทางของทุกคนล้วนผ่านระหว่างทาง ที่มีทั้งที่งดงามและโหดร้าย ถ้าเราได้เรียนรู้ในวิถีระหว่างทางอย่างใคร่ครวญ เราอาจจะค้นพบความงดงามของดอกหญ้าต้นเล็กที่แอบซ่อนอยู่หรือ ได้พึ่งพิงร่มต้นไม้ใหญ่ การก้าวเดินแบบนี้คงเป็นการสร้างคุณค่าให้เกิดในจิตใจทั้งของตนเองและผู้อื่น

    หลายคนอาจจะมีวิถีของตนเองเพื่อก้าวไปให้ถึงเป้าหมายของตนเอง แต่ผมยังศรัทธาในวิถีของการสร้างคุณค่าให้เกิดขึ้นในตัวตนและผู้อื่นและหวังว่าสักวันตนเองจะมีคุณค่ามากยิ่งขึ้นกว่านี้

 

 


"บางทีความสมบูรณ์แบบของชีวิต ก็ไม่ได้อยู่ที่ความเร็วของการเดินทาง
แต่อยู่ที่เราสนุกกับการเก็บเกี่ยวความสุข  ระหว่างการเดินทางต่างหาก..."