ถ้าคุณครูทุกคนหรือสถานศึกษาทุกแห่งร้อยเรียงเรื่องราวเชิงประวัติศาสตร์ที่นักเรียนควรเรียนรู้เป็นเรื่องราวบทละคร หรือบทบาสมสมุติการเรียนรู้ประวัติศาสตร์ก็จะไม่น่าเบื่ออีกต่อไป

       เมื่อวันที่๖ มกราคม ๒๕๕๒ ดิฉันได้มีโอกาสชมการแสดงละครประวัติศาสตร์

เรื่อง เลือดสุพรรณ ในพิธีเปิดงาน ศิลปหัตถกรรมภาคกลาง ที่จัดที่สุพรรณบุรี

       ในระหว่างชมการแสดง ดิฉันรู้สึกขนลุกซู่ด้วยความประทับใจ ประทับใจในความสามารถของเด็กนักเรียน รู้สึกมีส่วนร่วมไปกับบทละคร และทีสำคัญดิฉันรู้สึกรักและภาคภูมิใจ ในท้องถิ่นสุพรรณบุรีบ้านเกิดและคิดว่าถ้าคนที่ได้ชมอยู่ขณะนั้น เป็นคนสุพรรณบุรี ก็คงต้องเกิดความประทับใจเช่นเดียวกัน

       ที่เล่าความประทับใจนี้เพราะอยากจะบอกทุกท่านว่า แต่เดิมเราเคยได้เรียนประวัติศาสตร์ผ่านการเล่าเรื่องจากคุณครู หรือผ่านการอ่านด้วยตนเอง ความประทับใจ ความภาคภูมิใจในท้องถิ่นเกิดขึ้นในระดับหนึ่ง แต่ถ้าหากเราได้เรียนผ่านการจำลองสถานการณ์เป็นละครหรือบทบาทสมมุติ การเรียนรู้จะเกิดได้ดีกว่า เกิดความซาบซึ้งความประทับใจ ความรักหวงแหนในท้องถิ่นจะเกิดขึ้นในจิตสำนึก ทั้งผู้ชม และผู้แสดง ซึ่งขณะนี้ สพฐ. สพท. และสถานศึกษาจะต้องรื้อฟื้นเรื่องการสอนประวิติศาสตร์ในทุกระดับชั้น

           การชมละคร เรื่องเลือดสุพรรณ ที่แสดงโดยนักเรียนโรงเรียนบรรหารแจ่มใสวิทยา ๑ และได้ทราบว่าครูผู้สอนคือ ครูสิบเอกวีระ คงสมนึกในวันนั้น ดิฉันได้แนวคิดว่า ถ้าคุณครูทุกคนหรือสถานศึกษาทุกแห่งร้อยเรียงเรื่องราวเชิงประวัติศาสตร์ที่นักเรียนควรเรียนรู้ เป็นบทละครใช้สอนเด็กให้ได้แสดงออกเป็นบทบาทสมมุติ จะทำให้การเรียนประวัติศาสตร์ไม่น่าเบื่ออีกต่อไป

             ขอชื่นชมครูวีระ คงสมนึก และทีมงาน รวมถึงท่านผู้อำนวยการสถานศึกษา ผอ.ลั่นทม พุ่มจันทร์โรงเรียนบรรหารแจ่มใสวิทยา ๑ ที่ให้ความสำคัญต่อประวัติศาสตร์สำคัญของท้องถิ่น ทำให้เด็กเกิดการเรียนรู้ และภาคภูมิใจในท้องถิ่น (ขอรูปภาพการแสดงจากโรงเรียนด้วยนะคะ)