สิ่งไม่หมดอายุ..?

ยามเช้าตื่นนอนมาพร้อมกับยังจำความฝันได้ดีว่า...ฝันเห็นคุณตาผู้ล่วงลับไปแล้วมาหาและร้องถามว่า...นากาตีเท่าไรแล้ว..? ( ตอนนี้กี่โมงแล้ว ) เลยบอกไปว่าตีหกแล้ว คุณตาว่า...พระมายืนบาตรแล้วม่าย...กูอี่ไปตักบาตร..?เราฝันเป็นตุเป็นตะเลยละ

พอตื่นมาทำให้ย้อนคิดไปถึงตอนที่คุณตายังมีชีวิตอยู่ชอบทำบุญเข้าวัดวันพระใหญ่นี่หลังจากลูก ๆทำสำรับกับข้าวแล้วสองตายายก็ไปวัดใกล้บ้าน ปกติอยู่ที่บ้านยามเย็นก่อนนอนก็นำเอาหนังสือมนต์พิธีมาเปิดอ่านสวดท่องคำแปลต่าง ๆ บรรดาหลาน ๆ เวลาไปเยี่ยมคุณตาก็แอบมองตอนคุณตาท่องมนต์ต่าง ๆคงหาทางไปทำบุญอุทิศให้คุณตาสักวันละ

ทำให้นึกถึงชีวิตของคนเรานี้ ล้วนมีวาระแห่งอายุที่หมดไปตามการเวลาไม่มีใครคงอยู่ยืนนานเที่ยงแท้ หลายสิ่งที่อายุหมด เครื่องของใช้ยังมีวันหมดอายุ อาหารการกินก็มีวันหมดอายุ แต่มีอยู่สิ่งหนึ่งที่ไม่เคยหมดอายุเลย...คือการลงมือทำความดีไงละ...อิ อิ อิ.