ในเมื่อถึงเวลาที่เราโกรธ หงุดหงิด รำคาญใจ หากคิดอะไรไม่ออก บอกอะไรไม่ถูก ขอให้เรา “ยิ้ม” ไว้ก่อนเพื่อ “เปลี่ยนใจ...”

ยามโกรธ ยามหงุดหงิด อารมณ์ขุ่นมัว ทั้งสติรวมทั้งสัมปชัญญะกำลังกระจัดกระจาย ใจเราก็หาย ลมหายใจของเราก็ยิ่งหาย

ใจหายคือ ใจไม่อยู่กับเนื้อกับใจ ใจสั่นรั่นระรัว ระริก ระรี้
ลมหายใจหาย คือ ลมหายใจสั้น หายใจแรง หายใจหอบ
ช่วงเวลาเหล่านี้เป็นช่วงเวลาที่ระบบร่างกายผิดปกติ เนื่องด้วยออซิเจนไปเลี้ยงสมองไม่เพียงพอ ดังนั้นความฉลาดโดยเฉพาะอย่างยิ่งปัญญาจะขาดและบกพร่องไป

เรื่องนี้รวมถึงเวลาที่เรา “อยาก” อันเกิดจากกิเลส และตัณหา อยากได้โน่น อยากได้นี่ อยากมีโน่น อยากไม่มีนี่ อารมณ์เหล่านี้ลมหายใจก็จะ “สั้น” เหมือนกัน

อารมณ์ต่าง ๆ ที่กล่าวมานั้นสามารถแก้ไขได้หากเรา “ยิ้ม”

ยิ้มไว้ก่อน ยิ้มเพื่อเปลี่ยนใจ

ยิ้มเพื่อเรียก “สติ”
สติมาปัญญาเกิด สติเตลิด ปัญญาหนี

เมื่อเกิดอารมณ์อยาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งอารมณ์โกรธ และใช้ได้กับอารมณ์ “หลง” ขอให้เราฉีกยิ้มที่มุมมาก
เอาปาก “ยิ้ม” ไว้ก่อน “ยิ้มให้แก้มปริไปเลย”
แล้วสถานการณ์รวมทั้งสิ่งต่าง ๆ จะดีขึ้น

หลังจากเมื่อยิ้มแล้วเราจึงค่อย ๆ รวบรวมสติกลับมาตามดูลมหายใจ
การยิ้มเป็นการปลดปล่อยความตรึงเครียดออกไปจากจิต จากใจ จากอารมณ์
เปรียบได้ดั่งการซักผ้าก่อนที่จะนำมาย้อม

เมื่อจิตใจของเราโลภ โกรธ และหลง ตอนนั้นจิตใจเราเปื้อนและสกปรกมาก จะให้มาตามดูลมหายใจเลยนั้น เป็นสิ่งที่ยากและอาจจะสายเกินกว่าที่จะเปลี่ยนใจได้ทัน

ยามผ้าเปื้อนการที่จะรับน้ำย้อมใหม่ ควรซักหรือล้างผ้าให้สะอาด รอยยิ้มนั้นสามารถซักและชำระล้างใจที่โสโครกจากอารมณ์ได้ในฉับพลัน

หรือหากยิ้มไม่ออก สองนิ้วนั้นช่วยได้
ลองไปยืนส่องกระจก แล้วนำนิ้วชี้ทั้งสองนิ้ว  “ฉีกมุมปาก” ทั้งสองออก
แล้วสิ่งที่เราเห็น จะเห็น “เด็ก” น่าหน้าประหลาด ๆ ที่แววตาขุ่นมัวแต่ปากนั้นยิ้มกว้าง แต่หากใจนั้นจะถูกชำระล้างอารมณ์ที่บูด ๆ และเสีย ๆ ได้อย่างน่าอัศจรรย์

หรือเมื่อครั้งที่ทำงาน งานหนัก งานเหนื่อย ถูกเจ้านายด่า ถูกลูกค้าบ่น ก็ให้ “ยิ้ม” เอาไว้ก่อน
ยิ้มเมื่อรักษาตนเอง ยิ้มเพื่อรักษาใจของตนเอง
การยิ้มทำให้การความคิดที่เป็นบวก ความคิดที่ดี
ความคิดที่ดีนั้นย่อมส่งผลให้ “ใจดี”


ใจที่ดี วาจา คำพูด กิริยา อาการที่แสดงออกมานั้นก็จะดีตาม
ใจสบาย คำพูดสบาย การแสดงออกสบาย ผู้เห็น ผู้ใกล้ชิด ผู้สัมผัสก็สบาย
หากเรายิ้มทั้งวันได้ก็ยิ่งดี

คนยิ้มทั้งวันนี้ไม่บ้านะ แต่คนหน้าบึ้งทั้งวันนี่ก็.... มีสิทธิที่จะเป็นบ้าได้

อารมณ์ที่ขุ่นมัวย่อมทำให้เราเครียด หน้าบึ้ง หน้าตึง
บ้าทั้งใจ บ้าทั้งร่างกาย
ใจไม่ดีแล้ว ยังจะพาลทำให้ร่างกายเกิดโรคร้ายได้อีกมากโดยเฉพาะอย่างยิ่ง “มะเร็ง”
ดังนั้นรอยยิ้มนั้นยังป้องกันโรคและรักษามะเร็งได้ทั้งกายใจ

มาร่วมยิ้มเพื่อเปลี่ยน “ใจ” ให้ดีกันทั้งวัน
มาร่วมยิ้มเพื่อเปลี่ยน “ใจ” ให้สังคมนี้กันถ้วนหน้า
รอยยิ้มอันพิมพ์ใจย่อมสร้างความสดใสและสว่างไสวชั่วนิรันดร์...