นเป็นหลวงหวงคนกลางอย่างยึดมั่น คนเป็นน้อยรอแบ่งปันวันมาหา ส่วนคนกลางกลับระรื่นชื่นอุรา ปั้นวาจาออดอ้อนป้อนคำลวง

คนดีของฉัน....ประพันธ์เมื่อ ๒๖ พฤศจิกายน ๒๕๕๑

(แม้จะตอกย้ำให้เจ็บปวด แต่ก็ยังชอบอ่านอยู่ดี เพราะสาระสำคัญอยู่ที่บทสุดท้าย)

เพลงประโลมโลกโบกสะบัดพัดอารมณ์

คนยิ่งตรมขมขื่นใจทำไมหนอ

รักสามเส้าเขาเปลี่ยนใจไม่เพียงพอ

ปล่อยคนรอนั่งทอฝันกลั้นน้ำตา

                          คนเป็นหลวงหวงคนกลางอย่างยึดมั่น

                          คนเป็นน้อยรอแบ่งปันวันมาหา

                          ส่วนคนกลางกลับระรื่นชื่นอุรา

                          ปั้นวาจาออดอ้อนป้อนคำลวง

เปลี่ยนเถิดหนามาบรรเลงเพลงกล่อมโลก

ให้หายโศกสุขสบายไม่มีหลวง

ไม่มีน้อยหรือคนกลางสร้างคำลวง

ปลดห่วงหวงหลุดออกไปให้รสธรรม

                          เพลงกล่อมโลกโบกไสวให้ธรรมะ

ด้วยจังหวะท่วงทำนองต้องเลิศล้ำ

  อรรถรสบทกวีมีถ้อยธรรม

ไม่ต้องย้ำรักสามเศร้าเคล้าน้ำตา

ฉันไม่ได้ประพันธ์ตอบในตอนนั้นเพราะอยู่ในห้วงเวลาแห่งความสับสนทางจิตใจ

จึงยกมาประพันธ์ตอบในวันที่มี.....รุ่งอรุณแห่งหัวใจ ๑๔ มกราคม ๒๕๕๒)

                       เพลงกล่อมโลกโบกไสวให้ธรรมะ

                      ให้ลดละกิเลสเหตุตัณหา

                      ให้รักเดียวรักชื่นรื่นอุรา

                      เลิกใฝ่หารักสามเส้าให้ร้าวตรม

                                                  คนเคยมีประสบการณ์ผ่านมาก่อน

                                                  อุทาหรณ์รักสามเส้าที่ร้าวขม

                                                  เคยเจ็บหนักรักเป็นพิษจิตระบม

                                                  เลิกชื่นชมเจ็บจำย้ำจนตาย

                       เราเป็นหลวงเขาห่วงน้อยเราคอยเก้อ

                       ลูกชะเง้อคอยรอพ่ออยู่ไหน

                       คนเป็นน้อยคอยยึดอึดอัดใจ

                       คนกลางไม่หนักแน่นแสนโลเล

                                                   เลิกสามเส้าเอายังไงตามใจเถิด

                                                   ลูกที่เกิดเรารักมั่นไม่หันเห

                                                   เลิก ลด ละ กามตัณหาบ้าทั้งเพ

                                                   ขอหันเหหัวใจใฝ่ทางธรรม

     ไม่ต้องคิดเรื่องสามเส้าไม่เอาแล้ว

 ถึงเพริศแพร้วอย่างไรไม่ถลำ

 สบายใจเถอะคนดีที่กล่าวคำ

  ตอบเน้นย้ำให้เธอคลายได้โล่งใจ

                                                       รู้ขอบเขตเหตุรักประจักษ์จิต

                                                       รู้ควรคิดควรแคร์สักแค่ไหน

                                                       รู้ทุกอย่างว่าควรวางทางอย่างไร

                                                       ทุกห้องใจวางใต้บาทพระศาสดา