เมื่อวันที่ ๗ มกราคม ๒๕๕๒ ครูวรางค์ภรณ์มีโอกาสไปนำเสนอ
ผลงานในสาระท้องถิ่น ที่งานศิลปหัตถกรรมของนักเรียน ภาคกลางและภาคตะวันออก ณ ห้องประชุมสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาสุพรรณบุรี เขต ๑ ขณะที่กำลังสาละวนในการเตรียมการเข้าประจำกลุ่มอยู่นั้น ก็มีสาวสวยน่ารัก ผมซอยสั้น ใส่เสื้อเชิ้ตสีชมพูแขนยาวเข้ารูป กางเกงสุภาพสีดำ ชายเสื้อสอดอยู่ภายใน คาดเข็มขัด ดูแล้วเรียบร้อย กึ่งเท่ ทะมัดทะแมง สมเป็นสาวมั่นคนหนึ่ง ตรงมาจับแขนครูวรางค์ภรณ์ เมื่อหันไป เธอยกมือไหว้แล้วพูดว่า “เดาเอานะคะ คิดว่าน่าจะใช่”
เมื่อครูวรางค์ภรณ์หันไปรับไหว้ แล้วมองหน้า วินาทีแรกที่คิดคือใครกันหนอ...แต่เมื่อมองชัด ๆ เต็ม ๆ ตา ประกอบกับเคยรู้จากน้องพยอมว่าเราอาจจะเจอใครคนหนึ่งที่นี่ และขณะนี้คน ๆ นั้นกำลังอยู่ตรงหน้าเราแล้ว ดีใจมาก ทักทายกันและรีบชวนกันไปถ่ายรูปไว้เป็นที่ระลึกทันที น้องน่ารักมาก หน้าตาสดใส กว่าในรูปเยอะทีเดียว น้องบอกครูวรางค์ภรณ์ว่า “เมื่อวานดร.ขจิตก็มา” ครูวรางค์ภรณ์ก็นึกเสียดายเหมือนกันที่ไม่ได้พบกับดร.ขจิต แต่พบน้องคนที่อยู่ตรงหน้านี้ ครูวรางค์ภรณ์ก็ดีใจมากแล้ว
น้องนั่งอยู่ในที่ของวิทยากร ส่วนครูวรางค์ภรณ์นั่งอยู่ในกลุ่มผู้เข้านำเสนอผลงาน แอบสังเกตดูแล้วรู้สึกว่าน้องคงเป็นคนมุ่งมั่นในการทำงานคนหนึ่ง เห็นตั้งอกตั้งใจฟังทั้งวิทยากรที่กำลังพูดและผู้ที่นำเสนอผลงาน จึงยินดียิ่งนักที่ครูวรางค์ภรณ์มีมิตรที่น่ารักเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งคน ครูวรางค์ภรณ์จึงบอกสามีให้ช่วยถ่ายรูปน้องคู่กับครูวรางค์ภรณ์ด้วย เพราะไม่แน่ใจว่าอีกนานเท่าไร เราจึงจะมีโอกาสได้พบกันเช่นนี้อีก กล้องดิจิตอลของครูวรางค์ภรณ์ลูกสาวก็เอาไปใช้ กล้องที่เอาไปก็เป็นกล้องฟิล์ม ส่วนกล้องตัวนี้เป็นของเพื่อนครูที่ไปด้วยกัน ไม่เคยมือสักเท่าไร แต่ก็อยากจะส่งมาให้เพื่อนพ้องน้องพี่ได้ชมกัน
ตอนจะกลับ ครูวรางค์ภรณ์ออกก่อนเวลาสักประมาณครึ่งชั่วโมง เพราะเริ่มมีอาการที่ไม่ค่อยจะดี คือปวดเมื่อยตามเนื้อตามตัว ปวดศีรษะ เหมือนจะเป็นลม จึงปลีกตัวออกจากห้องประชุมกลับมาก่อน นึกเสียใจอยู่เหมือนกันที่ไม่ได้ไปบอกลาน้อง แถมขากลับหลงทางไปทางไหนก็ไม่รู้ จับไมล์รถ ขาไปจากลพบุรี ถึง สพท.สุพรรณบุรีเขต ๑ เป็นระยะทาง ๙๗ กิโลเมตร แต่ขากลับจับไมล์มา เป็นระยะทาง ๑๕๗ กิโลเมตร กลับมาถึงบ้านเกือบหนึ่งทุ่ม มีอาการเหมือนจะเป็นไข้ ครั่นเนื้อครั่นตัว กินยาแก้ปวด แก้ไข แก้แพ้อากาศ เข้านอน หลับแทบไม่อยากตื่นขึ้นมาเลย
เล่ามาตั้งนาน มาดูรูปกันดีกว่า.....ว่าสาวน้อยหน้าใสคนนี้คือใครกันเอ่ย.....?

สวัสดีค่ะคุณครูวรางภรณ์ อยากทายจังค่ะว่าเป็นใครน๊า คล้าย ๆ น้องปู landandaman แต่คงไม่ใช่ ค่อยเข้ามาดูคำเฉลยทีหลังดีกว่า
จำได้ว่าเคยอ่านเรื่องราวของน้อง แต่ชื่อไม่แน่ใจคะครู
สวัสดียามเช้าค่ะ สุนันทาไม่กล้าทายใครเพราะทายไม่ถูกแน่นอนค่ะ
ก็เป็นเพื่อนพ้องและความรู้สึกที่ดี ๆ ต่อกันค่ะ
คุณครูแข็งแรงมากนะคะขับรถได้เองตั้งไกล
ดูหน้าตาก็อิ่มเอิบ..สวยสง่าค่ะ
ส่วนอีกท่าน.เธอสวย..เทห์.จนจำไม่ได้จริงๆค่ะ
ก็รอเฉลยค่ะ.
สวัสดีค่ะ
พอลล่าได้คุยกับพี่ท่านนี้ด้วยค่ะ อิอิ...
สวัสดีค่ะคุณครูแจ๋ว
พี่อักษร น้องพิมพ์ผิด
อิอิ..น้องศน.แอ้ดแอบมาดูแล้วจ้า...ได้กอดกอดพี่แจ๋วด้วยแหล่ะ..อิอิ..รักนะคะ
สวัสดีค่ะน้อง
♥.·° ♥paula ที่ปรึกษา~natadee·° ..✿
สวัสดีค่ะ
ครูคิม
พี่แจ๋วขา..น้องพอลล่าคุยน่ารักมากมากเลยจ้าด้วยความอนุเคราะห์จากดร.ขจิตผู้มีน้ำใจงาม..
อิจฉาๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ