วันนี้ได้รับหนังสือ "ยศ ทรัพย์ อำนาจ เป้าหมายหรือมรรควิธี" โดย ท่าน ว.วชิรเมธี จากน้าอึ่งอ๊อบ คนสวย แซ่เฮ
น้าอึ่งอ๊อบ ต้องขอขอบพระคุณเป็นอย่างมาก
....การให้ธรรม ชนะการให้ทั้งปวง ดังนั้นก็เลยขอบันทึกต่อ เพื่อเป็นขอบคุณน้าอึ่งอ๊อบ และเป็นการแลกเปลี่ยนกับชาว G2K ทุกๆ ท่าน เป็นการตอบแทนครับ......เป็นคำกล่าวสั้นๆ ครับว่า
"เราอยู่ได้ด้วยคนอื่น" นะครับ แตขยายความเพิ่มเติมว่า...........
เพราะในทุกขณะที่เราอยู่ร่วมกับผู้คนในสังคม เราคงได้พบเห็นความแตกต่างหลากหลายของผู้คน ไม่ว่าจะมองในมิติใดก็ตาม ผู้คน ที่เรียกกันว่ามนุษย์นั้นล้วนมีความแตกต่าง และต้องมีความหลากหลาย ไม่มีใครที่เหมือนกันไปเสียทุกอย่างทั้งกายและจิต.... แม้แต่คู่แฝดที่เกิดมาจากท้องแม่เดียวกัน แต่สิ่งหนึ่งที่ทุกคนควรยอมรับก็คือ คนเรานั้นอยู่ในโลกใบนี้เพียงคนเดียวไม่ได้ เพราะ " เราอยู่ได้ด้วยคนอื่น "
- การผลิตอาหาร เราก็ต้องพึ่งพาคนอื่น แม้บางท่านจะบอกว่าทำนาเอง แต่ปัจจัยอื่นๆ ก็ต้องให้คนอื่น หรืออาศัยคนอื่นอยู่ดี
บางคนร่ำรวยเงินทอง แต่ก็ยังกินข้าวที่คนอื่นปลูกให้อยู่ดี
จาก http://gotoknow.org/file/singkhon101/view/127880
- การหุงหาข้าวปลา-อาหาร เราก็ต้องพึ่งพาคนอื่นไม่มากก็น้อย คนกินก็พึ่งคนทำ คนทำก็พึ่งพาคนกิน ลูกก็ต้องพึ่งพาพ่อแม่ ฯลฯ
จาก http://learners.in.th/blog/colarbear1725/180942
- เมื่อเราอยู่ในสังคม เราก็มีความสัมพันธ์ และพึ่งพาอาศัยซึ่งกันและกัน
-
ไม่ว่าใกล้-ไกล จะมากหรือน้อยเราก็ได้อาศัยและพึ่งพาคนอื่น

ความคุ้นเคยเป็นญาติอย่างยิ่ง.....
สุดท้ายของบันทึกนี้ อยากให้ทุกๆ คน เห็นความสำคัญของคนอื่นให้มากๆ เพราะคนเรา
- จะอยู่ได้ก็ด้วยการพึ่งพาอาศัยกันและกัน
- เราอยู่คนเดียวไม่ได้ ดังภาษิตที่ว่า "รวมกันเราอยู่ แยกกัน...."
- ให้ความสำคัญกับคนอื่นบ้าง โดยเฉพาะคนใกล้ตัว/รอบๆ ตัว
- ลดความสำคัญของตัวเองลงบ้าง ลดความเป็นตัวตนของเรา
- อย่าให้ความต่างของชาติ ภาษา ความรวย-จน ยศ-ตำแหน่งหัวโขนต่างๆ และฐานะในสังคม กลุ่มคน การศึกษา ฯลฯ มาแยกคนเราออกจากกัน
- เมื่อเห็นความสำคัญของคนอื่น เราก็จะมองเห็นคนอื่นอยู่ในสายตา
- เมื่อเห็นคนอื่น ก็จะฟังคนอื่น
- สุดท้ายหากเราเข้าใจและเห็นความเชื่อมโยง เราก็จะ.....รักคนอื่นมากขึ้น
- เมื่อเรารักคนอื่น....คนอื่นก็จะรักเรา สังคมก็จะเกิดสันติสุข.............
2 ภาพ ส่งท้าย...........

ความรักของเด็กๆ ที่มีต่อลุงอัยการชาวเกาะ

คนเดียวก็เปรียบเหมือนเทียนเล่มเดียวที่ให้แสงสว่างได้ไม่มากนัก แต่หากนำเทียนมาจุดรวมกัน ย่อมให้แสงสว่างได้มากกว่าเทียนเล่มเดียว.........
สิงห์ป่าสัก 8 มกราคม 2552


ล้วนเป็นเพื่อน เกิด แก่ เจ็บ ตาย ด้วยกันทั้งหมดที้งสิ้นครับ
"อภัย" กันดีกว่า แม้ว่าจะยากเย็น
ขอบคุณค่ะ ที่ได้เพื่อนจาก G2K และได้มีโอกาสพึ่งพาคุณสิงห์ป่าสัก ปีนี้จะขอยืมตำราไปสอน G2K ด้วยนะคะ
ขอบคุณบันทึกเตือนสตินี้ค่ะ
เรียน คุณน้องสิงห์ป่าสัก
แก๊งค์หน้าตาดีขอสนับสนุนแนวคิดนี้ด้วยค่ะ ^_^
เป็นบันทึกที่ช่วยเตือนสติดีค่ะ..
ขอบคุณที่นำมาแลกค่ะ
ความคุ้นเคยเป็นญาติอย่างยิ่ง...จริงๆด้วยนะคะ
นำขนมมาฝากปีใหม่ครับ
สวัสดีครับคุณสิงห์ป่าสัก
แวะเข้ามาเยี่ยม
ขอบคุณสำหรับบทความดีๆที่ไม่ให้เราลืมคนอื่นครับ
เราต้องการกันและกันจริงๆ
การบอกคนอื่นว่าเค้าสำคัญแค่ไหนนั้นเป็นสิ่งจำเป็น
อย่างน้อยเค้าก็รู้ว่าเรารักเค้า และจะไม่ได้ทำร้ายกันและกันใช่มั้ยครับ
มาอ่านเจ้า!...