Aiew388

*****

เมื่อวานนี้ตอนเย็น  ครูอ้อยกลับบ้านเย็นมาก เนื่องจาก...ไปงานเลี้ยง.....ก่อนกลับบ้าน ได้พบกับ เพื่อนร่วมงานที่ดี  นั่นคือ...นักการ

*****

นักการ.....เป็นทรัพยากรบุคคล ที่ครูอ้อย  นับว่า..เป็นตัวการที่สำคัญ ในการปฏิบัติงานให้ได้ผล 

ดังนั้น  การที่มีความเป็นปึกแผ่น น้ำหนึ่งใจเดียวกันกับ  นักการ  เราก็จะทำงานได้ดี และสำเร็จแบบไม่เหนื่อยเลย 

นักการเล่าเรื่องต่างๆ  จากการไปแข่งขันทางวิชาการที่จังหวัดสุพรรณฯ ให้ครูอ้อยฟัง  ส่วนใหญ่เป็นเรื่องที่ดี  น่ายกย่องหลายๆเรื่อง 

ส่วนเรื่องไม่ดีนั้น  คือเรื่อง ......คน

ครูอ้อยฟังจนจบ แบบไม่ขัดใจ หรือ ขัดคอ.....เธอเล่า แบบ น้อยใจ  ในการทำงานของเธอ  ที่มีคนเข้าใจ  เจตนาของเธอผิด  เธอไม่ได้เป็นไปตาม...ที่ถูกกล่าวหาเลย.....เหมือนเธอจะเล่าให้ครูอ้อย  เข้าช่วยเหลือ.....แต่เรื่องแบบนี้...บางครั้ง...ต้องเงียบ และเฉย...เพราะ...น้ำน้อย ย่อม แพ้ไฟ

*****

ถึงเขา จะ ฆ่าตัดตอนการทำงานของเรา  แต่...การทำงานของพวกเรา...เป็นพันธุ์ไม้ที่งอกงามได้ตลอดเวลา ...ไม่ต้องกลัว

ครูอ้อยแนะนำ ให้เธอ ...ใจเย็นๆแพ้เป็นพระ ชนะเป็นมาร  เราก็คือเรา ที่รู้ว่า..เราได้ทำดี  ความดีจะสนองคุณเราเอง.....เชื่อสิ 

เป็นกลุ่มคำสุดท้าย ก่อนกลับบ้านของกันและกัน