สวัสดีปีใหม่ค่ะ สมาชิก gotoknow ทุกท่าน  หายไปนานเพราะช่วงเดือนธันวาคมที่ผ่านมา งานยุ่งมากเลยไม่มีเวลาเขียนบันทึกมาร่วมแลกเปลี่ยนกับชาว G2K  แต่ก็ยังเจียดเวลาไปปีนภูกระดึง กับน้อง ๆ และหลานๆ ได้เมื่อช่วงต้นเดือน ธันวาคม ปีที่ผ่านมา อันที่จริงตัวผู้เขียนเคยไปปีนภูกระดึงครั้งหนึ่งเมื่อครั้งเรียนมัธยมไปกับเพื่อนๆร่วมห้องก็สนุกอีกแบบ   มาคราวนี้ ถ้าไม่ใช่คนในครอบครัวและญาติชวนไปแล้วคง say no เพราะถ้าพูดถึงภูกระดึงแล้วทุกคนก็คงนึกถึงการปีนเขาที่ยากลำบากและการเดินทางที่แสนยาวไกลเหนื่อยและอากาศหนาว

               เรา สมาชิกทั้งหมด 10 คน ออกเดินทางตั้งแต่เช้าตรู่ วันที่ 12 ธันวาคม 2551 ไปถึงอุทธยานแห่งชาติภูกระดึง 9.30 น. เริ่มปีนเขา 10.00 น.  ไปถึงที่พัก 16.30 น ค่อยๆ เดินไปเรื่อยๆ งานนี้คนที่คิดว่าน่าเป็นห่วงคือหลานชายตัวเล็ก 2 คน กับน้องสาวของผู้เขียนที่ปวดหลัง  เอาเข้าจริงๆ กลับไม่น่าเป็นห่วง เจ้าตัวเล็ก เดิน และวิ่งปีนเขาอย่างสนุกสนาน ไปถึงหลังแป และที่พักก่อนแถมขากลับยังปีนลงเขาถึงพื้นก่อนใครๆ งานนี้คนที่น่าเป็นห่วงกลับเป็นน้องนุช  และผู้เขียนเอง เพราะสภาพย่ำแย่ ไปถึงช้ากว่าใครๆ และเป็นตะคริวบ่อยๆ เดินต้องนั่งพัก เป็นช่วงๆ   

            วันที่ 13-15 ธันวาคม 2551 ที่เราไปภูกระดึงโชคดีที่คนไม่เยอะมากและอากาศไม่หนาวมาก 8-9 องศา C เราค้าง 2 คืนคือคืนวันที่ 13และ14 ธันวาคม 2515 และเดินทางกลับ 15 ธันวาคม 2551 บรรยากาศบนภูกระดึงก็ยังมีเสน่ห์เหมือนเดิมถึงแม้จะต้องเดินทางไปชมสถานที่ต่างๆที่ห่างกัน ไกล เหลือเกินเหนื่อยแทบขาดใจ แต่เห็นสถานที่ ต่างๆ พระอาทิตย์ขึ้น พระอาทิตย์ตก น้ำตก พืชพันธ์ ไม้ ดอกไม้ต่างๆ ที่ยังมีให้ชม ล้วนสวยงาม โดยเฉพาะต้นเมเปิล และใบที่เปลี่ยนเป็นสีแดง สวยงามละลานตามาก

ตลอด2คืน 3วัน ของการท่องเที่ยวครั้งนี้ถึงแม้จะเหนื่อยมากๆ ๆ แต่ความสวยงามของธรรมชาติบนภูกระดึงทำให้ลืมความเหน็ดเหนื่อย รวมทั้งความสนุกสนาน ความผูกพัน ความประทับใจ  คงอยู่ในความทรงจำของพวกเราทั้ง10 คนไปอีกนาน

  

             น้องกัลป์ และบอส สลึมลือ ยังไม่ตื่นดี ก็ถูกปลุกจากที่นอนเพื่อรอชมพระอาทิตย์ขึ้นที่ผานกแอ่น

                                                               ถ่ายรูปรวมก่อนปีนเขา ดูหน้าตาสดชื่น ทุกคนเลย

 

 

                                       ภาพนี้ก่อนปีนเขาเช่นกัน ยังดูหน้าตาสดชื่นอยู่ ทุกคนเลย

                                           เริ่มปีนเขาแล้ว ซำแรกสุดค่ะ 'ซำแฮก' สมชื่อที่เดียว แค่ซำแรก เล่นเอา หอบแฮก ไปเลย

                         หน้าตากลับมาสดชื่นอีกครั้ง หลังจากพักผ่อนเต็มที่บนภูกระดึง 2 คืน ถ่ายภาพรวมอีกครั้ง ก่อนลงจากเขา

 

 

 

 

 

              วันที่ 2 เดินชมความสวยงามบนภูกระดึงได้ 1/3 ก็เหนื่อยแล้ว "ถ้าเธอเหนื่อยนัก หยุดพักเสียก่อน"

                               หลังพักหายเหนื่อยแล้ว เราก็เดินต่อ

 

 

 

                                         ไปคอยดูพระอาทิตย์ขึ้น ที่ผานกแอ่น