"ฝึกลอกเปลือกออกจากตนเอง"

     อ่านบทสนทนาของพี่ครูคิม บันทึกที่ 106 สะดุดประโยค "ฝึกลอกเปลือกออกจากตนเอง" ของพี่ครูคิมค่ะ

ถ้าสมมุติว่าเราต้องไปในวันหนึ่ง

ไป คือ อย่างไร

ไปแบบสูญสิ้น สูญสลาย สูญไกลไปจากกายหยาบ ๆ

แล้วที่ผ่านมาเราได้ทำอะไรสำเร็จสมความตั้งใจแล้วบ้าง?

     อย่างฉันหวังว่าสักวันหนึ่งจะก้าวพ้นจากจุดเดิม ๆ ที่ยืนอยู่ แต่การจะบรรลุพ้นจุดนั้นก็ควรยึดสุภาษิตไทย ๆ  ไปให้เขาคิดถึงในแง่ดีงาม ไปเพราะมีความฝันที่อยากจะทำให้เป็นความจริง มิใช่ไปเพราะรู้สึกต่าง ๆ นานา ในเชิงลบ

เมื่อเวลาของเราเหลือน้อยลง

     ใช้ช่วงเวลาที่มีอยู่จำกัดในสิ่งที่ตัวเราชอบ ให้เราไปสู่ในที่ชอบ...ชอบ ที่ชอบที่ชอบ ก่อนที่ตัวเราเองจะสลายร่างกายหยาบ ๆ จากโลกใบนี้

ปีใหม่แล้ว

     อยากมีชีวิตที่เหลืออยู่อย่างไรจึงจะคุ้มค่ากับการได้เกิดมาบนโลกนี้ ฉันอ่านเรื่องราวดีๆ ในโลกไซเบอร์แห่งนี้มาก็มาก แต่ในวันหนึ่ง สอง สามวันมานี้ มีประโยคนี้สะกิดใจให้คิด

ลอกเปลือก”

และอีกบางประโยคในเรื่องเล่าสนุกสนานบางตอนของพ่อ

“เงินไม่สำคัญเท่าเวลา”

และ

“เวลามีน้อยไม่สำคัญ แต่สำคัญที่คุณใช้เวลานั้นอย่างไร”

     ใช้ชีวิตและเวลาให้คุ้มค่า ให้ความสุขเป็นเหมือนเมล็ดพันธุ์ เพาะเมล็ดพันธุ์นั้นให้เป็นลำต้น กิ่งก้าน ใบ ดอกและผล ของความรัก ความอบอุ่น สดชื่น เบิกบาน เพื่อนำไปหล่อเลี้ยงผู้คน ครอบครัว สังคม ประเทศชาติ และโลกใบนี้ให้น่าอยู่

     อยากเป็นคนดี แม้จะดีได้ไม่มากที่สุด ก็ขอให้ได้ชื่อว่าเป็นคนดี ที่คิดดี ทำดีก็พอแล้วกับการได้เกิดมามีกายหยาบ ๆ แต่ขอเพียงให้ใจละเอียดขึ้นเรื่อย ๆ

ปีใหม่มาถึงหลายวันแล้ว

ฉันจะลอง "ลอกเปลือกตัวเอง" ดูค่ะ

(บันทึกแรกของปีใหม่)