จากบันทึกการเดินทาง 4-10 ธ.ค.51 ภาคเหนือ ตอนที่ 5 ช่วงเดินในถนนคนเดิน ไปเจอะเจอถังขยะที่สูงส่ง


ถังขยะที่เห็นสูงมาก ฝาเปิดอยู่สูงกว่าหัวคนที่นั่งมอเตอร์ไซด์ข้างๆ ซะอีก

ผมจะทิ้งขยะ ต้องยกมือไหว้ก่อน เพื่อกำหนดจิตอธิฐานให้ผู้ที่มาเก็บขยะ ว่ามิให้ลำบากตอนเอาลง กับร่วมระลึกถึงแนวความคิดอะไรของคนออกแบบที่สร้างไว้สูงส่งอย่างนี้
เมื่อกำหนดจิตได้พอประมาณ (เพราะไหวหวั่นกับสายตาของสุนัขใกล้ถังขยะ) ก็กำหนดลมหายใจ เปิดฝา และทิ้งขยะอย่างอาการสำรวม

คิดว่าต้องเป็นบุญวาสนาของผม ที่ได้ทิ้งขยะ ลงถังนี้

ปล.ลืม ยืนเทียบความสูงกับถัง