บทที่ 2 กว่าลูกจะมาเกิด

หลังจากที่พ่อและแม่แต่งงานกันได้ สองปี เราต่างก็คิดว่าควรจะมีลูกสักคนได้แล้ว รอ ๆ อยู่อีกหนึ่งปี ทำไมถึงไม่มีเสียทีนะ แม่ชักร้อนใจ จึงรีบไปปรึกษาและรับการตรวจรักษากับอาจารย์หมอที่โรงพยาบาลจุฬาฯ

เริ่มต้นด้วยการตรวจเกือบทุกสิ่งทุกอย่าง ที่เกี่ยวกับร่างกายและภาวะ วัยเจริญพันธุ์ ไว้ลูกเรียนมากกว่านี้ แม่เขาคงอธิบายให้ลูกฟัง

เมื่อไม่พบความผิดปกติ แม่และพ่อเริ่มต้นตามที่อาจารย์วางแผนให้ เริ่มด้วยการทำ IUI(ผสมเทียม เลียนแบบธรรมชาติ), แล้วบททดสอบเรา..แม่มากกว่า ก็ยากขึ้น ยากขึ้น คือตามด้วยการทำ IVF(เด็กหลอดแก้ว),GIFT(เด็กปีกมดลูก-แม่เขาบอกพ่อแบบนี้..คงไม่ใช่หรอกน่า ถ้าสงสัยต้องถามแม่นะลูก)ฯลฯ แม่ต้องโดนกินยา พ่นยาทางรูจมูก และถูกฉีดยาที่กล้ามเนื้อสะโพก จนสะโพกของแม่พรุนไปหมดด้วยรอยเข็มฉีดยา

(IUI, IVFและ GIFT แม่จะมาเขียนอธิบายเพิ่มเติมให้ลูกอ่านเป็นความรู้ครับ รอเวลาว่างสักหน่อย)

นับเป็นเวลาเกือบ8ปีเต็ม ของการพยายามทำตามขบวนการทางวิทยาศาสตร์ เพราะความอยากมีลูกสักคน เหนื่อยและสงสารคนเจ็บตัว..อย่างแม่ ซึ่งต้องเข้า ๆ ออก ๆ โรงพยาบาลเป็นว่าเล่น จนแทบหมดความหวังเสียแล้ว

เมื่อไม่ได้ด้วยวิธีทางวิทยาศาสตร์ เราสองคนก็บนบานศาลกล่าว ไปไหว้พระที่วัดต่างๆ อีกทั้งเจ้าพ่อเจ้าแม่ทั้งหลาย เหนื่อยเลยล่ะ

จนปีที่ลูกจะมาเกิด พ่อกับแม่มีนิมิตดีๆมากมาย พ่อฝันว่าย่าเอาสร้อยพระทองคำมาให้ ในตอนกลางวัน วันที่ 24 พ.ย. 2540 แม่ซึ่งไม่เคยหลับกลางวัน อยู่ ๆ ก็หลับไปและฝันในตอนบ่ายๆ ว่ามีเด็กคนหนึ่งมาหาแม่แล้วบอกว่าเป็นลูก แม่ตื่นขึ้นมาและได้ตรวจปัสสาวะดู ก็พบสิ่งที่มหัศจรรย์ยิ่งกว่าสิ่งใดๆทั้งหมด พ่อแม่ดีใจมาก

ขอย้อนเหตุการณ์ไปก่อนหน้านั้นสักครึ่งเดือน ช่วงนั้นของชีวิตการทำงานของพ่อ พ่อต้องไปทำงานที่จังหวัดปัตตานี โดยเป็นโครงการก่อสร้างสถานีไฟฟ้าของปัตตานี พ่อจึงมีโอกาสไปไหว้เจ้าแม่ ลิ่มกอเหนียว ได้อธิษฐานว่าขอให้ได้ลูกสักคนเถอะ หลังจากนั้น2วัน พ่อนัดแม่ไปหาลุงหมอฤชาให้ช่วยทำ IUI ให้ แม่ไม่ค่อยหวังอะไร ไม่อยากด้วยซ้ำ แต่ก็ยอมเพราะพ่อรบเร้า

สองสัปดาห์ต่อมา แม่โทรเข้าโทรศัพท์มือถือพ่อ แต่แบตหมด แม่ฝากเป็นข้อความไว้สั้น ๆ ว่า"ปาฏิหารย์มีจริง"

มีเหตุการณ์ตื่นเต้นเกี่ยวกับลูกอีก ตอนที่แม่ท้องอยู่นั้น เมื่อเข้าเดือนที่สาม แม่มีเลือดออกมามาก แม่ร้องไห้จนตาบวม(แม่บอกพ่อทีหลัง หลังจากรู้ว่าลูกปลอดภัย ว่ามีน้ำคร่ำออกมามาก ๆ ด้วย จนแม่คิดว่าเป็นภาวะ Inevitable abortion) จนเมื่อไปตรวจอัลตราซาวด์ และได้รับทราบถึงเหตุการณ์ ปาฏิหาริย์ซ้อนเข้ามาอีกครั้ง ครั้งที่เท่าไรแล้ว ? ลูกยกมือขึ้นมาโบกคล้ายทักทาย พ่อและแม่

นับจากนั้นพ่อและแม่ตั้งหน้าตั้งตานับเวลาที่ลูกจะมาเกิด และแล้ว วันแห่งความทรงจำ ที่สุดแห่งเหตุการณ์หนึ่งในชีวิต ก็คือ วันที่ 24กรกฎาคม 2541 ปีขาล ลูกตัวน้อยๆ ผิวดำๆแดงๆ ก็ลืมตามาดูโลก

**เมื่อมีลูก ชีวิตครอบครัวเติมเต็มยิ่งขึ้น

เรามีเรา

พ่อ แม่ ลูก **

ลูกหัวโตๆ พ่อแม่ต้องปรับตัวกันพอสมควร จากเคยอยู่กันแค่สองคนมาตั้งหลายปี แล้วจู่ๆ ก็มีสมาชิกเพิ่มขึ้นมา ทำให้เกิดเรื่องที่แสนจะวุ่นวายและโกลาหล

เรื่องที่มาของชื่อของลูกนั้น พ่อกับแม่เลือกกันมาเป็นเกือบร้อยชื่อก็หาข้อสรุปไม่ได้ จนกระทั่ง...