หนูรักแม่ค่ะ...

วันนี้ หลังจากครูวรางค์ภรณ์สอนนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๑

เรื่องกาพย์เห่ชมเครื่องคาวหวาน บทพระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย จบแล้ว จึงให้นักเรียนแต่งกาพย์ยานี ๑๑ ชมกับข้าวฝีมือคุณแม่คนละ ๒ บท

 

        ขอเชิญทุกท่านชื่นชมฝีมือทำกับข้าวของคุณแม่ของลูกศิษย์ครูวรางค์ภรณ์ได้เลยค่ะ

 

๑.  (กมลดา)        แม่ทำข้าวผัดกะเพรา      ช่างเร้าใจรสร้อนแรง

                เผ็ดจนหน้าตาแดง                 แต่ติดใจหลายเหลือตรา

 

๒. (ธัญญารัตน์)    ต้มจืดใส่แฟงอ่อน          กำลังร้อนเดือดพอดี

                ใส่กุ้งแห้งลงไปซี                   กลิ่นหอมนี้เย้ายวนใจ

 

๓. (อภิรญา)        แกงส้มชะอมทอด          ได้กินตลอดแม่ทำมา

                รับประทานทุกเวลา                 ทั้งหน้าตาช่างน่ากิน

 

๔. (กาญน์ติมา)    แกงส้มช่างอร่อย           ลูกนั่งคอยอยากจะกิน

                มีปลาลอยเป็นชิ้น                  ช่างน่ากินเสียจริงเอย

 

๕. (ธนันธร)        ไก่ทอดดูน่ากิน             เฝ้าถวิลกินไก่แม่

                ชายใดได้เหลียวแล               ไก่ทอดแม่ยอดเยี่ยมจริง

 

๖. (พงษภรณ์)      น้ำพริกกะปินั้น              กินทุกวันอร่อยยิ่ง

                ปลาทูคู่ของจริง                    ผักสดยิ่งกินทุกวัน

 

๗.(สุดารัตน์)       ต้มปลาตัวใหญ่ใหญ่       พร้อมข้าวให้เรานั่งทาน

                อร่อยทุกประการ                    มันน่าทานอย่าบอกใคร

 

๘. (เทวินทร์)       กะเพราไก่ของแม่          ช่างเลิศและรสเลิศล้ำ

                ลูกกินจึงจ้ำม่ำ                      รสเลิศล้ำเหลือพรรณนา

 

๙. (ชลธิชา)        ลาบหมูสุดอร่อย            หนูไม่ค่อยจะได้กิน

                ฝีมือแม่แดดิ้น                       ทำลาบกินอร่อยจัง

 

๑๐. (มณีรัตน์)      แกงส้มของคุณแม่         อร่อยแท้แกงแม่ของเรา  

                ชอบใจรสไม่เบา                    แกงแม่เราเผ็ดเหลือหลาย

 

๑๑. (สุนิสา)        ปลาทูทอดรสดียิ่ง         อร่อยจริงแม่ทำให้

                เมื่อเสร็จใส่จานไป                 จัดวางไว้คู่ข้าวสวย

 

๑๒. (ชนานันท์)    ไข่เจียวหอมเย้ายวน       พวกเราชวนมากินกัน

                น่ากินรสครบครัน                   ของชอบฉันไม่เบื่อเลย

 

๑๓. (กฤษณะ)     ผัดกะเพราหมูของแม่      สุดดวงแดลูกอยากกิน

                ใส่ถั่วหั่นเป็นชิ้น                    เฝ้าส่งกลิ่นยั่วยวนใจ

 

๑๔. (สมประสงค์)ยำหมูดูน่ากิน               ให้ถวิลอย่างเหลือหลาย

                แม่ทำแสนเหนื่อยกาย             เพื่อให้เจ้าได้ลิ้มลอง

 

๑๕. (จิตอาภา)     ต้มยำกุ้งน้ำข้น              ใส่พริกป่นและหอมใหญ่

                ใส่พริกป่นและพริกไทย           แม่ฉันไงทำอร่อยจริง

 

๑๖. (กนกพร)       ข้าวหุงปรุงน้ำพริก          น้ำขลุกขลิกใส่ปลาย่าง

                กลิ่นหอมยั่วใจจัง                   เช่นเชิงมิตรคุณแม่ทำ

 

๑๗. (รัตนาพร)     แกงป่าใส่เนื้อหมู           พอแลดูน่าลิ้มรส

                อาหารจานสวยสด                 หยดย้อยหอมพร้อมชวนชิม

 

 

 

                เชื่อหรือยังคะว่า....ฝีมือทำกับข้าวของแม่นั้นยอดเยี่ยมที่สุดในโลก........เพราะกับข้าวของแม่นั้น ปรุงด้วยความรัก ความเอาใจใส่ ความทะนุถนอม ความเอื้ออาทรต่อลูกไว้อย่างครบครัน

และยังจำได้ไหมคะ.........ว่าคุณทานกับข้าวฝีมือคุณแม่ ครั้งล่าสุด

เมื่อไหร่.......และคุณได้ตอบแทนกับข้าวมื้อนั้นของคุณแม่แล้วหรือยัง.........

 

 

                                                 หนูรักแม่ค่ะ....