ใครต่อใครหยุดรักใครในโลกหล้า ฉุดแผ่นดินดึงแผ่นฟ้ามากางกั้น ให้ฉันหยุดรักเธอนี้ไม่มีวัน เหมือนมัทรีรักมั่นเวสสันดร
๕๓. รักเธอไม่มีวันหยุด
ความเห็น
บทความในวันเดียวกัน
อาภรณ์ ศรีแสงทอง · 22 ธ.ค. 2551
paew · 22 ธ.ค. 2551
อัฌธัณฐ์ · 22 ธ.ค. 2551
ไทบ้านผำ · 22 ธ.ค. 2551
บัญชา ธนบุญสมบัติ · 22 ธ.ค. 2551
จองๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆค่ะ
รักพี่ครูตาลค่ะ อิอิ
ตามมาติด ๆ ไม่รู้จะทันใหม....
พี่หนุ่มกร...อิอิ...ยังห่างไกล อิอิ
เจริญพร โยมครูตาล
โรครักนี้แรงหาน้อยไม่
ร้ายยิ่งกว่าโรคาอย่างใดๆ
เจริญพร
แนะดูซิ..ชนะแล้วยังมาเย้ยยยยยยยยยยยยยยย กันอีก อิอิ (..เหมือนความรักเลยนะ..)เพื่อให้เข้ากับบรรยากาศของบันทึกฉบับนี้
มห แวะมาเยี่ยม ครูตาล ครับ
โรครัก...หากไม่...รักษา... นำพา...หัวใจ...ให้เศร้า
โรครัก...ทรมาน...ผลาญเรา... อับเฉา...โรยรา...อาวรณ์
โรครัก...หนักอก...ฟกช้ำ... ระกำ...เหนื่อยหน่าย...ถ่ายถอน
โรกรัก...ป่วนปั่น...บั่นทอน... เร่งร้อน...รักษา...อย่ารอ
คนดี...ที่เห็น...เด่นไกล... อย่าหมาย...ว่าดี...ซิหนอ
ตัวจริง...เลวร้าย...ไม่พอ... ฉอเลาะ...ลวงหลอก...ยอกใจ
วรรณคดี...ที่อ้าง... เรื่องสร้าง...ประพันธ์...นั้นไซร้
เป็นเพียง...เรียบเรียง...เลี่ยงไป... มิใช่...เรื่องจริง...สิ่งเป็น
ตัวอย่าง...ดั่งเรา...เคยพบ... เจนจบ...ไร้สุข...ทุกข์เข็ญ
เรื่องจริง...ระกำ...ลำเค็ญ... กรรมเวร...เห็นบาป...สาปไกล
งี่เง่า...วิปริต...วิตถาร... ดั่งมาร...ปีศาจ...สัตว์ร้าย
เปรตปอบ...อสูร...แปลงกาย... ชายโฉด...หมดดี...ที่เป็น
นี่แหละ..เรื่องจริง...มนุษย์ แสนสุด...บรรยาย...ให้เห็น
ห่างไกล...ไม่รู้...ชัดเจน แท้เช่น...เคยสาป...กลับเจอ