ดึกแล้ว

                               

                                                                            น้ำค้างกลางดินกลิ่นชื่น

                                                                ปลุกเสียงค่ำคืน

                                                                ระงมหริ่งหริ่งเรไร

 

                                                                                ลมเอื่อยทอดทางแต่ไกล

                                                                จากดงพงไพร

                                                                แลห้วงนภาอากาศ

 

                                                                                คือความงามแห่งธรมชาติ

                                                                กลั่นเมฆเป็นหยาด

                                                                กระโจมโอบอุ้มไอดิน

 

                                                                                หอบสู่เบื้องบนระบิล

                                                                ระบายชายกลิ่น

                                                                ท้องทุ่งส่ำสัตว์นานา

 

                                                                                กลิ่นคาวน้ำค้างโชยมา

                                                                ไออุ่นจากลา

                                                                หนาวเหน็บเข้าสู่ร่างกาย

 

                                                                                จิ้งหรีดกรีดเสียงสดใส

                                                                ห้วงภวังค์อันใด

                                                                ตกอยู่ท่ามกลางไอดิน  ๚๛