วันนี้มีโอกาสนำนักเรียนไปแข่งขันทักษะในงานศิปหัตถกรรมนักเรียนภาคตะวันนออกเฉียงเหนือ ที่... จ.นครราชสีมา..ประทับใจมาก(ทางลบหรือเปล่า..อิ๊อิ๊)1.รถติดหนึบยาวเลย.. ยาวมากๆ(ใครปวดท้องถ่ายหรือปวดปัสสาวะ..ซวยเลยหละ เป็นห่วงผู้หญิงจังเพราะกระเพาะปัสสาวะอักเสบง่ายถ้ากลั้นนานๆนะ..อิ๊)..2.ที่แข่งขันแต่ละประเภทห่างไกลกันมากๆ จะเดินก็เหนื่อย จะขี่รถ รถก็ติด เป็นปัญหามากๆ 3.อาหารอดมากๆ(หากินยากเหลือเกิน..สงสารเด็กที่มาแข่งขันมากเลย).. 4.น้ำ..หาดื่มไม่ได้มากกๆ (น้ำเย็นซักตู้ก็ไม่มี น้ำสักถังก็ไม่เห็น) 4.เจ้าหน้าที่อำนวยความสะดวกมีไม่มาก 5.ป้ายแนะนำเส้นทางก็เห็นไม่มาก...(หลายมากแล้วนะเนี่ย.อิ๊) เจอนักศึกษาขอความช่วยเหลือก็ถูกเมิน (ให้พาไปซื้ออาหารให้เด็กตัวเล็กกิน ช่างไร้น้ำใจ..เจ้าภาพแท้ๆ) ท่านใดไปร่วมกิจกรรมมีความเห็นเหมือนกันหรือเปล่าครับ..ขอความเห็นด้วยหน่อยครับ..ขอบคุณมากๆ (มากอีกแล้ว)สวัสดีครับ. เสียใจไม่มีรูปนะครับ
ผลการแข่งขัน เด็กนักเรียนแข่งทักษะภาษาอังกฤษได้ที่ 4 จากทั้งหมด 68 เขต ก็ปลื้มใจกันทุกคน..ชุมชนบ้านสีแก้วเขาเก่ง..เนาะ.อยู่ซะชายแดนเชียว(ชายแดนจังหวัด)
@ ขอบคุณสำหรับข้อมูล
@ พี่สาวพานักเรียนไปร่วมแข่งโปงลาง ผลเป็นอย่างไรบ้างยังไม่ทราบเลยครับ
ไม่ได้ไป แต่อ่านดูแล้วสงสัยจะเหมือนปีที่เขาไปจัดอยู่ที่มหาสารคาม ปีนั้น จัด 2 จุด แต่ละจุดห่างกันประมาณ เดินจนยางตายออก จุดหนึ่งจัดในโรงแรมค่ะ ลองนึกภาพดู โรงแรมจะมีห้องประชุม มันก็ไม่ใหญ่โตพอจะให้โรงเรียนตัวแทนจากเขตต่าง ๆ ไปจัด Booth แสดงผลงานเลย แน่นเอียด แทบจะไม่มีที่ให้เดิน ส่วนใน Lobby ก็เป็นพื้นที่ของสำนักพิมพ์ทั้งหลาย มาจัดร้านขาย CD แผนการสอน งานวิจัย ฯลฯ ขายเสื้อเหลือง โอ๊ย จิปาถะ ...ถ้าจะให้เดา ปีนี้ที่ โคราช น่าจะดีกว่านะ แต่ที่แน่ ๆ งานมหัศจรรย์เด็กไทย ที่เมืองทองธานี ที่ผ่านไปนานแล้วน่ะ เลิศมาก...
สวัสดีเช่นกันครับ..ไปงานนี้ไม่ได้อะไรกลับมา และก็ไม่เสียอะไรไปเช่นกัน(ไม่เสียเงินไง..เพราะไม่มีอะไรให้ซื้อ..ฮิฮิ)..ก็ไม่ได้ไปไหว้ย่าโมเพราะไปกับคณะไม่สะดวกหลายอย่าง..กลับบ้านดีกว่า คนขับรถคงคิดถึงบ้าน รีบกลับไม่แวะที่ไหนเลย ขอบคุณนะที่แวะมาทักทาย