ชื่อเมืองกุกกุฎนคร แปลว่าเมืองไก่ขาว ซึ่งได้กลายเป็นตราประจำจังหวัดสัญลักษณ์ของจังหวัดลำปาง เราจะเห็นได้ทั่วไปจากสินค้าขึ้นชื่อของลำปาง นั่นคือ “ชามตราไก่”

ตรวจรถก่อนใช้ปลอดภัยแน่นอน

 

ด้วยกิตติศัพท์ของถนนหนทางของภาคเหนือขึ้นชื่อเรื่องโค้ง...โค้ง...และโค้ง....ก่อนเดินทางไกลการนำรถเข้าศูนย์ฯ เพื่อตรวจสอบ/เช็คสภาพรถ ถ่ายน้ำมันเครื่อง เปลี่ยนไส้กรองอากาศ ช่วยเพิ่มความมั่นใจในการเดินทางได้มาก นอกเหนือจากการเตรียมตัวให้พร้อมสำหรับการเดินทางโดยการพักผ่อนให้เพียงพอ...

 

แต่เอาเข้าจริง...ถึงวันนัด ลูกทัวร์มานั่งรอเวลาออกเดินทาง....ทุกอย่างดูเหมือนจะพร้อมแล้ว ยกเว้นคนขับกลับแสดงอาการไม่ค่อยดีนัก เพราะว่ารู้สึกมึนหัวเหมือนไม่ได้นอนมาทั้งคืน แต่ด้วยความไม่อยากให้เสียความตั้งใจ ต้องพึ่งยาแก้ปวดสองเม็ด !!!

 

เราจึงออกเดินทางสายกว่าที่ตั้งใจไว้เกือบสองชั่วโมง

 

ช้าแต่ (ปลอดภัย) ชัวร์

 

ผมเลือกเส้นทางสายสุรินทร์-บุรีรัมย์-ขอนแก่น  โดยใช้ความเร็วไม่มากนัก ระหว่างการเดินทางมีอุบัติเหตุดักหน้าเราให้ได้ตื่นเต้นเล็กน้อย ...ลูกทัวร์พูดตรงกับที่ผมคิดทันทีว่า “โชคดีที่โชเฟอร์ไม่สบาย ไม่งั้นเราคงมาได้เร็วกว่านี้...และอุบัติเหตุที่เราเห็นก็...อึ๋ยยยยย (ไม่กล้าคิดต่อ)!!!”

 

เข้าเขตจังหวัดขอนแก่น แวะซื้อกาแฟสดเย็นๆ มาดื่มเรียกความสดชื่นสักหน่อย....ก่อนถึงตัวเมืองเลี้ยวซ้ายเข้าทางหลวงหมายเลข 12 (ขอนแก่น-ชุมแพ) ขึ้นเขาค้อ จ.เพชรบูรณ์ ถึงสี่แยกอนุสาวรีย์พ่อขุนผาเมือง ไม่ไกลจากแยกฯ มีปั๊มน้ำมันแวะพักรถ/เติมน้ำมันเต็มถัง  แล้วเดินทางมุ่งหน้าไป จ.พิษณุโลก แต่ไม่ต้องเข้าตัวเมืองนะครับ  เราเลี้ยวขวาก่อนถึงเมืองพิษณุโลกเข้าทางหลวงหมายเลข 11 (พิษณุโลก-อุตรดิตถ์) ผ่าน จ.อุตรดิษถ์ ไปอำเภอเด่นชัย เลี้ยวซ้ายตามป้ายบอกทาง.....วิ่งลัดเลาะเลียบเขาไปเรื่อยๆ

สองข้างทางเริ่มจะมืดลงทุกทีแล้ว....ป้ายหน้าคือจังหวัดลำปาง....ผมเล็งๆ ที่พักไว้ล่วงหน้าสองสามแห่ง แต่ตรอกซอกซอยในตัวเมืองลำปางเล่นงานผมจนหลงทาง ขับรถวนไปวนมาหลายรอบ ต้องจอดรถถามเส้นทางก่อนที่จะดึกกว่านี้

 

โชคดีจังที่เจอเจ้ใจดี กำลังยืนประทินโฉมอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้งพอดี เธออธิบายเส้นทางสักพัก คงสังเกตเห็นหน้าผมยังดูงงๆ อยู่... “เอาอย่างนี้...กำลังจะเข้าเมืองพอดี พี่ขับมอเตอร์ไซด์นำทางไปหาที่พักเอง น้องขับรถตามก็แล้วกัน”  “ไชโย...เราจะได้ที่พักแล้ว....ขอบคุณครับ...เจ้” (อิอิ)

 

อรุณสวัสดิ์..ลำปาง

 

เพิ่งทราบว่าจังหวัดลำปาง...มีชื่อรียกมากถึง 11 ชื่อ ได้แก่ กุกกุฎนคร เมืองลัมภกับปะนคร  เขลางค์นคร ศรีนครชัย นครเวียงคอกวัว เวียงดิน นครลำปางคำเขลางค์ อาลัมพางค์ เมืองลคอร และเมืองนครลำปาง

 

ชื่อเมืองกุกกุฎนคร แปลว่าเมืองไก่ขาว ซึ่งได้กลายเป็นตราประจำจังหวัดสัญลักษณ์ของจังหวัดลำปาง เราจะเห็นได้ทั่วไปจากสินค้าขึ้นชื่อของลำปาง นั่นคือ “ชามตราไก่”

 

โชคดีที่เราเลือกที่พักไม่ไกลจากแหล่งท่องเที่ยวในเมือง ช่วงเช้าหลังจากทานอาหารเช้าที่โรงแรมจัดไว้ให้ เราติดต่อรถม้าเพื่อไปไหว้พระและเที่ยวชมเมือง ราคาไม่แพง 2 ชั่วโมง 600 บาท

 

รถม้าพาเราไปสุสานไตรลักษณ์ หรือวัดหลวงพ่อเกษม เขมโก  เป็นแห่งแรก

 

วัดพระบรมธาตุดอนเต้า วัดสำคัญของจังหวัด เคยเป็นที่ประดิษฐานพระแก้วมรกตและพระแก้วดอนเต้า

 

ข้ามสะพานรัษฎาภิเศกหรือสะพานขาวที่ทอดข้ามแม่น้ำวัง เราได้นั่งลุ้นว่าม้าจะลากรถขึ้นสะพานไหวไหม...เพราะน้ำหนักคนรวมกับรถลากร่วม 300 กิโลกรัม...(อิอิ)

 

ถัดจากสะพานขาว แวะไหว้พระที่วัดศรีชุม (หญ่อง-ไวง์-จอง) วัดพม่าที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในประเทศไทย สิ่งที่น่าสนใจคือวิหารครึ่งตึกครึ่งไม้สถาปัตยกรรมแบบพม่า

 

มีแหล่งท่องเที่ยวอีกหลายแห่งที่น่าสนใจ แต่เราต้องเดินทางต่อ เวลา ประมาณ 11 โมง เราก็ทิ้งลำปางไว้ข้างหลัง....

ลำปาง

 

และเรากำลังจะไปปาย........