ห้องเรียนกวี 1
กลอนล้อบทครู
ครูกานท์
ดังเรื่องราวที่เขียนไว้ในบล็อก "บทความเชิงวิชาการ" เรื่อง "ไม่รู้ฉันทลักษณ์ก็เขียนกลอนได้" นั้น ได้พูดถึงประเด็นสำคัญของการที่ใครสักคนหนึ่งจะเขียนกลอนได้ อย่างแรกคือจะต้องท่องกลอนครูให้ได้ให้คุ้นเสียงและจังหวะกลอนจนขึ้นใจเสียก่อน เหมือนพ่อเพลงแม่เพลงพื้นบ้านก่อนจะ เป็นเพลง ร้องได้ด้นได้ ต่างก็ท่องและร้องกลอนเพลงของครูเพลงมาก่อนด้วยกันทั้งนั้น เมื่อจับคำจับจังหวะของกลอนครูได้แล้วก็ร้องเล่นได้ จากนั้นก็ ด้นแยกแตกคำ ล้อบทครูบ้าง แยกทางของเนื้อหาแตกต่างจากบทครูออกไปบ้าง ในที่สุดก็สามารถขึ้นเพลงเองได้ ด้นกลอนร้องเล่นสดๆ ได้ โดยไม่ต้องเรียนฉันทลักษณ์ หรือ แผนผัง ของกลอนเพลงพื้นบ้านนั้นๆ ซึ่งต่างจากที่ครูภาษาไทยโดยทั่วไปมักใช้วิธีสอนกาพย์กลอนแก่นักเรียนด้วยการ ยกแผนผังตั้งตัวบท แล้วเด็กๆ ก็ไปไม่ถึงไหน รายละเอียดนอกจากนี้คลิกไปอ่านเพิ่มเติมได้จากบทความดังกล่าวครับ
ดังนั้นบนเวทีโรงเรียนกวีออนไลน์โพสนี้จะถือโอกาสเชิญชวนมวลมิตรสมาชิก ทั้งที่ลงนามสมัครเป็นสมาชิกแล้วและที่จะลงนามสมัครเพิ่ม มาเล่น กลอนล้อบทครู กันครับ กติกาที่ต้องขอร้องกันเป็นเบื้องต้นก็คือให้ทุกคนที่จะเขียนล้อบทครูที่ยกมา ได้เริ่มอ่านบทครูนั้นด้วยวิธีการอ่านออกเสียงสักสองสามเที่ยว เสมือนเป็นการท่องให้คุ้นคำ คุ้นเสียง ทั้งเสียงสัมผัสและเสียงคำลงท้ายในแต่ละวรรค ขณะเดียวกันก็จับจังหวะสังเกตท่วงทำนองกลอน ให้กลมกลืนกับธรรมชาติของคำและความรู้สึก จากนั้นจึงค่อยเขียนล้อบทครู อาจเริ่มล้อด้วยการเปลี่ยนแปลงคำวรรคใดวรรคหนึ่งก่อน แล้วค่อยล้อเพิ่มมากกว่าหนึ่งวรรค โดยยังคงคำหรือคงเสียงสัมผัสเดิมไว้ไม่ให้พลาดเสียง เพื่อกลอนบทล้อนั้นจะได้ไม่ผิดฉันทลักษณ์ ครั้นเมื่อชำนาญแล้วก็อาจเล่นล้อได้ทั้งบทนั้นเลย คือล้อแค่ความหมาย แต่ใช้สัมผัสของผู้ล้อเอง ลองดูนะครับ
สมาชิกที่ลงนามความจำนงไว้ขณะนี้มี ๖ ท่าน ดังนี้ครับ
หมายเลข 1 คุณเนปาลี
หมายเลข 2 คุณวิโรจน์ พูลสุข
หมายเลข 3 คุณเพ็ญศรี (นก)
หมายเลข 4 คุณกวิน - สมาชิกกิตติมศักดิ์และที่ปรึกษา
หมายเลข 5 คุณ apple
หมายเลข 6 คุณพรรณา ผิวเผือก
ขอเชิญทุกท่านร่วมสนุกนำร่องได้เลยครับ สำหรับผู้ที่ยังไม่ได้ลงนามความจำนงเป็นสมาชิกก็ร่วมเล่นด้วยได้ ไม่ผิดกติกาแต่ประการใด เพียงแต่ว่าครูกานท์อาจไม่กล้าพูดถึงผลงานของท่าน เหมือนกับที่จะพูดถึงผลงานของสมาชิก (ในกรณีที่มีประเด็นควรสื่อสาร) ถ้าท่านใดยังไม่ได้อ่านกติกาง่ายๆ ของการสมัครสมาชิกก็อาจย้อนไปอ่านได้ในโพสก่อนหน้านี้นะครับ
บทครู ที่กำหนดให้เขียนล้อมีดังนี้
“เสียงดอกไม้"
เสียงดอกไม้ริมทางดอกหนึ่ง
ตัดพ้อกับผึ้งน้อยน้อยว่า
"มาเถิดที่รัก...ถ้าอยากมา
ไปเถิดที่รักจ๋า...ถ้าอยากไป"
(ไม้ตะปูและหัวใจ,จันทร วรลักษณ,พิมพ์ครั้งที่สาม ๒๕๕๑,หน้า ๒๔)
หมายเหตุ
กรุณาล้อให้สนุก แต่สุภาพ นะครับ
ตัวอย่าง บทล้อ เช่น...
[1] เสียงดอกไม้ริมทางดอกหนึ่ง
ตัดพ้อกับผึ้งน้อยน้อยว่า
"เพลาเพลาบ้างที่รัก...พักสายตา
อย่าลวงเล่ห์เสน่หา...เช่นนั้นเลย"
...
ครูกานท์
นมัสการขอบพระคุณ
ธรรมสันติ
อายุบวร
สวัสดีคะคุณครู
หนูก็ขอเป็นผู้อ่านค่ะ
ยังเด็กน้อยด้อยกลอนอักษรศิลป์คร๊า
เสียงดอกหญ้าแผ่วไหวคล้ายกระซิบ.... อยู่ไกลริบจากสายตามาถึงหู
ยินดอกไม้กับผึ้งย้อนกลอนคุณครู.... จึงได้รู้เธอเลือกทางว่าอย่างไร
อ่าหนูหาไม่เจอค่ะ ไกลริบหรือเปล่าค่ะ "ไกลลิบ" มั่ว อิอิอิ
คุณเทียนน้อยตาแหลมคมสมควรย่อง... ไกลลิบมองเผลอไผลไม่ทันเห็น
ขอขอบคุณครูกานต์ท่านจัดเจน... สมควรเป็นครูดีที่ศิษย์ตาม
ลงทะเบียนสมาชิกล่าสุด
*ผึ้งท้องลาย สลับเหลืองดำ
เสียงไม้ดอกงอกข้างเส้นทางหนึ่ง
บ่นกับผึ้งสหายท้องลาย ว่า
"บินไปเถิดที่รัก อย่าชักช้า
เดี่ยวคนบ้ายิงกระต่ายอาจตายเอย"
(คนบ้าจ้องจะยิงกระต่าย แต่ผึ้งอาจโดนลูกหลง ดอกไม้ที่เป็นเพื่อนกับผึ้งจึงร้องเตือน สหาย) ครับ :)
โถ ช่างเป็นห่วงเพื่อน ขนาด ดอกไม้ ยังรักและห่วงเพื่อน ไม่รู้ว่าคุณผึ้ง (สหายผู้มีท้องลาย) จะเชื่อคำเตือนของ คุณดอกไม้มั้ยนะ) สัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรม
ดอกไม้ไม่เอ่ยวาจา
ภุมราไม่มีใจใคร่สน
จะมา จะไป เวียนวน
ก็เรื่อง ของคน ไม่สนใจ
เสียงดอกไม้ดอกน้อยดอกหนึ่ง
กระซิบบอกผึ้งน้อยไปว่า
"มาจูบฉันสิ..ถ้าอยากมา
หากไม่เห็นคุณค่า..ก็จงไป"
เสียงดอกไม้ริมทางดอกน้อยน้อย
กระซิบบอกหิ้งห้อยออกไปว่า
"ชีวิตวันใหม่กำลังจะมา
ชีวิตเก่าของข้าฯกำลังจะไป "
ขอสมัครเป็นสมาชิกด้วยคนครับคุณครู
ขอขอบคุณล่วงหน้ามา ณ โอกาสนี้
"""""""""""""
หมายเลข 1 เนปาลี
หมายเลข 2 วิโรจน์ พูลสุข
หมายเลข 3 เพ็ญศรี (นก)
หมายเลข 4 กวิน - สมาชิกกิตติมศักดิ์และที่ปรึกษา
หมายเลข 5 apple
หมายเลข 6 พรรณา ผิวเผือก
หมายเลข 7 แสงศรี
หมายเลข 8 พิมล มองจันทร์
หมายเลข 9 ศรีกมล
ผึ้งคงอยากจุมพิตเมื่อบินผ่าน
ขอชื่นชมชื่นใจไม่วิจารณ์
แอบคิดการบางอย่าง...เป็นรางวัล
น่าดำริไม่น้อย...ใช่ไหมนั่น
ขอความเห็นสมาชิก...ช่วยยืนยัน
ช่วยสร้างทางสร้างสรรค์วรรณกวี
.
ครูกานท์ตั้งใจอ่านทุกคำเขียนของทุกคน ขณะยังไม่มีคำถามสำคัญใด ก็จะขอเว้นการวิจารณ์ไว้ก่อนครับ
และแอบคิดการบางอย่างดังที่เขียนไว้ในกลอนนั่นแหละ...ขอเชิญสมาชิกทุกท่านร่วมแสดงความคิดเห็นด้วย...
เอาเป็นว่าขออยู่ในทำเนียบลูกศิษย์ครูได้ไหมครับ อาจมีการจัดเสวนาประสานัก(อยาก)เขียน เพื่อให้บรรดาลูกศิษย์ได้รู้จักกันจะได้สร้างองค์กรกานท์กวีอีกด้วย
.
เสียงดอกหญ้าแผ่วไหวคล้ายกระซิบ....
อยู่ไกลริบจากสายตามาถึงหู
ยินดอกไม้กับผึ้งย้อนกลอนคุณครู....
จึงได้รู้เธอเลือกทางว่าอย่างไร
(วิโรจน์ พูลสุข)
.
เสียงไม้ดอกงอกข้างเส้นทางหนึ่ง
บ่นกับผึ้งสหายท้องลาย ว่า
"บินไปเถิดที่รัก อย่าชักช้า
เดี่ยวคนบ้ายิงกระต่ายอาจตายเอย"
(กวิน)
.
ดอกไม้ไม่เอ่ยวาจา
ภุมราไม่มีใจใคร่สน
จะมา จะไป เวียนวน
ก็เรื่อง ของคน ไม่สนใจ
(พิมล มองจันทร์)
.
เสียงดอกไม้ดอกน้อยดอกหนึ่ง
กระซิบบอกผึ้งน้อยไปว่า
"มาจูบฉันสิ..ถ้าอยากมา
หากไม่เห็นคุณค่า..ก็จงไป"
(เนปาลี)
.
เสียงดอกไม้ริมทางดอกน้อยน้อย
กระซิบบอกหิ้งห้อยออกไปว่า
"ชีวิตวันใหม่กำลังจะมา
ชีวิตเก่าของข้าฯกำลังจะไป "
(ศรีกมล)
สวัสดีครับคุณครู กานท์
ถ้าไม่จำกัดอายุ ขอป็นศิษย์ด้วยครับ
ขอบคุณมากครับที่ "จุดประกาย"