หาวิธีการออกกำลังกายเพื่อสุขภาพของเด็กยุคดิจิตอล

สมัยนี้เราต่างทราบกันดีอยู่แล้วว่าสังคม และสถานการณ์ต่างๆ เปลี่ยนไป ตอนเราเป็นเด็กๆ (รุ่นผมและก่อนหน้าผม) สภาพส่วนใหญ่ยังเป็นชนบท ที่ตอนเราเป็นเด็กๆ มีกิจกรรมให้ได้ออกแรง ออกกำลังกันมากมาย ซึ่งต่างจากปัจจุบันที่สังคมเปลี่ยนไป ความเป็นชุมชนนั้นลดลง กลายเป็นสังคมที่มีแต่คนแปลกหน้า ต่างคนต่างดิ้นรนเพื่อเอาตัวรอด (รวมถึงเราด้วย)

เจ้าน้องไผ่ ลูกชายก็กลายเป็นคน 2 วัฒนธรรม คือเราอยู่ทั้งในชนบทช่วงวันหยุด และวันทำงานก็อยู่ในเมือง การออกกำลังกายก็เป็นเรื่องที่ต้องหาวิธีการให้เหมาะสมเท่าที่จะทำได้ ตอนนี้เขานำหนัก 40 กก.แล้ว ก็ไม่ถึงกับอ้วนมาก แต่ก็ท้วมกว่าเพื่อนๆ ในรุ่นราวคราวเดียวกัน

คิดหาวิธีกันอยู่นานว่าจะส่งเสริมให้เด็กๆ ได้ออกกำลังกายกันอย่างไร ไม่เหมือนตอนเราเป็นเด็ก เลิกเรียนก็กลับไปเล่นกีฬาที่โรงเรียนใกล้บ้านได้ แต่โรงเรียนในเมืองไม่ค่อยสะดวก

พอดีโรงเรียน อบจ.เขาเปิดสอนกีฬาเทควันโด ลูกชายเขาสนใจก็เลยให้ไปสมัครเรียน ขอให้ได้ออกกำลังกายเป็นใช้ได้ ได้มีโอกาสไปแวะดูการเรียนบ้าง ก่อนฝึกก็จะต้องวิ่งรอบสนามก่อน 1-3 รอบ แล้วจึงมาฝึก-เรียนอีกประมาณ วันละ 2 ชั่วโมง

ก่อนเรียนต้องวิ่ง-เดินออกกำลังกายก่อน

เด็กๆ ตั้งใจเรียนรู้กันมาก แม้จะเป็นกีฬาของต่างชาติ หากคิดว่าเป็นกีฬาแล้วก็จะมีความเป็นสากล คิดเสียว่าเป็นการเรียนรู้ ส่วนมวยไทยนั้นยังหาที่เรียนและเป็นระบบอย่างนี้ไม่ได้