ความประทับใจไม่เคยลืมเลือน ๓
กาลเวลาผ่านไปนานแสนนาน ล่วงเลยไปหลายปี จนแทบจะลืมเลือนจากกันตลอดชีวิต เส้นทางของพรหมลิขิตที่ได้สร้างสมกันมาตั้งแต่อดีตชาติทำให้มีวันที่ ๑๖ ธันวาคม เป็นวันที่เราสองมีความสุขที่สุด จนลืมความทุกข์ทั้งหลายในอดีต อยู่ท่ามกลางญาติมิตรที่สนิท ลูกศิษย์ที่ให้ความเคารพนับถือ

กลางวันทำบุญเลี้ยงพระตามหลักของวิถีชีวิตแบบชาวพุทธ ท้ายสุดด้วยการรดน้ำสังข์ ชื่นชำอุรา ดูงานก็แสนธรรมดา


อบอุ่นท่ามกลางญาติมิตร และลูกศิษย์
ตกค่ำลงบรรดาเหล่าแขกผู้มีเกียรติที่ได้รับการด์เชิญ ซึ่งเป็นการด์ที่ทำด้วยมือเอง ไม่ต้องเสียค่าจ้างพิมพ์ ทำขึ้นด้วยความตั้งใจอยากจะเก็บไว้เป็นที่ระลึก ดนตรีนักร้องไม่ต้องจ้าง นักศึกษาที่สอนช่วยกันช่วยกันร้อง บรรยากาศของงานแสนโรเมนติก ติดชายหาด นักศึกษาเซอร์ไฟร์ด้วยการแสดงสุดตระการตา ก่อนอำลาจากการ เจ้าสาวเป็นพิธีกรบนเวที ส่วนเจ้าบ่าวโดดลงจากเวทีทันที ไม่ได้หนีไปไหนทำหน้าที่เป็นช่างภาพวีดีโอ


งานนี้งดเหล้า เมาน้ำหวาน
ไม่ต้องจ้างใคร เจ้าภาพร้องเพลงเอง

นักร้องรับเชิญอาจารย์คนสวยขึ้นบนเวที
มีการประกวดแฟนตาซี ที่สุดหรรษา นักท่องเที่ยวทั้งชาวไทยและต่างชาติ ผ่านไปมา อดสงสัยไม่ได้ว่า นี้งานอะไรกัน ดูแปลกตาดี ลูกศิษย์เฉลยว่า งานแต่งของท่านด็อกเตอร์กับกำนันสาว อาจารย์พวกผมเอง เฮ้ย ดูแล้วไม่เหมือนงานแต่งเลย เหมือนงานแฟนตาซีมากกว่า


นักท่องเที่ยวชาวต่างชาติมาดูด้วยความสนใจ


รำกันเต็มที่ เพื่ออาจารย์
นักศึกษามาแสดงบนเวที ไม่ต้องจ่ายเงิน
ั
เจ้าสาวเป็นพิธีกรบนเวที เจ้าบ่าวถ่ายวีดีโอ ไม่ต้องจ้างใคร


แวะมาทักทายและอ่านความประทับใจด้วยคนนะคะ
นึกถึงวัน...งานมงคล...คนมีรัก.... สุขยิ่งนัก...วันรักกัน...นั้นสดใส
ให้จดจำ...วันเวลา...ประทับใจ.... เกิดขึ้นเสียง...วันใด...ให้ย้อนมอง
นึกถึงความหลังใช่ไม๊ค๊ะ
ก็ขอให้มีความสุขแบบนี้ทุกวัน ๆ ค่ะ
ขอบคุณครับadd ที่แวะมาอ่าน
ขอบคุณบทกลอนที่ไพเราะของนายวิโรจน์ พูลสุข
ขอบคุณwindy ก็คิดถึงความหลังนิดหน่อยครับ
ขอบคุณ ครูคิม ที่อวยพรให้ ขอให้พรนี้กลับสู่พี่คิม เช่นกัน
ยินดีด้วยค่ะ ขอให้มีความสุข รักกันไปนานๆ นะคะ
ขอบคุณ. krutoi ที่ให้คำอวยพร
ยินดีด้วยนะคะ เป็นอะไรที่โรแมนติกจังเลยค่ะ ^__^
ขอบคุณ เก๋น้อย มีอะไรที่โรแมนติกก็เขียนให้อ่านบ้างน่ะ
เป็น งานวิวาห์ ที่น่ารักค่ะ
ชอบมากๆ ที่มีการแสดง
ประเพณี เอกลักษณ์ไทยๆ ค่ะ
...
เสียดายที่ช่วงงานแต่งป๋าอี๋ปูไม่มีภาพ ...
เราลูกๆ เลยเสนอ ความคิด
ให้ป่าอี๋ แต่งงาน อีกรอบ ... ๕ ๕
ทั้งสอง อุทาน ต๊กกะใจพร้อมๆ กัน
... ป๋า ยิ้ม ส่วนอี๋ เขิลล์ ... ตามระเบียบ
ขอบคุณค่ะ ได้ไอเดีย
แสดงว่าตอนแต่งงานกันไม่ได้ขออนุญาติลูกก่อน แบบนี้ต้องแต่งใหม่อีกรอบนะครับคุณ poo ฮาฮาฮาฮา
งานทั้งหมดก็ช่วยกันคิดช่วยกันทำนะครับ
ถีงพ่อ ที่น่ารักของแม่ แม่มาอ่าน มามองรูปภาพ เรื่องราวที่พ่อเขียน ยิ้มอย่างมีความสุข เขียนให้คนอื่นอ่านมาก็ตั้งเยอะ เพิ่งรู้ว่า ความสุขหาง่ายนิดเดียว จากคนที่รักเรา และมั่นคงกับเรา ถ้าจะเปรียบสิ่งที่ผ่านมา ที่ได้อยู่กับพ่อ จากที่แม่เคยมีมาทุกอย่าง มากลายเป็นมนุษย์ธรรมดา มีคนที่รัก คอยจับจูงมือ เวลาเดินไปไหนด้วยกัน มีคนที่รักคอยห่มผ้าให้เวลาแม่หนาว มีคนที่รักคอยดูแลเวลาแม่เจ็บป่วย มีคนที่รักทำกับข้าวให้เพราะแม่ทำไม่ได้เรื่อง มีคนที่รักตามใจไม่เคยบังคับ แต่พ่อก็วิธีสอนแบบพ่อ ทำให้แม่คิดเองได้ ถึงว่า ไม่งั้นพ่อของแม่จะจบดอกเตอร์ได้ไงเน๊อะ ก่อนนอนมีคนที่รักลูบหลังเล่านิทาน จับมือแม่จนแม่หลับสนิท ขอบคุณที่หลังจากเรื่องราวเลวร้ายพัดผ่านมาในชีวิตแม่ พ่อก็ยังเป็นพ่อ รอคอย และดูแลให้กำลังใจแม่เสมอ พ่ออยู่ที่จุดเดิมไม่เคยหายไปจากชีวิตแม่ ขอบคุณความรักและสิ่งที่ดีที่เราทำร่วมกันและช่วยกันเสมอ รักพ่อมากขึ้นทุกวันค่ะ แม่เอง
ขอบคุณ แม่ที่เห็นภาพแล้วมีความสุขใจ
อ่านด้วยคนคร๊า
อ่าน่ารักจังเลยค่ะ
ดูภาพแล้วแอบอมยิ้มอยู่คนเดียว
ขอให้มีความสุขทุกๆวันนะคะ
"รัก" คำสั้นๆแต่ความหมายนั้นมากมาย ตามแต่ใครจะให้คำนิยาม
ขอบคุณ เทียนน้อย มีภาพความประทับแบบนี้ก็ลงให้ดูกันบ้างนะครับ
ขอบคุณในคำอวยพรครับ
น่ารักมากค่ะ อาจารย์น้องชาย กระต่ายใต้เงาจันทร์
มีความสุขมากๆๆนะคะ
สวัสดีครับ ครูอ้อย
ขอบคุณมากสำหรับคำอวยพร
ขอให้ครูอ้อยมีความสุขมากๆเช่นเดียวกัน