ทำไมหนอ...เราจึงไม่พบกับคนใจดี แบบเราบ้าง เป็นความคิดของตัวครูอ้อยเอง เวลาเพื่อนมาขอความร่วมมือ จะทำอะไรสักอย่าง..... ครูอ้อยจะใจดี โอเค ได้เลย...ไปเสียเกือบทุกเรื่อง...ยกเว้นเรื่อง...ยืมเงิน เมื่อเดือนที่แล้ว ลูกสาวของมิตรรัก มาแข่งขันเกมคณิตศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยรามคำแหง ครูอ้อยได้ ขอร้อง ขอเปลี่ยนชั่วโมงสอนกับเพื่อนๆ แบบ..ยากเย็นแสนเข็น จนกระทั่ง ตัดสินใจ ขับรถออกจากโรงเรียน ไปหาหลานและกลับมาสอน และกลับไปหาหลานอีก พอวันต่อมา ลูกสาวคนเล็กมีธุระที่จะมาทำในมหาวิทยาลัยรามคำแหงอีก ครูอ้อยก็เปลี่ยนชั่วโมง...ไม่ได้อีก โดยเฉพาะวันอังคาร คือวันนี้ ..... แต่ วันนี้ เพื่อนมาขอเปลี่ยนชั่วโมงบ้าง...ทำไม ครูอ้อยตอบไปแบบไม่คิดว่า..โอเค ได้เลย โดยที่เพื่อนคนนี้ล่ะ ที่ไม่ยอมเปลี่ยนชั่วโมงกับครูอ้อย เมื่อที่ผ่านมา.... ทำไมหนอ ครูอ้อย รำพึงว่า.....ทำไมหนอ ครูอ้อยจึงไม่ได้พบกับคนใจดี แบบ...ตัวเองบ้าง....
จองงงงงงงงงงงงงงงง ได้ไหมคะ
ที่สองก็ได้ ยอมแพ้ พรหล้า ค่ะ
หนูก็ใจดีนะคะ และใจเด็ด แต่ไม่ชอบเด็ดใจ แหะ ๆ
สวัสดีค่ะ พี่ครูอ้อย.. ไม่ต้องคิดมากค่ะ ทำดีได้ดีค่ะพี่ เป็นกำลังใจให้ค่ะ ต่างคนต่างจิต ต่างใจ อิอิ
ความดีที่เราเคยทำและสะสมไว้..จะต้องย้อนกลับมาหาเราเหมือนเราขว้างเบอมูแรงนะคะ(เบอมูแรง..ไม่มั่นใจว่าพูดถูกอ๊ะเปล่า)เป็นกำลังใจให้พี่สาวนะคะ
ทำไมหนอ ครูอ้อยจึงไม่ได้พบกับคนใจดี แบบ...ตัวเองบ้าง
ก็ ครูอ้อย ดีเกินไป (นิยายอีกแล้ว)
ซักวัน เขาคนนั้น ต้องละอายแก่ใจ และใจดี เหมือนครูอ้อย แน่ๆ ค่ะ
ครูตาลก็เคยเป็นเช่นที่ว่า เขาขอมาเราทำให้ได้ทั้งหมด
ถึงยามเราขอเขาบ้างอย่างงามงด เขากลับคดลดเลี้ยวเขี้ยวรากดิน
ช่างเขาเถอะท่องคาถาว่าช่างเขา ความดีเรายังคงอยู่มิรู้สิ้น
ใครไม่รู้เราก็รู้อยูอาจิณ ใครไม่ยินก็ช่างเขาเราสุขใจ
"เป็นกำลังใจให้นะคะ"
เป็นผู้ให้ได้ความสุขในทุกครั้ง... ถ้าคาดหวังสุขก็หายคลายสุขศรี
คนส่วนใหญ่คิดอยากได้ให้ไม่มี... สร้างความดีมีแต่ให้สุขใจเรา