ความสุขที่เพิ่งสัมผัส

สัปดาห์นี้เป็นสัปดาห์ที่สองครับสำหรับการทำงานในสาขาใหม่ (วิชาชีพครู) ก็อัลฮัมดุลิลละฮฺครับ ที่ตัวเองสัมผัสได้ถึงอะไรบางอย่าง และที่ประทับใจมากๆๆคือ คนเก่าคนแก่ที่อยู่ในสาขานี้มีความเป็นกันเองมากครับแทบทุกคนเท่าที่ผมเจอ เมื่อวานเกือบได้เจอทุกคนในสาขาพร้อมหน้าพร้อมตา ผมว่าเวลาที่ผ่านมาเมื่อวานทำให้สัมผัสได้ถึงความสุข ความอบอุ่น กับการทำงาน และที่สำคัญรู้สึกได้เลยครับว่า เพิ่งจะเห็นรอยยิ้มพิมพ์ใจของตัวเองจากข้างในกับการได้เจอพี่ชายของผม(อาจารย์ที่สอนให้ผมเรียนรู้บางสิ่งบางอย่าง)

       ผมมองว่าหลายต่อหลายปัญหาที่ต้องเผชิญมันก้าวล่วงด้วยกับแง่คิดดีๆที่ท่านมีให้ แม้ผมไม่เคยพูดมันออกไปแต่ผมก็เก็บเกี่ยวและเรียนรู้วิถีคิดบางอย่างได้เป็นอย่างดี (ขออัลลอฮฺทรงตอบแทนอาจารย์นะครับ) ทำงานมาเกือบสามปี ก็เพิ่งได้สัมผัสสภาพการทำงานที่ใฝ่ฝัน แต่ที่ผ่านมานั้นผมก็มองว่าเป็นประสบการณ์ชีวิตที่ผมได้เรียนรู้วิถีคิด วิถีการทำงานของคนระดับต่างๆมากมายสาขานานา

        ผมอาจเป็นคนเดียวมั้งครับที่ได้สัมผัสกับการร่วมทำงานในหลายสาขามากที่สุด เพราะนี่ก็เป็นสาขาที่สามแล้วที่ได้มาเรียนรู้ซึ่งก็ไม่รู้ว่าอนาคตข้างหน้าจะต้องย้ายไปอยู่ที่ไหนอีกไหม๊ (วัลลอฮฺอะลัม) แต่...ถึงพรุ่งนี้จะเป็นอย่างไร อยากจะบอกครับว่าวันนี้ชีวิตที่เคยหม่นเศร้า ดอกท้อที่เคยตามติดเป็นเงาตามตัว คงพร่ามัวจางหายไปเรื่อยๆ ด้วยความหวังและดุอาอฺ

        แม้ช่วงนี้สนิมอาจเกาะกินความคิด แต่ผมก็มานั่งทบทวนแล้วว่า ณ ห้วงเวลาหนึ่งเราก็ต้องผ่านพ้นมันไปมันอยู่ที่ว่าใจของเราจะพร้อมยอมรับและกล้าเผชิญสถานการณ์ที่เป็นอยู่มากน้อยเพียงใด อินชาอัลลอฮฺผมจะฟันฝ่า ค่อยๆกระเทาะสนิมที่เกาะกินความคิด เพื่อพิชิตคำว่า "มหาบัณฑิต" อย่างสมภาคภูมิ