หากประเทศไทยถูกแบ่งแยกจริงๆ ในทัศนะผมคิดว่านักการเมืองต้องรับผิดชอบ

      ใครที่ได้ดูการโหวตเลือกนายกรัฐมนตรี เมื่อวานนี้คงจะเห็นพฤติกรรมของนักการเมือง ได้ดีว่าอำนาจนั้นมันหอมหวานขนาดไหน นั้นก็ไม่สำคัญเท่ากับแบบอย่าง ของคนที่เราเรียกว่าผู้ทรงเกียรติเขาทำกัน  บันทึกเมื่อวานของผมเกี่ยวกับ "ข้า(ราชการ)ของใคร" คงจะได้เห็น ข้อคิดเห็นของหลายๆท่าน ไปแล้ว

     หลังจากได้นายกฯคนใหม่แล้ว เราได้เห็นลายไทย(ของนักการเมือง) ทั้งลายใหม่ๆและลายเก่าๆ แต่ที่จะเขียนถึงวันนี้คือลายเก่าๆ เพราะลายเก่าเห็นชัดมาก และผมก็จะไม่ขอกล่าวถึงพฤติกรรมของคนเสื้อแดง ซึ่งไม่ว่าพฤติกรรมจะเป็นอย่างไร มือที่มองไม่เห็น(ซึ่งผมและหลายคนเห็น)ต้องรับผิดชอบ

      เมื่อวานเห็นลายเก่าให้สัมภาษณ์ แล้วรันทดใจ สะเทือนใจ ห่อเหี่ยวใจ ท้อแท้ใจ ฯลฯ กับประเทศไทยมาก ผมได้เห็นผู้ที่แบ่งแยกดินแดนตัวจริง ไม่ใช่ นายดอเลาะ  นายสาเม นายกอเด ฯลฯ แต่กลายเป็น นาย......ที่เคยนั่งอยู่ในสภาอันทรงเกียรติ พูดได้อย่างไรว่า คนเป็นนายกฯหรือรัฐมนตรี จะมาภาคเหนือ ภาคอีสานไม่ได้ ประโยคทำนองแบ่งแยก แบบนี้เราเคยได้ยินมาตลอดจากนักการเมือง ถ้านักการเมืองไม่จุดประเด็น ประชาชน เขาไม่ได้คิดอะไรมาก ข้าวจะกรอกหม้อก็จะไม่มีอยู่แล้ว จะมีเวลาที่ไหน มาเรียกร้องสิ่งที่เป็นนามธรรม  

       ผมไม่ดูถูกประชาชนหรอกแต่เขาบอกกับผมเอง ถ้านักวิชาการออกมาเรียกร้องสิ่งที่เป็นนามธรรมก็อีกเรื่องหนึ่ง เพราะนักวิชาการมีเวลาคิดกับเรื่องแบบนี้ การแบ่งข้างแบ่งฝ่าย เริ่มต้นไม่ได้มาจากประชาชน นักการเมืองนั้นแหละเป็นผู้แบ่งประชาชนให้เป็นฝ่ายเพื่อประโยชน์ทางการเมือง มาวันนี้นักการเมือง(บางคน/หลายคน)กลายมาเป็นผู้แบ่งภาคเสียเอง เราคนไทย ไม่เคยคิดว่าจะเดินทางไปภาคไหนๆไม่ได้ แต่นักการเมืองออกมาพูดปลุกระดม ชี้นำประชาชน ให้คล้อยตามว่า คนไทยคนนั้นคนนี้ มาภาคนั้นภาคนี้ไม่ได้

      หากประเทศไทยถูกแบ่งแยกจริงๆ ในทัศนะผมคิดว่านักการเมืองต้องรับผิดชอบ....ร่วมแลกเปลี่ยนอย่างสร้างสรรค์ อยากฟังทัศนะที่เป็นกลาง ไม่มีฝ่าย คิด เขียน เพื่อประเทศชาติ ในยามที่พึ่งใครไม่ได้พวกเราต้องช่วยกัน...