Kruooy1

*****

ครูอ้อย นำภาพนี้มาไว้เป็นสื่อนำเข้าสู่การเขียนบันทึกนี้  เพราะในอดีตที่ผ่านมาเร็วๆนี้เอง ประเทศไทยได้รับการขนานนามว่า.....สยามเมืองยิ้ม  

เพราะ ธรรมชาติของคนไทยยิ้มง่าย ประกอบกับภูมิประเทศ ภูมิอากาศ  อุปนิสัยของคนไทยส่วนใหญ่...ใจดี  มีนิสัย พฤติกรรมที่โอบอ้อมอารี  เป็นมิตรกับบุคคลทั่วไป....

สยามเมืองยิ้ม..จึงถูกต้องกับความหมาย และการกระทำ

*****

ครูอ้อยคนหนึ่งที่ได้รับการฝึกให้ยิ้มไว้ก่อน  พ่อสอนไว้..เอิ๊กเอิ๊ก 

ทำอะไรไม่ได้  ให้ยิ้มไว้  เดี๋ยวมีคนมาช่วย......แล้วก็มีคนมาช่วยจริงๆ 

อย่างน้อย ก็ตัวเราเอง  เมื่อยิ้ม ก็อารมณ์ดี  และสามารถกลับมาทำงานต่อได้ ด้วยอารมณ์แจ่มใส..เบิกบาน..งานการก็สำเร็จลุล่วงไปด้วยดี

*****

128

*****

ครูอ้อย เคยร้องไห้ แอบร้องไห้คนเดียวในห้องน้ำ หน้ากระจกเงา  หน้าตาของครูอ้อย...ดูไม่ได้เลย....

ครูอ้อยจึงต้องเปลี่ยนมายิ้ม...ยิ้มทั้งน้ำตา  ยิ้มทั้งตาแดงโร่แบบนั้น...และก็ล้างหน้าออกมายิ้มได้  ทำงานต่อไป

ครูอ้อย เคยเห็นมิตรรัก  เขียนบันทึกเรื่อง...ยิ้ม  และครูอ้อย ก็นำ ภาพยิ้มของครูอ้อยทั้ง 2 ภาพนี้ ไปประชัน...ด้วยความสุข

*****

แต่แล้ว  เมื่อเช้านี้.....ครูอ้อย  ฟังรายการวิทยุ ในขณะที่ขับรถตามปกติ.....คำว่า..สยามเมืองยิ้ม..ไม่มีแล้ว  เพราะ...ต่างประเทศ....

เขาเรียกเราใหม่ว่า...สยามเมืองเครียด...

รับไม่ได้ ครูอ้อยคนหนึ่ง..รับไม่ได้เลย...จะรับได้อย่างไร

1.  ไม่จริง  พวกเรายังยิ้มได้  ยิ้มสวยด้วยความสุขด้วย 

2.  ไม่ได้นะ  เราอย่ายอม  เพราะ  เราจะไม่ยอม นำหน้าตา เครียดขี้เหร่นี้ มาลง แทนภาพยิ้ม ยิ้ม  ในภาพนี้ไม่ได้เลย...มัน ดู ไม่ ได้ เลย

ดังนั้น..เราต้องช่วย  กำจัด ความเครียดออกไปจาก แผ่นดินของเรา..ด้วยอะไร มาช่วยกันคิดนะคะ

ส่วนครูอ้อยมีวิธีแก้เครียด....ไม่เป็น..สยามเมืองเครียด..ด้วยวิธีต่อไปนี้

1.จะยิ้มด้วยความพากเพียร.....

2.จะรักกัน..ยิ้มให้กัน..กอดกัน...พูดจาภาษาดอกไม้ให้กัน 

เอ้อ! มิตรรักท่านใดคิดออก ช่วยกันต่อคนละข้อ 2 ข้อนะคะ..

จะกลับบ้านไปอ่านต่อนะคะ....

รักคนอ่าน..มาก และรักคนคอมเม้นท์..มากที่สุดค่ะ...