อื้อฮือ อื้อฮือ

ทึ่ง ทึ่งๆๆๆๆ และทึ่ง

อึ้งๆๆๆ

สุดยอดๆๆ ยอดที่สุด..

 

วันนี้ผมได้รับการชวนไปชมละครของมูลนิธิสื่อชาวบ้าน (มะขามป้อม)

เกิดมาก็ไม่เคยชมละครร้องสดๆมาก่อน

นึกไม่ออกว่าจะเป็นอย่างไร

มันจะคล้ายกับลิเกไหม เหมือนหมอลำหรือละครทีวีไหม

แต่เรื่องแปลกๆอย่างนี้เอาช้างมาฉุดก็ไม่อยู่

ผมชวนท่านอัยการ คุณหมอจอมป่วน ป้าจุ๋มไปด้วย

  

ระหว่างขับรถ ไป ป้าจุ๋มถาม ถาม และถาม

ละครอะไร  มะขามป้อมยังไง ยังงั้น ยังงี้ โธ่ๆๆๆ

ไม่รู้จะตอบยังไง

ไปถึงเจอคณะนักเรียนโข่งนั่งกินข้าวต้ม

จึงร่วมวงมื้อเย็นอร่อยหลาย

ได้เวลาเราก็ทยอยเข้าไปในห้องแสดง..

  

จัดที่นั่งง่ายๆซ้าย-ขวาเหมือนเวทีมวย

ด้านข้างมีนักไวโอลิน เปียโน เชลโล ซออู้ ขลุ่ย กลอง

ฝั่งตรงข้ามจัดเป็นฉากเวทีแสดงสื่อผสม

ฉายภาพประวัติศาสตร์ และข้อความเป็นครั้งคราว

เพื่อให้เราเข้าใจเนื้อหามากขึ้น

ประมาณว่ามีผู้ชมและผู้แสดง 130 คน

  

ละครร้อง

เป็นรูปแบบการแสดงที่กำเนิดขึ้นในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อของสังคมไทยปลายรัชกาลที่5 เมื่อสยามต้องเปิดประเทศรับวัฒนธรรมตะวันตกเข้ามาประสานรากเหง้าทางวัฒนธรรมเดิม แม้ละครร้องจะเริ่มจากวังเจ้านาย แต่กาลต่อมาได้พัฒนารูปแบบและเนื้อหารับใช้สังคมไทยต่างๆ จนได้รับความนิยมแพร่กระจายสู่ประชาชนทั่วไปอยู่หลายทศวรรษ เพลงที่ประพันธ์เพื่อใช้แสดงละครร้อง นับเป็นสมบัติทางวรรณศิลป์ และคีตศิลป์ล้ำค่าที่นับวันจะสูญหายเพราะขาดผู้สืบทอด

   

ละครเรื่องบันทึกอิศรา พัฒนามาจากบทละครร้องเรื่อง”อิสราชน” ซึ่งมะขามป้อมจัดแสดงในวาระครบรอบชาตะกาลของคุณกุหลาบ สายประดิษฐ์ ที่หอประชุมศรีบูรพา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เมื่อปีพ.ศ.2548 โดยเขียนบทละครขึ้นจากการค้นคว้าประวัติผลงาน แนวคิด และปรัชญาของคุณกุหลาบ ใช้รูปแบบการดำเนินเรื่องด้วยเพลงละครร้อง ซึ่งถ่ายทอดจากครูสุดจิต ดุริยประณีต ศิลปินแห่งชาติแห่งวงปี่พาทย์บ้านบางลำพู ผสานกับเทคนิคละครสมัยใหม่ เพื่อถ่ายทอดความงาม ความรื่นรมย์ อุดมการณ์ และเกียรติคุณของ”ศรีบูรพา” ให้เป็นอนุสติต่อสังคมไทย

  

ตลอดเวลา 1 ชั่วโมงเศษ ละครสะกดเรานิ่งงันกับเก้าอี้ ต่อเมื่อการแสดงจบลง เสียงปรบมือกึกก้องยาวนาน ไฟสว่างนักแสดงทั้งหมดออกมาหน้าเวที มีการพูดคุยแลกเปลี่ยนความเห็นกัน ระหว่างผู้ชมกับผู้แสดง หลายคนคืนกลับมาอยู่ในสภาพปกติ ล้วนเป็นหนุ่มสาวที่น่าชื่นชม ต่างคนต่างมาจากหลายสาขาอาชีพ คุณณัชชา สวัสดิ์รักเกียรติ เป็นนักศึกษาคณะศิลปกรรมศาสตร์ ม.ธรรมศาสตร์ คุณมมทกานต์ รังสิพราหมณกุล บ.ก.นิตยสาร “มาดามฟิกาโร” ประดิษฐ์ ประสาททอง เป็นศิลปิน ศิลปาธรปี2547 หลายคนเป็นอาจารย์ วิศวกร นักเทคนิคการแพทย์ ฯลฯ

 

บอกได้คำเดียวว่า..ถ้าไม่ได้ชมจะเสียดายอย่างที่สุด

เราได้ใช้เวลาอย่างมีคุณค่าให้ตนเอง

คำว่ามะขามป้อม จะเปรี้ยวจี๊ดอยู่ความคิดคำนึงเราตลอดไป

ขอบคุณผู้เชิญ ขอบคุณผู้แสดง และผู้ที่เกี่ยวข้องทุกฝ่าย

ท่านได้ทำหน้าที่ลูกหลานเชิดชูคนที่สู้เพื่ออิสรชน

ถ้าคุณกุหลาบ สายประดิษฐ์ รับรู้ได้

ท่านคงชื่นชมพวกเธอเหมือนที่เรารู้สึกอยู่ในขณะนี้

 

 

คืนนี้พระจันทร์ดวงโตสุกสะกาวในรอบ18 ปี

เหมือนจะโผล่มาร่วมวงกับวาระอันพิเศษสุดนี้

จงสงบสุขชั่วนิรันดร์เกิด ท่านกุหลาย สายประดิษฐ์

กุหลาบดอกนี้

จะบานสะพรั่งเคียงคู่ความชอบธรรมในสังคมตลอดไป