ขอถอยหลังสักก้าวหนึ่ง เพื่อจะย้อนมอง
ผมได้รู้จักกับ gotoknow
แล้วผมก็ไม่รีรอที่จะสมัครสมาชิกและก็เขียนบล็อกของตัวเอง
ทั้งๆที่ผมไม่ได้ศึกษาและทำความรู้จักให้ดีเสียก่อน
เขียนไปเขียนมา อ่านไปอ่านมา มีความสับสนเกิดขึ้นในตัวเองมากมาย มีอะไรรกๆในสมอง
กลั่นออกมาเป็นข้อความที่จะเขียนไม่ได้ ก็เลยงง
ไม่รู้จะเขียนอะไรต่อไปดี แต่ยังไม่คิดที่จะเลิกเขียน
เข้ามาอ่านเกือบทุกวัน วันละหลายรอบ แต่ก็ไม่รู้จะเขียนอะไรดี
มีกัลยาณมิตร ท่านหนึ่งถามผมบ่อยๆว่า ทำไมไม่เขียนบันทึกบ้างละ
ผมก็ตอบไปว่า มันมีอะไรรกๆ ในสมอง ในจิตใจ จึงขอเวลา
เพื่อเรียบเรียงความคิดเหล่านั้น เพื่อให้คนอ่านๆง่ายๆ
เข้าใจง่ายๆ.....
จึงขอถอยหลังสักก้าวหนึ่งเพื่อจะย้อนมองชุมชนแห่งการแลกเปลียนเรียนรู้ อย่างgotoknow ให้ชัดๆ และเห็นด้านอื่นๆให้มากขึ้นอีกสักหน่อย...
สักพักคงมีเรื่องเขียนนะครับ..............
ถอยมองแค่ก้าวเดียวพอน่ะครับ แล้วก้าวต่อไป เพราะคุณมี Idea ดี ๆ และเรื่องที่น่าแลกเปลี่ยนเรียนรู้ดี ๆ น่ะ ผมว่า...
Cheers..
เขียนเมื่อ get
เขียนเมื่อ get และ get เมื่ออยากเขียน..งงงง
แต่เขียนไปเถอะ..เขียนๆๆ
เขียนไปเรื่อย..แรก..อาจไม่รู้เรื่อง
เขียนไปเขียนมา...ก็เขียน..
ดีกว่าเก็บอัดไว้ในรกๆๆ..ในสมอง.."อึดอัด"
เขียนไปเขียนมา...อาจโล่ง..ได้โดยไม่รู้ตัว...
*^__^*
ขอบคุณมากครับ ทั้งคุณสุภัทร และ Dr.ka poom ที่คอยติดตามและ ลปรร. ผมยังขำตัวเองอยู่เลยครับ ผมไม่รู้จะเขียนอะไรมา 2-3 อาทิตย์แล้ว แต่วันนี้กลับมาเขียนบอกว่ากำลังเขียนไม่ได้....ฟังดูงงตัวเองชอบกล