เพราะสิ่งที่ตนเชื่อและมีความเลื่อมใสนั้นมันถูกจริตของตน

หลักศรัทธา

แม้ว่าพระพุทธศาสนามีหลักธรรมไม่ให้ชาวโลกหลงเชื่ออะไรง่าย ๆ แต่ก็มีหลักคำสอนให้ชาวโลกมีศรัทธาหรือความเชื่อ  ความเลื่อมใสในสิ่งที่ควรเชื่อ  เพราความเชื่อก็เป็นหลักเบื้องต้นของการดำเนินชีวิตที่จะก้าวไปสู่จุดหมาย 

เมื่อชาวพุทธมีความเชื่อตามหลักพุทธธรรมแล้วก็ดำเนินวิถีชีวิตไปตามหลักพุทธธรรมนั้นถือว่าได้เป็นศาสนิกชนของพระพุทธศาสนาดำเนินตามหลักศีล  สมาธิ  และปัญญาเพื่อไปสู่เป้าหมายของชีวิตที่สูงสุด

ในความหมายของศรัทธาก็คือ  ความเชื่อในสิ่งใดสิ่งหนึ่งแล้วคนเรานั้นก็กระทำตามในสิ่งที่ตนเองมีความเชื่อนั้น  โดยแบ่งออกเป็น 3 อย่างคือ

1 . ศรัทธาที่ประกอบไปด้วยปัญญา  คือเป็นความเชื่อที่เกิดขึ้นกับคนเราแล้วได้มีการตริตรองพิจารณาอย่างมีเหตุผลก่อนที่จะมีความเชื่อหรือไม่

2 . ศรัทธาที่ประกอบไปด้วยโมหะ  คือเป็นความเชื่อของคนเราที่ไม่ต้องการใช้เหตุผลมาเกี่ยวข้องในการพิจารณา  เพราะได้ฟังมาอย่างไรก็เชื่อตามไปอย่างนั้น  เป็นคนประเภทศรัทธาจริตและอาจกลายเป็นศรัทธาที่มืดบอดได้

3 . ศรัทธาที่ประกอบไปด้วยความเลื่อมใส  คือเป็นความเชื่อแบบนิยมชมชอบเป็นการส่วนตัว  ภาษาพระเรียกว่า  ปสาทะ  มีความเชื่อที่ประกอบไปด้วยปีติและโสมนัส  เพราะสิ่งที่ตนเชื่อและมีความเลื่อมใสนั้นมันถูกจริตของตน  เป็นความศรัทธาที่ปนเปไปกับกิเลสไม่ค่อยมีเหตุผลเราจะเห็นในกลุ่มบุคคลเหล่านี้ที่นิยมชมชอบเช่น  ในเจ้าลัทธิใหม่  นักกีฬา  ดารา ฯลฯ เป็นต้น