ความทุกข์นั้นเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นกับเราทุกคนไม่ว่าจะเด็ก หนุ่มสาว ผู้ใหญ่ หรือคนแก่นั้นย่อมมีความทุกข์กันทั้งน๊าน...ไม่ว่าจะเกิดขึ้นเพราะสาเหตุใดก็ตามความทุกข์ก็เป็นสิ่งที่ทำให้เรารู้สึกทุกข์ใจ กังวลใจ ไม่สบายใจ กินไม่ได้ นอนไม่หลับ..จนทำให้เกิดโรคเครียดขึ้นได้

           เราจะมาทุกข์ทำไม...ถ้าไม่รู้จักการปล่อยวางเสียบ้างจะได้มีความสุข การรู้จักปล่อยวางนั้นมันก็คล้ายๆกับการที่เราปล่อยนก ปล่อยปลา ปล่อยเต่านั้นแหละเพื่อละเว้นชีวิตและเป็นการสร้างกุศล การปล่อยวางนั้นเป็นการทำใจให้ว่าง ไม่ต้องคิดอะไร คิดแต่ว่าทำอะไรก็ได้ที่เราชอบและทำสิ่งใดแล้วเรามีความสุขนั้นก็พอ... ดังนั้นเรามารู้จักการปล่อยวางกันเถอะ

                  การรู้จักการปล่อยวางนั้น..เป็นวิถีทางของความสงบสุข

          ไม่ต้องไปรู้ว่าผ่านอะไรมาบ้าง

          รู้ ณ วินาทีนี้ก็พอ....

          พอเกิดอะไรขึ้นในความรู้สึก

          ไม่จับ ไม่ยึด ไม่อยู่

          แตะแล้ววาง

          รู้แล้ววาง

          เพราะมันเกิดขึ้นแล้วก็ดับ...

          ดับไป.....