เรื่อง พี่สาวครับ (แนวนิทาน)

เรื่องนี้  อุ๊ยเขี้ยว เป็นคนบอกให้ผมเขียนครับผมนั่งคิดตั้งนานจะเขียนยังไงดีนะ

.

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว นานจริงๆ นานแล้วนานอีก เริ่มเรื่องเลยดีก่าเดี๋ยวนานจนจำไม่ได้เหอะๆ
เรื่องมีอยู่ว่า  มีเด็กผู้ชายคนหนึ่งสมมุติชื่อว่า ชื่อ ตึ๋ง  ส่วนพี่สาว ชื่อว่า น๋ง เหอะๆ
ตึ๋งในช่วงครั้งยังเด็กอยู่โดยอายุประมาณ15ปี ตึ๋งได้มารู้จักพี่สาวคนหนึ่งซึ่งว่าน๋งนั่นเอง
พ่อแม่ของตึ๋งรู้จักกับพ่อแม่ของพี่น๋ง ตึ๋งรู้สึกชอบพี่น๋งมากแต่ตึ๋งยังอายุน้อยกว่าพี่น๋งประมาน 3-4ปี
จึงไม่กล้าที่จะไปจีบพี่เค้า ตึ๋งเก็บความรู้สึกนั้นไว้รอเวลาสักวันเถอะรอตึ๋งเข้ามหาลัยก่อนเถอะ
และแล้ว ตึ๋งก็อายุ18สอบเข้ามหาลัย ดั่งที่หวังไว้ ซึ่งมหาลัยนั้น พี่น๋งก็เรียนอยู่ตึ๋งก็ไม่รู้
มารู้เมื่อตอนมารับน้อง พี่รหัสมาพบน้อง พี่รหัสของตึ๋งก็บอกว่าในสายรหัสเราเป็นอย่างนี้ๆนะ
ปี2 ก็พี่ ปี3ก็... ส่วนพี่ปี4 ชื่อน๋ง  ตึ๋งแปลกใจ เอ๊ะชื่อคุ้นๆ ตึ๋งก็ใช้ชีวิตในรั่วมหาลัยมาเรื่อยๆ
จนวันหนึ่ง ก็มีข้อความส่งมาว่า พี่ขอโทษนะที่ไม่ได้มาดูแลน้องเลยต่อไปนี้จะดูแลน้องให้ดี
ตึ๋งแปลกใจเอ๋ะใครเนี่ยส่งมา ตึ๋งโทรไปหาเบอร์ที่ส่งข้อความมาทันที รอ5วิ ก็มีคนรับสาย
ตึ๋งกล่าวคำแรก สวัสดีครับไม่ทราบว่าใครหรอครับเห็นส่งข้อความมาอะครับ
เสียงนั้นก็ตอบมา อ่อนี่พี่เองพี่ปี4น้องไงพี่น๋งเอง ตึ๋งตอบพี่เองหรอครับเหอะๆ
พี่เค้าก็ถามว่าเป็นไงบ้าง เพื่อนเยอะไหม ก็คุยเรื่อยๆ จนวางสายก่อนวางพี่น๋งก็บอกว่า
งืมเดี๋ยวตอนเช้าอีกวันพี่จะขนมไปให้นะ ตึ๋งบอกครับ จบการสนทนา
เช้ารุ่งขึ้นของอีกวัน ตึ๋งมามหาลัย พี่น๋งก็โทรมา บอกว่าตึ๋งอยุ่ไหนหรือเดี๋ยวพี่เขาขนมไปให้
อยู่ตรงใต้อาคารคณะครับ ตึ๋งนั่งรอ แล้วตึ๋งก็ได้เห็นผู้หญิงคนหนึ่งหน้าคุ้นมากๆ เอ๊ะใครๆ
โอ พี่น๋งนี่หว่าเมื่อครั้งเด็กที่ได้เจอพี่เค้าเรียนที่นี่ด้วยหรือนี่ ตึ๋งเดินเข้าไปทักสวัสดีครับพี่น๋ง
จำผมได้ไหม ผมตึ๋ง อ่อนี่ตึ๋งเองหรอโตเป็นหนุ่มแล้วนะเนี่ยเรา เนี่ยพี่มาหาน้องรหัสชื่อเหมือนตึ๋งเลย
ผมก็รอพี่รหัสเหมือนกันครับพี่เหมือนพี่ด้วยพี่น๋ง อ้าวหรอเหอะๆ งั้นตึ๋งรหัสอะไร ก็... อะครับ
อ้าวรหัสเหมือนพี่เหอะๆ 555ดวงดีจริงเนอะมาเป็นพี่รหัสน้องรหัสกันอีก เหอะๆ
วันนั้นตึ๋งก็คุยย้อนอดีตไปเมื่อตอนเด็กนะผมชอบพี่มาก นี่ก็โตและมีสาวๆมาไล่จับเหอะๆ
จะเอาผมไปเป็นแฟน  พี่น๋งขำ555 คล้ายๆจะบอกพี่อะไรสักอย่างเลย
เหมือนในเนื้อเพลง ของจรัล มโนเพชรเลย เพลงพี่สาวครับอะ เหอะๆ  ตึ๋งตอบอ่อใช่ครับ
จะบอกพี่ประมาณนั้น555 ทั้งคู่ต่างหัวเราะ นั่งคุยกันทั้งวัน ยันพระอาทิตย์ตก และแล้วเรื่องก็จบลง
เหอะๆ เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า การอดทนรอ สักวันจะเป็นวันของเรา จบครับ