คนเรา จะอยู่สุขสบายแต่คนเดียวไม่ได้

วานนี้ ได้มีโอกาส ไปทำกิจกรรมเพื่อถวายเป็นพระราชกุศล แก่  พระเจ้าอยู่หัวฯ โดย ชมรมบัณฑิตและนักศึกษา มสธ.สุราษฎร์ธานี ได้จัดกิจกรรม ปันน้ำใจเทิดไท้องค์ราชันย์ ขึ้น ในวันที่ 5 ธ.ค.2551  ทั้ง ศิษย์เก่า ศิษย์ปัจจุบันรวมตัวกัน ไปทำกิจกรรม เลี้ยงอาหารเที่ยง แก่น้องๆ ที่ โรงเรียนสอนคนตาบอดภาคใต้ ซึ่งตั้งอยู่ที่ จังหวัดสุราษฎร์ธานี

เมื่อน้องๆจาก ชมรมฯ ติดต่อประสานงานมา พอรู้ว่า เป็น ทำกิจกรรมเพื่อถวายเป็นพระราชกุศล แก่ในหลวงฯ ก็ตอบตกลงทันที  วันที่ 5 ธค. 10 โมงเช้า คณะประมาณ 30 คน พร้อมกันที่ศูนย์ มสธ.จังหวัด ออกเดินทาง ใช้เวลาประมาณ 20 นาที ก็ถึง โรงเรียนสอนคนตาบอดภาคใต้ ตั้งอยู่ที่ ต.ขุนทะเล อ.เมืองสุราษฎร์ธานี และมีเพื่อนๆ จาก ชมรมฯของจ.นครศรีฯมาร่วมด้วย จำนวนหนึ่ง   

ได้นั่งสนทนา กับ ท่านรอง ผอ. ร.ร.  ข้อมูลบางส่วน ของโรงเรียน  โรงเรียนแห่งนี้ เป็นโรงเรียนแห่งแรก หนึ่งในสอง ของโรงเรียนรัฐบาล ที่สอนคนตาบอด อีกโรงหนึ่งอยู่ที่ จ.เชียงใหม่ (นอกนั้นจะเป็นของ  องค์กรการกุศลต่างๆ) เปิด เมื่อ ปี 2528 มีบุคคลกร 19 คน เด็ก 123 คน เป็นชาย 85 คน หญิง 38 คน ชั้น ป.1 ป.6 อายุ ตั้งแต่ 7 14 ปี  ส่วนใหญ่ มาจากจังหวัดทางภาคใต้ตอนบน (ตอนล่าง มี ร.ร. ของมูลนิธิฯที่หาดใหญ่)

อาหาร ที่นำมาเลี้ยงน้องๆ วันนี้ ประกอบด้วย ไก่ทอด ผัดเผ็ดไก่ ไก่ต้มฟัก(ที่เป็นไก่หมด เพราะน้องบางคนเป็นอิสลามด้วย)ขนมสอดไส้ มะละกอ ส้ม และตามด้วย ไอติม เข้าแถว เดินมารับ อาหารเสร็จแล้ว ต้องนั่งรอทานพร้อมกัน อาจารย์บอกว่า ถ้าให้คนแรกๆทานก่อน กว่าคนสุดท้ายจะรับอาหารเสร็จ คนแรกก็มาเต็มอีกแล้ว จึงต้องรอเพื่อนๆก่อน  มีน้องๆกระซิบว่า ถ้ามาอีก ครั้งหน้าขอเป็นข้าวหมกไก่บ้าง ทานอาหารเสร็จ พักผ่อนครู่หนึ่ง ภาคบ่าย ก็เล่นเกมส์ เก้าอี้ดนตรี เพื่อรับรางวัลกันต่อ ก่อนจะแยกย้ายกันกลับ ประมาณ บ่ายสองโมงครึ่ง ทุกคนกลับมาด้วยความสุข 

ในระหว่างที่เตรียมอาหาร ได้นั่งคุยกับน้องๆบางส่วน น้องๆที่มาคุยด้วย น่ารักมาก เขาอยากแสดงออก บางคนมีความสามารถพิเศษ เช่น ร้องเพลง เล่นหนังตะลุง แต่พวกเขาขาดโอกาส เพราะความพิการ ต้องอยู่ในโลกมืด วันหยุด บางคนก็มีญาติมาเยี่ยม ได้กลับบ้านบ้าง ปีละครั้ง สองครั้ง ถ้าเรียนจบจากที่นี่แล้ว พวกเขาต้องการไปเรียนต่อ ม.1 ที่อื่นอีก                                     

  ถ้าท่านมีโอกาส ลองไปเยี่ยมน้องๆ กลุ่มนี้เขาบ้าง ครับ(ที่มีอยู่ทั่วประเทศ) ไปคุยด้วย ให้กำลังใจพวกเขา ไปให้โอกาส น้องๆ ได้สัมผัสกับบุคลภายนอกบ้าง อย่างน้อย ก็แบ่งปันความรักความอบอุ่น ให้แก่พวกเขาเท่าที่เราทำได้ แล้วท่านจะมีความสุขที่ได้แบ่งปัน ครับ                                  

 

ขอจบด้วย พระบรมราโชวาท ของในหลวงฯ ครับ

 

คนเรา จะอยู่สุขสบายแต่คนเดียวไม่ได้

ถ้าคนที่อยู่ล้อมรอบมีแต่ความทุกข์ยาก

ควรต้องแบ่งเบาความทุกข์ของเขาบ้าง

ตามกำลังและความสามารถเท่าที่จะทำได้

 

สวัสดีครับ