รุ่งจ๋า...ตั้งใจหน่อยสิจ๊ะ

เป็นชื่อเรื่องที่มาจากคำอุทานที่ครูอ้อยสอนนักเรียนชายคนหนึ่ง รุ่ง (นามสมมติ)

ในการพานักเรียนออกมาจากห้องเรียนปกติเพื่อมาเรียนที่ห้องปฏิบัติการภาษาที่ครูอ้อยเรียกว่า....การสอนภาษาอังกฤษที่ตั้งเป้า..ร้อยทั้งร้อย  นั้น 

มีนักเรียนชายในแต่ละกลุ่มที่ไม่ตั้งเรียน  งอแง  ในแต่ละชั่วโมงไม่เขียน

เมื่อเวลาผ่านไปได้ 2 สัปดาห์แล้ว  น่าจะมีผลงานที่แสดงการพัฒนาทางการเรียนรู้บ้าง   แน่นอนที่  ศักยภาพความแตกต่างระหว่างบุคคลของนักเรียนนั้น.....ไม่เท่าเทียมกัน 

เรื่องนี้คิดไว้เสมอสำหรับครูผู้สอน  จะได้ทำให้ไม่คิดมาก  และมีอารมณ์เกรี้ยวกราดเวลาสอน

นักเรียนที่ครูอ้อยได้เคยแบ่งไว้ 3 กลุ่มในภาคเรียนที่ 1 นั้น  จำนวนนักเรียนที่มีความพร้อมทางการเรียนรู้ภาษาอังกฤษในระดับดี  มีจำนวนไม่มาก 

ทำนองเดียวกัน.....นักเรียนที่มีความพร้อมฯ น้อย ก็มีจำนวนไม่มาก เช่นกัน 

ไม่น่าตกใจ.....เพราะมีจำนวนนักเรียนระดับปานกลาง...จำนวนมาก  ก็พอใจครูอ้อยแล้ว 

จะปล่อยให้นักเรียนที่อยู่ปลายแถว....อ้างว้าง  ก็ไม่ถูกต้องเลย  ก็ต้องเอาใจใส่เป็นพิเศษ...

นี่ไง   รุ่งจ๋า .....ตั้งใจทำหน่อยสิจ๊ะ

*****

Boy11

*****

ให้มานั่งใกล้ๆแบบนี้  หลังจากกลิ้งนอนไปมากับพื้นที่สะอาดอยู่แล้ว  ทำให้พื้นสะอาดยิ่งขึ้น 

ครูอ้อยจะนำนักเรียนปลายแถวมานั่งใกล้ๆแบบนี้ทุกห้องเรียน  นักเรียนมีการพัฒนาขึ้นอย่างชัดเจน...

ค่อยหายเหนื่อยหน่อย....รุ่งจ๋า 

รุ่ง....เป็นนักเรียนชายที่เคยได้รับการปลูกฝังให้กล้าพูดจาก.....

บันทึกอ้างอิง

*****

การยอวาที

*****

Ad13

*****

คงยังจำได้นะคะ....บันทึกนี้ทำดีเพื่อ..พ่อทุกคน

ด้วยความรัก

จากครูเพื่อศิษย์ 

ครูอ้อย แซ่เฮ