เราจะทนอยู่เช่นนี้อีกต่อไปไม่ได้ ...อนาคตอยู่ในมือเรา
- ดิฉันห่างหายจากการบันทึกไปนาน ต้องขอประทานโทษพี่ๆ เพื่อนๆ ทุกท่านด้วย...
- เมื่อชีวิตมาถึงจุดเปลี่ยน...
- เกิดทั้งความ...วุ่นวาย...ท้อแท้...หมดกำลังใจ...เมื่อกำลังใจหดหาย...พลังงานที่เคยทุ่มเทกับงานก็ลดลงเป็นทวีคูณ
- และบอกกับตนเองว่าเราจะทนอยู่เช่นนี้อีกต่อไปไม่ได้ ...อนาคตอยู่ในมือเรา
- แต่จุดเปลี่ยนครั้งนี้ก็ทำให้เราได้เติบโตและได้เรียนรู้ รู้จักตนเองในอีกมุมมอง รู้จักคนรอบข้างในอีกบริบท ...และทำให้เราได้เดินในเส้นทางที่เราควรเดิน
- เม...ได้เลือกเดินในทางที่ตนเองคิดว่า ดีที่สุดสำหรับตัวเอง ครอบครัว
- ตอนนี้เมเดินผ่านจุดนั้นมาแล้ว
- ด้วยการตัดสินใจกลับมาทำงานที่บ้านเกิด คือจังหวัดตรัง
- ทำงานที่งานบริหารงานบุคคล รับผิดชอบงานฝึกอบรม มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ เขตการศึกษาตรัง และขณะนี้อยู่ในระหว่างการเรียนรู้วัฒนธรรมองค์กร ระบบงานและงานที่รับผิดชอบอย่างสนุกสนาน ได้ทำงานในสิ่งที่ไม่เคยทำ ช่างสนุกจริงๆ คะ
- อยากบอกพี่ๆ เพื่อนๆ ที่วันหนึ่งอาจจะต้องพบกับจุดเปลี่ยนเช่นเม สิ่งที่ทำให้เราผ่านจุดเปลี่ยนนั้นได้คือ
- ...ตัวเอง...ให้คิดเสมอว่า...จะทุกข์ จะสุข อยู่ที่ใจเรา เรานี้แหละเป็นเจ้าของชีวิตเรา เราสามารถขีดเส้นเราว่าเราจะไปซ้าย ไปขวา หรือไปหน้า ...สำคัญเราต้องมีสติ คิดไตร่ตรอง ไม่เลือกตัดสินใจตามอารมณ์ชั่ววูบ แต่ต้องคิดด้วยเหตุและผล เลือกทางที่ดีที่สุดสำหรับเราและครอบครัว เรามีสิทธิ์เสียสติ เจ้าอารมณ์ โกรธ เสียใจ...แต่ต้องทำอย่างมีสติ สติ สติ
- ขอบคุณทุกกำลังใจ ทุกความระลึกถึงที่มีต่อเม เมกลับมาแล้วคะ
- และขอบคุณ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ เขตการศึกษาตรัง ที่ให้โอกาสเมมาร่วมงานเป็นส่วนหนึ่งของทีมงานด้วย...และทำให้ได้มีวิถีชีวิตใหม่ที่มีคุณภาพชีวิตที่ดีมาก คือการได้ทำงานและได้อยู่กับคุณพ่อคุณแม่
- จากวันนั้น...เมื่อชีวิตถึงจุดเปลี่ยน...นำมาสู่วันนี้...เป็นวันที่ดีมากและเป็นวันที่ดีที่สุดอย่างที่ไม่เคยเจอ
- วันพ่อปีนี้ จึงเป็นวันพิเศษมาก คือเป็นวันพ่อที่เราได้อยู่ร่วมพร้อมหน้าทั้งครอบครัว
- ได้ทำงานที่ที่ มีความสุข สนุก น่าท้าทาย น่าศึกษา น่าเรียนรู้มาก
- และมีเพื่อนชาว Blogger ที่ถือเป็นเพื่อนตายที่เราจะได้ร่วมเรียนรู้ตลอดชีวิต
ขอบคุณคะ
แวะมาอ่านและทักทายค่ะ
มีกำลังใจที่เปี่ยมล้นและมีสิ่งดีๆเสมอๆนะคะ
ยิ้มสู้ค่ะ :)
ขอบคุณ
คุณสายธาร...เป็นสายธารที่เย็นฉ่ำจริงๆ
และกำลังใจจากคุณสายธารทำให้วันนี้...ยิ้มกว้างกว่าทุกวัน
ขอบคุณมากคะ และหวังว่าจะได้มีโอกาสแลกเปลี่ยนกับคุณสายธารอีกนะคะ
สวัสดีคะ อาจารย์ Panda
ขอบพระคุณอาจารย์มากคะ
น้องเม
ขอเป็นกำลังใจในการเดินก้าวไปข้างหน้าอย่างมั่นคงนะคะ
ขอบคุณคุณ add ที่เป็นกำลังใจให้กับเมคะ ...กำลังใจนี้แหละคะที่ทำให้เรามีกำลังใจสามารถยืนอยู่ท่ามกลางพายุร้ายได้ ขอบคุณคุณ add อีกครั้งนะคะ และคงจะได้มีโอกาสแลกเปลี่ยนกับคุณ add อีกในโอกาสหน้านะคะ
ขอบคุณคะ
ปิติกานต์ จ้นทร์แย้ม (เม)
ขอบคุณพี่ตูน พี่สาวที่แสนดี
น้องเม
น้องเม...สู้ ๆๆ ค่ะ เป็นกำลังใจให้
คิดถึงค่ะ
ขอบคุณพี่ตุ๊กตามากคะ ที่เป็นกำลังใจให้
คิดถึงพี่ตุ๊กตาเช่นกันคะ หากมีโอกาสมาใต้หรือจังหวัดตรังแวะมาหาน้องเมนะคะ จะ take care เป็นอย่างดีคะ
น้องเม
ได้เข้ามาอ่าน ....ทำให้รู้จักเมมากขึ้น ... เป็นกำลังใจนะคะ .... ชาว ม.อ.ตรัง โชคดีที่ได้เพือนร่วมงานที่มีความสามารถแบบนี้
สวัสดีคะ พี่ขงเบ้ง
น้องเม