ตั้งตัวไม่ทัน

       เช้านี้เรียนวิชาวิธีวิทยาการสอนภาษาฝรั่งเศสค่ะ  8 - 10 โมง  อาจารย์3นิสิต3  เรียนในห้องเล็ก ๆ

เป็นปกติอยู่แล้ว  แต่ที่ไม่ปกติดูจะเป็นตัวอ้อเองมากกว่า  หลังจากผ่านการร้องไห้น้ำตาเป็นเผาเต่า T___T

ชีวิตมันน่าเศร้าอะไรอย่างนี้  ความแน่นอนคือความไม่แน่นอน  อะไร ๆก็เกิดขึ้นได้  สิ่งที่เราคาดหวัง  ที่เรา

หมายมั้นปั้นมือไว้  ทุกอย่างมันก็พังทลายลงอย่างที่ไม่ทันได้ตั้งตัว  เสียใจมาก  แต่ชีวิตก็ต้องเดินต่อไป

ก็ต้องตื่นมาทำหน้าที่ของเรา 

      พอเข้ามาเรียนก็เจอสิ่งที่ตั้งตัวไม่ติดอีกครั้งค่ะ  อ.ให้บทความภาษาฝรั่งเศสมาแล้วให้ทดลองสอน 

โดยไม่ได้บอกล่วงหน้า  ไม่มีการเขียนแผนใด ๆ ทั้งสิ้น  เป็น micro teaching 15 นาที  ให้ดึงแกรมม่าที่

เด่น ๆ ที่เราคิดว่าน่าสนใจ  และศัพท์สำนวน  อึ้งกันไปเลยค่ะ  ทั้ง ๆ ที่เนื้อหาพวกนั้นก็เรียนกันมาแล้ว

ตั้งแต่ม.ปลาย  แต่พอเจอแบบนี้เข้าไป  ก็ตั้งตัวไม่ทันจริงๆค่ะ  ประกอบกับอ้อเองอย่างที่ได้เล่าไปว่าผ่าน

สงครามน้ำตามาเมื่อคืนสดๆร้อนๆ  ตายังบวมฉึ่ง ๆ หัวมันตื้อคิดอะไรไม่ออกเลยค่ะ  พูดคำน้ำตาหยดที

แบบนี้จะไปสอนใครได้   มัวแต่พะวงกับเรื่องที่เราไม่สบายใจ  เมื่อพินิจพิเคราะห์บทความของตัวเองกันอยู่

สักพักหนึ่ง  ได้ความว่าไม่สามารถค่ะ  ต้องขออ.ต่อรองไปเป็นคาบหน้า  ซึ่งคล้ายๆนิทานอิสปที่ตอนท้าย

ของเรื่องจะต้องบอกว่านิทานเรื่องนื้สอนให้รู้ว่า  การสอนทุกคาบย่อมต้องทำแผนเสมอ  และแผนที่ดีควร

เตรียมล่วงหน้าอย่างน้อย 2-3วัน  ไม่จำเป็นต้องเหมือนฟาร์มเฮ้าส์  สดใหม่ทุกวัน  อ้ออนุมานเอาเองว่าอ.

ต้องการจะบอกเป็นนัย ๆ   เพราะส่วนใหญ่รุ่นพี่ ๆ ที่ออกฝึกสอนมักจะมีปัญหากับแผนการสอนมาก  คือ

สอนวันนี้10โมง  แต่ส่งแผนให้อ.นิเทศก์ตรวจตอน8โมงเช้า  ซึ่งมันกระชั้นชิดเกินไป  อ.ตรวจให้เราได้ก็

จริง  แต่คนที่แก้ไม่ทันคือเรา  ถึงแม้แก้ทัน  เราก็จะไม่มีเวลาเตรียมตัว  เราเองก็จะลนลาน เสียความมั่นใจ

เสี่ยงต่อการล่ม  และการสอนที่ขาดคุณภาพ  ผลที่ออกมา  พูดกันตรงๆ คนซวยก็เป็นนักเรียนที่ต้องมานั่ง

รับกรรม  ฟังเราสอนอะไรก็ไม่รู้ 

............อ้อก็ได้เข้าใจว่าการเขียนแผนมันดีอย่างนี้เอง