ผมรู้สึกมานาน ว่าเรื่องทรัพย์สินทางปัญญามี ๒ ด้าน    มาชัดเจนเมื่อมีการเสนอในสภามหาวิทยาลัยมหิดล เมื่อวันที่ ๒๐ พ.ย. ๕๑ ขอแยกศูนย์ประยุกต์และบริการวิชาการออกเป็น ๒ หน่วยงาน   คือศูนย์พัฒนาปัญญาคม ทำหน้าที่เอาทรัพย์สินทางปัญญาหลากหลายรูปแบบไปทำประโยชน์แก่สังคมและหารายได้   กับศูนย์---ทำหน้าที่ค้นหาทรัพย์สินทางปัญญาที่มีอยู่ภายในมหาวิทยาลัยมหิดลและนำไปจดทะเบียนไว้  

 

มองว่าศูนย์แรกเป็น profit center   ศูนย์หลังเป็น cost center

 

ที่สำคัญคือ สองศูนย์นี้ต้องการทักษะและวัฒนธรรมการทำงานคนละแบบ   ศูนย์แรกต้องการทักษะและวัฒนธรรมเชิงธุรกิจ   ศูนย์หลังต้องการทักษะและวัฒนธรรมที่เน้นวิชาการ

 

ไม่ว่าศูนย์ใด ต่างก็ต้องการการพัฒนาทักษะและวัฒนธรรมในการทำงาน   ต้องมีวิธีทำงานเชิงรุก   จึงจะบรรลุผลสำเร็จได้   เรื่องนี้สำหรับประเทศไทยเรายังอยู่ใน learning curve

 

วิจารณ์ พานิช

๒๔ พ.ย. ๕๑