ช่องห้าวันนี้ที่จริงไม่ได้ตั้งใจจะดูครับ แต่ดูจนจบเรื่องเฉยเลย มีน้ำตาปลายหางตานิดๆ ไม่ใช่ว่าไม่เศร้านะครับ ก็เศร้าครับ แต่ผมรู้ว่าเป็นเรื่องธรรมดา
ถ้าไม่ได้เขียนเรื่องนี้คงอัดอั้นครับ ฉุกคิดได้ไงไม่รู้เปิดทีวีดูครับ เจอรายการเจาะใจ แบบว่าถ้าไม่ดูก็คงเสียดาย เพราะเสียดายที่ไม่ได้ดูมาตั้งแต่ต้น แต่ก็พอจับใจความได้ครับ ว่า เรื่องทั้งหมดเป็นเช่นนี้ จาก HUNSA.COM สำนักข่าวสาขาครับ
หลังจากที่เรื่องราวของน้อง นรุตม์
มงคลศิริภัทรา ผู้ป่วยมะเร็งกระดูกเชิงกราน ได้ส่งต่อไปในสังคม
ผ่านสื่อ internet ไม่ว่าจะเป็น
เว็บไซต์ fwd mail หรือการบอกเล่าแบบปากต่อปาก จนล่าสุด
เรื่องราวของน้องก็ได้นำเสนอผ่านรายการเจาะใจ ในช่วงส่งความสุข
เมื่อคืนวันที่ 20 พฤศจิกายน 2551 (เมื่อคืนนี้)
ซึ่งหลายคนที่ได้ดู ก็ได้ส่งกำลังใจ และ
อยากให้น้องหายดี กลับมาได้ดังเดิม เพื่อสานฝัน ได้ศึกษาต่อ
ในคณะที่ตนเองได้ฝันไว้
ได้มีชีวิตต่อไป เหมือนอย่างที่เด็กหนุ่ม วัย 19 คนอื่น
เขาจะมีกัน

เช้าวันนี้ (21 พฤศจิกายน
2551) น้องหนู รัตนากร
วิทยานนท์ ได้โทรมาแจ้งข่าวว่า
ในช่วงสุดท้ายของชีวิต...
น้องรุตม์ ได้รับฟังเทศน์ จาก ท่าน
ว.วชิรเมธี เป็นเวลา 1 ชั่วโมงผ่านทางโทรศัพท์
ซึ่งน้องรุตม์ ก็ได้ฝากขอบพระคุณ ท่าน มาไว้ ณ ที่นี้ด้วย
ก่อนที่น้องจะจากโลกนี้ไป ในเวลา 6.50 น. อย่างสงบ
สุดท้ายนี้
ทีมงาน hunsa.com ขอขอบคุณแทนน้องรุตม์ มา ณ ที่นี้ด้วย
(ซึ่งหากขาดตกไปในส่วนใหน ก็ขออภัยมาไว้ ณ
ที่นี้ด้วยครับ)
ขอบคุณ สำหรับทุกข้อความใน hi5 และ
เว็บไซต์ต่างๆ
ขอบคุณ สำหรับแรงใจที่ส่งมาให้ ไม่ว่าจะเป็นสื่อใดๆ ก็ตาม
ขอบคุณ เพื่อนๆทาง Hi5 ทุกคนที่มาเยี่ยมที่โรงพยาบาล
แม้ร่างกายในวันหลังๆ จะไม่พร้อมสำหรับการต้อนรับ
ขอบคุณ พ่อแม่ ที่เป็นกำลังใจให้น้องเสมอมา
ขอบคุณ หนู ไก๋ และ เพื่อนๆ ที่บริษัทเดียวกัน
ขอบคุณ ทีมงานรายการเจาะใจ ที่นำเอาเรื่องของน้องมานำเสนอ
ขอบคุณ เคน ธีรเดช ดาราในดวงใจของน้องรุตม์ และ ขวัญใจของใครอีกหลายๆ
คน
ขอบคุณ ทุกท่าน ที่ติดตามข่าวสารของน้องมาโดยตลอด
เกิดเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม 2532 เป็นคนจันทบุรี สมัยประถมเรียนที่ ร.ร. สฤดิเดช จ.จันทบุรี มัธยมต้นเรียนที่ ร.ร. เบญจมราชูทิศ จ.จันทบุรี พอมัธยมปลายสอบติดที่ ร.ร. เตรียมอุดมศึกษา กรุงเทพฯ ด้วยน้องรุตเป็นเด็กขยัน เรียนเก่งและยังชอบร่วมกิจกรรมต่างๆ กับทางโรงเรียน
น้องรุตเค้าชอบตี กลองมากๆ เริ่มหัดตีกลองตั้งแต่ ป.3 ตอนเรียนก็จะอยู่วงดุริยางค์ของโรงเรียนมาโดยตลอด อีกทั้งยังเป็นมือกลองของโรงเรียนเตรียมอุดมอีกด้วย เพราะด้วยความที่น้องรุตเป็นเด็กขยัน และตั้งใจเรียนมาโดยตลอดเลยเอนทรานซ์ติดที่ คณะนิติศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย แต่น้องรุตยังไม่มีโอกาสได้ใส่ชุดนิสิต จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยเลย ด้วยเหตุจากน้องมักมีอาการปวดขาเลยมาตรวจร่างกายที่โรงพยาบาลก็พบก้อนบริเวณ สะโพกขนาด 14 ซม. และพบว่าเป็น “มะเร็งที่กระดูกเชิงกราน” หรือ Ewing’s Sarcoma ระยะที่ 2 โดยหลังจากตรวจพบโรคร้ายดังกล่าว น้องรุต จึงต้องทำการมอบตัว และรายงานตัวที่โรงพยาบาลแทน และได้ Drop เรียน และรักษาสภาพนักศึกษาเอาไว้ เลยยังไม่ได้มีโอกาสไปเรียนมหาวิทยาลัยตามที่ตั้งใจเอาไว้
ตอนนี้ น้องรุตรับการรักษาอยู่ที่โรงพยาบาลศิริราช และได้รับการดูแลเป็นอย่างดีจากคณะแพทย์ และพยาบาลทุกท่าน โดยคุณหมอเจ้าของไข้ของน้อง คือ อ.จันทนรัศมิ์ จันทนยิ่งยง ซึ่งน้องรุตได้ให้คีโมมาแล้ว 3 คอร์ส และฉายแสงมาแล้วถึง 31 ครั้ง แต่ก็ตอบสนองไม่ดีเท่าที่ควร เพราะตัวก้อนยังคงโตขึ้นอีกประมาณ 30% และตอนนี้น้องไม่สามารถเดินได้แล้ว ได้แต่นอนบนเตียงอย่างเดียว แต่น้องเค้าก็ไม่เคยท้อแท้ หรือหมดกำลังใจ แต่ยังมุ่งมั่นเพื่อโอกาสที่จะหาย และได้กลับไปเรียนที่จุฬาตามที่ตั้งใจไว้
อาการ update
ล่าสุด
ล่าสุดน้องมีอาการ เหนื่อยหอบ
ตลอดเวลาเนื่องจากก้อนที่ปอดไปเบียดกะบังลมทำให้การหายใจค่อนข้างลำบาก
ส่วนอาการปวดที่ขาลดน้อยลง
แต่ก้อนไม่เล็กลงและยังไปรบกวนการทำงานของไตด้วย
หรือ ถ้าใครจะไปเยี่ยม และไปให้กำลังใจน้องรุตที่โรงพยาบาลศิริราชก็ได้ น้องเค้าก็อยู่ที่อาคารเฉลิมพระเกียรติ ชั้น 10 ใต้ เตียง 4 เพราะเชื่อว่าทุกน้ำใจ และกำลังใจจากทุกๆ ท่าน จะสามารถเติมเต็มความสุขให้กับน้องรุตได้ เพื่อให้มีกำลังใจในการต่อสู้กับโรคมะเร็งร้ายนี้ได้ต่อไป
และนี่คือจดหมายของพ่อที่ได้บรรยายความรักของพ่อที่มีต่อนรุตม์
นรุตม์
...พ่อครับ
รุตม์ปวด
...พ่อครับ
รุตม์ทนไม่ไหวแล้ว
...พ่อครับ
รุตม์กลัว
เป็นเสียงร้องของนรุตม์ยามปวด ซึ่งเป็นเสียงที่ทรมานใจพ่อมาก
อาทิตย์นี้ทั้งอาทิตย์นรุตม์ปวดมาก ทรมานมาก
พ่อจะช่วยลูกได้อย่างไร จะทำยังไง
พ่อช่วยอะไรลูกไม่ได้เลย
มันเป็นความเจ็บปวดทรมานใจมาก
ที่ไม่สามารถช่วย หรือทำอะไรได้เลย
พ่อร้องไห้ทุกวัน แต่ไม่เคยให้ลูกได้เห็นน้ำตาพ่อ
พ่อได้แต่ปลอบและให้กำลังใจแก่นรุตม์
ทั้งๆ
ที่รู้ว่าอะไร เป็นยังไงเกี่ยวกับตัวโรคที่นรุตม์เป็นอยู่
แต่ละวันที่ผ่านไปหัวใจของพ่อที่เคยพองโต
ด้วยความรักของพ่อที่มีต่อลูก มันเหลือเพียงนิดเดียว
พ่อรอวันที่มันจะกลับมาเหมือนเดิม
จากพ่อที่รักลูกสุดชีวิต
-
เป็นอย่างไรบ้างครับ เรื่องราวแบบนี้ เกิดขึ้นกับเรา กับพี่น้องเรา กับ ครอบครัวเราได้ทุกเวลา
-
ผมไม่ติดใจอะไรนอกจากคำพูดของท่าน ว.วชิรเมธี เมื่อกี๊
-
ท่านว่า ทุกอย่างเป็นธรรมดา จริงครับ
-
การเกิดเป็นธรรมดา
-
การแก่เป็นธรรมดา
-
การตายเป็นธรรมดา
-
การพลัดพรากจากสิ่งที่รักเป็นธรรมดา
-
การมีกรรมเป็นของตัวเองนั้นเป็นธรรมดา
-
เมื่อคิดได้ดังนี้แล้ว เราก็จะระลึกได้ว่า การทำให้ทุกอย่างเป็นธรรมดาเหมือนการปลงครับ
-
หลับให้สบายนะครับ น้องนรุตม์
อ่านแล้วขนลุกนิดนึง จินตนาการตามไปไกลเลย
น่าสงสารน้องเค้าจังเลยค่ะ เสียดายจังที่ไม่ได้มาเรียน
แต่ก็ถือว่าน้องเค้าได้มาเป็นศิษย์ร่วมสถาบันกับอ้อแล้ว
ขอให้น้องเค้าไปสู่สุคตินะคะ
ปล. ด้วยความอาลัย
สวัสดีจ้า แวะมาทักทายจ้า หลับดีกว่า
ขอให้น้องเค้าไปสู่สคติค่ะ
ชีวิตคนเราไม่แน่นอน
เห็นด้วยค่ะ...กับการที....ขณะมีชีวิตอยู่นั้น เร่งสะสมความดีกันให้มากๆ
แวะมาอ่านและทักทาย
สุขภาพแข็งแรงนะคะ
สวัสดีค่ะ
สวัสดีค่ะคนพลัดถิ่น วันศุกร์สีฟ้า
น้องรุตชอบพี่เคนเหมือนกันเลย
แต่เดี๋ยวนี้พี่เคนหน้าตาน่าเกลียด
เค้าว่างั้นค่ะ
โชคดีมีความสุขค่ะ
✿ สวัสดีค่ะ ✿
พอลล่าได้ดู รายการเจาะใจเหมือนกันค่ะ น้องรุตม์ไปสุขคติแล้ว..
ถ้าพอลล่านอนก่อนก็คงไม่ได้อ่านบล็อกนี้ค่ะ
ขอบคุณมากมาย เกิด แก่ เจ็บ ตาย เราต้องไม่ประมาทค่ะ
✿ รักกันไว้เถิด พี่น้อง เมตตากันไว้เถิด พี่น้อง✿
สวัสดีค่ะ คนพลัดถิ่น
น้องน้อยคนดีมาบอกว่า
วันนี้วันที่หนึ่งธันวา
เป็นวันแรกของต้นเดือน
เดือนธันวา เดือนสุดท้ายของปีแล้วหนา
อีกสี่วันนำพามาวันพ่อ
ความรักความดีอย่ารีรอ
ก่อนถึงวันพ่อทำอย่างไรหนอพ่อดีใจ
****อิอิ ใยมดมารณรงค์ ให้คนไทยใจดี รักในหลวง ห่วงลูกหลาน ช่วยกันกำจัดขยะในใจค่ะ******
อิอิ ก๊อปปี้มาลืมแก้ โห....
สวัสดีค่ะ คนพลัดถิ่น
ใยมดคนดีมาบอกว่า
วันนี้วันที่หนึ่งธันวา
เป็นวันแรกของต้นเดือน
เดือนธันวา เดือนสุดท้ายของปีแล้วหนา
อีกสี่วันนำพามาวันพ่อ
ความรักความดีอย่ารีรอ
ก่อนถึงวันพ่อทำอย่างไรหนอพ่อดีใจ
****อิอิ ใยมดมารณรงค์ ให้คนไทยใจดี รักในหลวง ห่วงลูกหลาน ช่วยกันกำจัดขยะในใจค่ะ******
เกิด ยังไม่แก่
แต่มีเจ็บ และตาย
ยังไม่อยากเจอ
เศร้า
แต่ก็ขอบคุณ
เพราะทำให้เราได้คิดว่า
วันนี้ เรา ทำให้ตัวเอง และคนอื่น มีความสข แล้วหรือยัง
สวัสดียามเช้าจ้า วันนี้เราต้องทำดีที่สุดจ๊ะ
ทำใหคิดหลายอย่าง
เมื่อ พฤ. 27 พ.ย. 2551 @ 23:51
969839 [ลบ]
อ่านแล้วขนลุกนิดนึง จินตนาการตามไปไกลเลย
น่าสงสารน้องเค้าจังเลยค่ะ เสียดายจังที่ไม่ได้มาเรียน
แต่ก็ถือว่าน้องเค้าได้มาเป็นศิษย์ร่วมสถาบันกับอ้อแล้ว
ขอให้น้องเค้าไปสู่สุคตินะคะ
ปล. ด้วยความอาลัย