ไม่นานเท่าไร เด็กภูเคยเล่าให้ฟังว่า ในบรรดาเพื่อนของเขานั้น
"บางคนก็ใจดี"
"บางคนก็คนละทางกับเรา เลยล่ะแม่"
.............นั่นแน่.......
อย่าว่าแต่ผู้ใหญ่โต ๆ เลย เด็กน้อยย่างเข้าวัยสะรุ่น เริ่มแบ่งพรรค แบ่งพวก และเริ่มมีข้อขัดแย้ง
"คนโน้น ไง แม่ คนละทางกับลูกเลย"
ทางใครทางมัน หรือ คนละรสนิยม หรือ ต่างสิ่งแวดล้อม หรือ ต่างกันเพราะการเพาะบ่มเลี้ยงดู
หรือ ต่างกันตั้งแต่เป็นตัวอ่อน เนื่องจากต่างกันที่พันธุกรรม
ถ้าคุณ ๆ เป็น"แม่" อย่างดิฉันจะพูดคุยเรื่องนี้กับลูกว่าอะไรดี
ดิฉันนั่งคิด นานพอสมควร เรานั่งกันอยู่ในรถยนต์
"ลูกดูบนถนนสิครับ รถยนต์ที่วิ่งอยู่ตอนนี้มีสีอะไรบ้าง"
"โห ใครจะไปตอบได้หมด มีตั้งเยอะ"
"นั่นสิลูก ขนาดเรื่องสีของรถยนต์ คนเรายังเลือกต่างจิตต่างใจ"
"แต่รถแม่และพ่อ สีเดียวกันเลย"
"อ๋อ จริง ๆ แล้วเป็นเพราะ พ่อเป็นคนเลือก..ทั้งสองคัน ถึงสีเดียวกันน่ะ"
"ถ้าแม่เลือก แม่ชอบสีเขียว"
"น้องรู้ แม่ชอบสีเขียวของต้นไม้"
"น้องรู้มั้ย เมื่อก่อนแม่ก็คิดเหมือนลูก คือคนไหนทางเดียวกับเรา เราก็ชอบ และคุยกับเขาเยอะ"
"คนไหน ที่แม่เคยคิดว่าคนละทาง แม่ก็คุยกับเขาน้อย"
"ต่อมาอีกหน่อย เราค่อย ๆ คิดใหม่ ไม่มีใครที่ไหนหรอกที่จะทางเดียวกับเราตลอด"
"และไม่มีความจำเป็นอะไรที่เราต้องจำกัดความคิดเราว่า เราจะสนิทเฉพาะกับคนทางเดียวกับเรา"
"ในทางธุรกิจและการเมือง เขายังพูดไว้เลยว่า ไม่มีมิตรแท้ หรือ ศัตรูถาวร"..เกี่ยวกันมั้ยนี่
"เอาใหม่นะลูก เมื่อปีที่แล้ว แม่เคยมีปัญหาข้อขัดแย้งกับผู้ร่วมงาน เขาอายุน้อยกว่าแม่มาก ๆ แม่คิดตอนนั้นว่า แม้ไม่มีใครถูกหรือผิด แต่แม่น่าจะได้รับการให้เกียรติ เพราะแม่ถือว่าในสมัยที่เราอายุน้อยเท่า ๆ เขา แม่ให้เกียรติผู้ใหญ่เสมอ"
"เมื่อเวลาผ่านมาอีกนิด แม่ปรับเปลี่ยนมุมมอง ลองเอาตัวเราไปเป็นเขา แม่คิดขึ้นมาได้ว่า เราก็อาจทำอย่างเขา..แม้จะนุ่มนวลกว่า เพราะแม่วิเคราะห์ช้า ๆ แล้วว่า เขาไม่ได้ข้อมูล ความเป็นจริงทั้งหมดจากแม่..ผู้เป็นคู่กรณีคนหนึ่ง"
"แม่จึง คิดใหม่ ทำอย่างไรที่เขาจะได้ข้อมูล"
"พูดคุยกับเขา แบบพี่กับน้อง ไม่ใช่แบบคู่กรณี"
...........มีอีกเยอะ เดี๋ยวแม่มาเล่าเพิ่ม.............
(โดนตามไปทำงานน่ะลูก)
บอกตอนจบไว้ก่อน ว่าตอนนี้ เขาเป็นผู้ร่วมงาน..เออ อันที่จริงเรียกว่า เป็นเพื่อนรักต่างวัย ของแม่ก็ได้นะ.....เพราะ ฮ่า ฮ่า เรามารู้กันทีหลังว่า
เราเป็นพวกที่เรียกได้ว่า "คนทางเดียวกัน"
;P
แวะมาอ่านกลางดึกค่ะ..รสพระธรรม..ทำให้ชีวิตมีความสงบนะคะ
เรื่องความสัมพันธ์ระหว่างผู้คนนั้นเป็นเรื่องละเอียดอ่อนนะคะ พี่ว่ากรณีของการเคยเป็นคู่กรณีแล้วต่อมาเราได้ฝึกหัดขัดเกลายกจิตใจ เกิดปัญญาเป็นสิ่งที่เห็นได้ชัดถึงความเปลี่ยนแปลง ความสัมพันธ์อีกอย่างที่พี่ว่าน่าเป็นห่วงเช่นกัน เพราะมันจะเป็นไปแบบลื่นกว่าคือ จากความเป็น "เพื่อน" กลายเป็นเรื่องของ "พรรคพวก"
ไม่ว่าแบบใดเราต้องอาศัยจิตที่นิ่ง มีสมาธิ สติปัญญาในการรับรู้นะคะ
สวัสดีคะขอบคุณสำหรับข้อคิดดีๆในการทำงาน
ต่างคนต่างมุมมอง ไม่ใช่ทางเดียวกัน ก็ต้องทำความเข้าใจกันให้มากขึ้น
ยากนะคะ จิตนิ่ง มีสมาธิ สติปัญญา
จะได้ รู้ กับเขาบ้างไหมหนอ....