คับอกคับใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นอยู่ในบ้านเมืองเราตอนนี้ และรู้สึกว่าไม่มีใครฟังใคร ไม่มีใครลงมือแก้ปัญหา มีแต่คนออกความคิดเห็น แต่สิ่งที่เกิดขึ้นจริงๆนั้นเลวร้าย มีทั้งคนเจ็บคนตาย แต่หาคนรับผิดชอบจัดการอะไรไม่ได้เลย ประเทศชาตินี้เป็นของเรา เราควรจะทำอะไรในเวลานี้

ถูกใจกับประโยคนี้ใน อนุทินของ อ. ธวัชชัย ปิยะวัฒน์

ถ้าอะไรที่เกินกำลังจะช่วยเหลือแก้ไข ก็ไม่ควรให้สิ่งนั้นมากระทบจนเสียโอกาสในการทำสิ่งที่สามารถทำได้

แต่ในความเป็นจริง ก็ยังอดกังขาไม่ได้ว่า เรื่องราวที่เกิดอยู่ขณะนี้ "เกินกำลังจะช่วยเหลือแก้ไข" หรือเปล่า ยังทำใจไม่ได้ค่ะ เลยไม่รู้ว่า...จะทำอะไรดี เพราะหากยังทำใจไม่ได้ ก็ทำอะไรไม่ได้อีกเหมือนกัน

เพราะฉะนั้น...เราคงต้องเริ่มที่ "ทำใจ" กันก่อนนะคะ