ธนาคารคนจน คนด้อยโอกาส

วันนี้ตั้งใจว่าจะบันทึกสั้น ๆแต่จะนำภาพที่ไปถ่ายมาเมื่อวันเสาร์มาลงไปบอกพี่ พ.ท.วิศิษฎ์  บุญเที่ยง ข้าราชการบำนาญที่มาใช้ชีวิตหลังเกษียณที่หมู่บ้านเล็กๆ แห่งนี้และพยายามพิสูจน์ให้ชาวบ้านเห็นว่าการพึ่งพาตนเองตามแนวปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง นั้นเกิดขึ้นได้ถ้าคนในชุมชน ร่วมจิต  ร่วมคิด  ร่วมทำ  ผมเองก็หลุดปากออกไปว่า จะนำมาลงใน โกทูโน  หากเด็กๆ หรือ ผู้ที่เข้าถึงอินเตอร์เนตได้  ก็ลองเข้าไปดูเรื่องราวของชุมชนเราได้...แต่..อนิจา (มีใครสงสาร บ้างใหมหนอ!!!!..)  พอกลับมาดำเนินการ ผลปรากฏว่าเอาภาพใหม่ๆลงไม่ได้(หน้าแตก ซิ..)....เพื่อไม่ให้เสียคำพูดกับพี่วิศิษฎ์ ฯ จึงต้องเขียนบันทึกมากหน่อย และขอเอาภาพเก่ามาให้ดูใหม่ทีนี่  พี่วิศิษฎ์ ครับ  ผมทำตามที่ผมพูดไว้กับพี่แล้วนะครับ(ยกเว้นภาพที่ถ่ายมาใหม่).................หนองกุงปาว เป็นหมู่บ้านเล็กๆ ริมลำน้ำปาว อยู่ในเขตอำเภอศรีธาตุ จังหวัดอุดรธานี  เนื่องจากเป็นหมู่บ้านที่อยู่ระหว่างรอยต่อ 3 อำเภอ คือ ศรีธาตุ  วังสามหมอ จ.อุดรธานี และ ท่าคันโท จ.กาฬสินธุ์  และไม่มีเส้นทางผ่าน จึงค่อยข้างจะได้รับการดูแลน้อย  เมื่อประมาณปี 42 – 43 มีปัญหายาเสพติดและการพนันค่อนข้างรุนแรง

       ปลายปี 43  จากกระบวนการสร้างชุมชนให้เข้มแข็ง ยาเสพติดและการพนัน ลดลงเป็นที่น่าพอใจ  ชุมชนรวมตัวกันจัดตั้งธนาคารหมู่บ้านตามแนวพระราชดำริ ด้วยเงินทุนจากการรวมตัวของแม่บ้าน  12  คนเป็นเงิน 1200  บาท จนถึงปัจจุบันปี 51  มีเงินทุนประมาณ  1.3  ล้านบาท สมาชิก 338  คน  นอกจากนี้ยังร่วมกันจัดตั้งร้านค้าชุมชนด้วยเงินทุน ประมาณ 1 แสน 6 หมื่นบาท

 

  “ เราคิดว่า เศรษฐกิจพอเพียง คือ การลดรายจ่าย  เพิ่มรายได้  และมีเงินออม “  ..” ธนาคารหมู่บ้านแก้ปัญหาเดือดร้อนให้กับสมาชิก  หยิบยืมง่าย  ทันต่อเหตุการณ์ ที่สำคัญคือ การพึ่งพาตนเองของคนในชุมชน ”   พ.ท.วิศิษฎ์   บุญเที่ยง  ข้าราชการบำนาญผู้เสียสละ  ผู้จัดการธนาคารหมู่บ้านหนองกุงปาว