รักย่อมยิ่งใหญ่ในใจคน

 

 

ชีวิตกับความรัก ตอน รักแท้ใช่แค่ครอบครอง

       ความรัก จะต้องไม่หมายถึงการ "เรียกร้อง"หรือ"รุนแรง"  ความรักจะต้องไม่หมายถึงการพร่องอยู่ข้างใน หรือรักเพื่อจะหาบุคคลอื่นมาเติมให้เต็ม ความรักจะต้องหมายถึงรักเต็มเปี่ยมและล้นออกไปสู่ผู้อื่น เพราะฉะนั้นความรัก จึงหมายถึงการให้  ไม่ได้หมายถึงการเรียกร้อง ถ้าความรักเป็นการเรียกร้องนั้น ไม่ใช่ความรัก แต่กำลังขาด ความรัก ต่างหาก

       ความรักที่แท้จริงจะต้องไม่หมายเข้าไปผูกพัน แต่ความรักที่แท้จริงจะต้องหมายถึงการปลดปล่อยซึ่งกันและกันให้มีอิสรภาพ  หมายความว่า  ความรักนั้นยังมีอยู่  ยังมีชีวิตคู่ซึ่งให้อิสรภาพซื่งกันและกัน ให้ต่างฝ่ายต่างได้มีเวลาแห่งความสุข เหมือนคำกล่าวของกวีท่านหนึ่ง(จำไม่ได้ว่าชื่ออะไร) 

      "ขอให้หญิงชายคู่รักทั้งหลายนั้น เป็นเหมือนสายพิณที่อยู่คนละสาย แต่เมื่อบรรเลงเพลงแล้ว มันเป็นเพลงเดียวกัน"

       "ความรักเป็นต้นเหตุแห่งความบันดาลใจทั้งปวง"

        ใครก็ตามที่มีชีวิตคู่ที่สมบูรณ์ขอจงรักษาความรักนั้นไว้ให้ดี ก่อนที่จะไม่มีให้รักษา    ครูตาลขอแสดงความยินดีกับความรักของทุกคู่รัก และขออวยพรให้รักนั้น เป็นรักที่มีความสุขตลอดไปและอย่าลืมว่า 

          "ความรักที่ยั่งยืน จะอยู่ได้ก็ด้วยทั้งสองฝ่าย มี ธรรมะครองใจตน"

          หากจะรักใครสักคน  ก็จงรักให้ถึงที่สุด  แม้เขาจะไม่รักตอบ แต่ผลิตผลที่ได้รับมันจะเป็น ดอกเบี้ยทบต้นที่เป็นความสุขทางใจ   ส่วนคนที่ถูกรักก็ควรภูมิใจ  ที่ตนเองได้รับความรักนั้นไว้  เพราะในโลกนี้จะมีสักกี่คนที่จะได้รับความรักเช่นนี้

                 ความรักคือ  "การให้"  ใช่  เรียกร้อง

           ใช่หวัง"ครอง" ในรัก  ลดศักดิ์ศรี

รักแท้คือ"การให้"ให้สิ่งดี

       รักอย่างนี้คือรักอย่าง"จริงใจ"

        อย่าดูถูก  ความรัก  หากไม่รัก

               อย่าประจาน  หาญหัก  และผลักไส

               อย่าหยามหมิ่น  ว่าโง่เง่า  ให้ร้าวใจ

                     เพราะความรัก "ย่อมยิ่งใหญ่" ในใจคน

                                                                                 รัชดาวัลย์  จันทวงศ์ ๒๓ พฤศจิกายน ๒๕๕๑