ชมคนให้เป็น

ชมคนให้เป็น

(อย่างน้อยวันละ  1  ครั้ง)

        

         ในแต่ละวันเราจะพบกับผู้คนมากมายที่ผ่านเข้ามาในชีวิตเรา  การพูดจาจึงเป็นสิ่งสำคัญมาก คงไม่มีใครอยากฟังคำติเตียน  คงอยากจะฟัแต่คำชม   ครูลีลองเอาวิธีนั้ไปใช้กบเพื่อนร่วมงาน  คนในครอบครัว   และเด็กนักเรียนที่ครูลีสอน  แล้วได้ผลดี  โดยเฉพาะเด็กที่มีปัญหาด้านการเรียน  ปัญหารอบครัว  ครูต้องใช้จิตวิทยาในการพูดให้มาก  พูดอย่างไร ทำให้เขาอยากมาโรงเรียน  รักโรงเรียน  รักเพื่อน  รักครู  ก็คำชมนี่แหละ  เราต้องพยายามหาส่วนดีของเขาให้ได้แล้วชมให้คนอื่นฟัง  อย่าว่าเขาต่อหน้าคนอื่น  ชมให้เขารู้  ให้กำลังใจเขา  แล้วทั้งเขาและเราก็จะมีความสุข  ลอง ๆทำดูนะคะ 

          คนมี  1  ปาก  และมี  2  หู  เพราะธรรมชาติรู้ว่าคนชอบพูดมากกว่าชอบฟัง

          ถ้าคนมี  2  ปาก  คงจะแย่งกันพูดจนไม่มีคนฟัง

          คนส่วนใหญ่มักจะพูดแต่สิ่งที่ไม่ดี  ชอบตำหนิติเตียน  จับผิด  เปรียบเทียบ  เย้ยหยัน  มากกว่าจะพูดชื่นชม  ยกย่อม  ให้กำลังใจคนอื่น   ซึ่งเป็นธรรมชาติที่ไม่ดีของมนุษย์ที่ชอบยกตัวเอง  หรือมีปมด้วยในใจทำให้คิดถึงความไม่ดีของตัวเอง  จนไม่สามารถชมคนอื่นได้  ต้องจับผิดหรือพูดถึงความไม่ดีของคนอื่น  เพื่อให้ตัวเองสบายใจขึ้น  หรือเพื่อดึงคนอื่นลงมาอยู่ในระดับไม่ดีเหมือนตัวเอง  จะได้สบายใจขึ้น

          มนุษย์ทั่วไปไม่ชอบการถูกตำหนิติเตียน

          ฉะนั้น  การชมเชยจึงเป็นโอสถใจที่มนุษย์ทุกคนอยากได้  แต่มักขาดแคลน

          ถ้าเราให้คำชื่นชมคนอื่นได้ก่อน  เท่ากับเราให้สิ่งที่มนุษย์ขาดแคลนตลอดมา

          เขาจะรู้สึกขอบคุณ  เป็นบุญคุณ  และชื่นชอบชื่นชมคุณทันที

          เป็นการเริ่มต้นมนุษย์สัมพันธ์ที่ดีมาก

          จงชมคนให้เป็น  โดยชมในสิ่งที่เขามีอยู่แล้วให้เด่นชัดขึ้น

          จงถ่อมตัวเสียก่อนแล้วเราจะเห็นความดีความเด่นของคนอื่นได้ชัดขึ้น

          จงพูดชมออกไปด้วยความจริงใจสั้น ๆ  พร้อมรอยยิ้มของมิตรภาพ

          ถ้าเขาใส่เสื้อสวยจงชมว่าเสื้อของเขาสวย

          ถ้าเสื้อไม่สวยให้ชมกระดุมเสื้อ  อาจจะสวยก็ได้

          หรือชมสิ่งที่เป็นนามธรรมอื่น ๆ  ก็ได้  เช่น  ความขยัน  อดทน  เสียสละ  เมตตา ฯลฯ

          อย่าชมปนติ  อย่าชมพร้อมกับยกย่องตัวเองหรือลูกหลานของตน

          เมื่อชมเขาแล้วจงนึกชมตัวเอง  (ในใจ)  ว่าได้ทำสิ่งที่ดี ๆ  ได้แล้ว  จะได้มีกำลังใจทำบ่อย ๆ จนเป็นนิสัยที่ดี

          การชมคนอื่นได้และชมตัวเองด้วยนั้นเหมือนกินน้ำมะนาวผสมน้ำเชื่อมที่ต้องใส่น้ำแข็ง

          จึงจะอร่อย  ชื่นใจ  และเปรี้ยวปาก  (อยากกินอีก)

          ตอนนี้รู้สึกเปรี้ยวปากอย่างชมคนอื่นเพื่อจะชมตัวเอง  (ในใจ)  ด้วยหรือยังเล่าคะ?

  

"ผมมีความสุขกับการร้องเพลงครับ เพราะคุณครูชมว่าผมร้องเพลงเก่ง"