เธอหยาดเพชรกับฉันนั้นดอกหญ้า
วันที่ ๑๑ กันยายน นำนักเรียนไปเข้าค่ายอนุรักษ์ธรรมชาติ ณ อุทยานแห่งชาติน้ำตกห้วยยาง
เห็นน้ำค้างบนใบหญ้า อดคิดถึงใครคนหนึ่งไม่ได้ มีความรู้สึกว่าเขาเข้ามาในช่วงขณะที่เรากำลังแย่
ทำให้เราชื่นฉ่ำใจ แต่ก็ได้แค่พักเดียว เหมือนน้ำค้างบนใบหญ้า พอถึงเวลาสาย ๆ น้ำค้างก็จะจากไป ทิ้งให้ดอกหญ้าต้องผจญกับแดดฝน ตั๊กแตน หรือคนเดินเหยียบย่ำ คิดว่าจะเก็บไว้อ่านคนเดียว แต่...
เอามาฝากชาว G2K ที่ซาบซึ้งในบทกลอนแบบ หวาน หวาน อาจโดนใจใครหลายคน โดยเฉพาะคนที่อาจแอบหมายปองของสูง ฮือ......ฮือ......ฮือ
เธอคือ...หยาดเพชร บนใบหญ้า
พาความชื่น-ฉ่ำเข้า มาพราวพร่าง
แต่ก็เปราะ บางเบา และบอบบาง
เธอพาร่าง สลาย กลางสายลม
เพชรพราวพริ้ง กลิ้งลา ดอกหญ้าสะอื้น
น้ำตาชื่น กลืนโศก วิโยคขม
แดดยามสาย ร่ายรำ เคยฉ่ำพรม
กลับโศกตรม แดดแผดเผา เจ้าโศกซ้ำ
หยาดเพชรเอ๋ย เจ้าระเหย ไปสู่ฟ้า
หยาดเพชรจ๋า ดอกหญ้า ฝากรักร่ำ
ขอขับกล่อม ย้อมใจ เป็นลำนำ
หยาดเพชรจ๋า จงฟังคำ จากเมืองโน้น
ว่าดอกหญ้า ยังคง อยู่ทางนี้
ไกวชิงช้า ความดี ที่เคยโหน
เก็บสายหมอก จากหยาดเพชร ที่อ่อนโยน
ประคองตน ด้วยรัก และผูกพัน
หยาดเพชรจ๋า ถ้าหาก เป็นไปได้
อยากจะไกว ชิงช้า ถึงเมืองนั้น
แต่ก็เกรง กลัวว่า จะจาบัลย์
ดอกหญ้านั้น ไปลับ ไม่กลับคืน
เธอหยาดเพชร กับฉัน นั้นดอกหญ้า
เธอเข้ามา เพียงเวลา หลับแล้วตื่น
คือน้ำค้าง พร่างพรม เพียงค่ำคืน
แดดลมรื้น ยามสาย ก็หายไป
ในโลกนี้ ยังมี.... ตั๊กแตน
อีกหมื่นแสน เข้ามา สั่นหญ้าไหว
แต่ไม่นาน สิ่งนั้น ก็ผ่านไป
แต่หยาดเพชร ในใจ ยังรื่นริน
ยังแหงนมอง หยาดเพชร เกล็ดน้ำแก้ว
ถึงแม้จาก พรากแล้ว ยังถวิล
ส่งคำรัก ฝากแฝงเงา เป็นอาจิณ
หยาดเพชรสิ้น แต่ดอกหญ้า ยังอาวรณ์
รัชดาวัลย์ จันทวงศ์(ครูตาล)
๒๓.๐๐ น ๑๑ กันยายน ๒๕๕๑ ณ อุทยานน้ำตกห้วยยาง
ขอนะ ขอนะ
ต้นน้ำชอบ...จะเอาไปอวดเพื่อน
นอนได้แล้วครับ
คุณลูกต้นน้ำ
เกินเวลาของเด็กแล้วครับ
ฝันดี...ราตรีสวัสดิ์ครับ
แวะมาราตรีสวัสดิ์ค่ะ
บทกลอนเพราะจังนะคะ
ธรรมชาติ คงความงดงามเสมอค่ะ
มีแต่สิ่งดีๆเสมอๆนะคะ
ด้วยความเคารพค่ะ
สวัสดีครับ คนแต่งกลอนไม่เป็น แต่ชอบอ่านกลอน เพราะมากครับ ชื่นชม ขอให้โชคดี มีความสุขในการทำงานตลอดวัน
ซึ้ง เศร้า เหงา เจ็บ (ไม่แพ้กัน)
หยาดเพชรเกล็ดน้ำค้างกลางเวหา
พร่างโปรยมาเพราะราตรีที่เย็นหนาว
ค้างยอดหญ้าด้วยเมตตาพาพร่างพราว
พอรุ่งเช้าแสงส่องมาเพชรละลาย
ครูตาลนี่เก่งจริงๆ
อ่านแต่ละครั้งหลายหลากอารมณ์นะคะ