อิสระ
ยอดเขาก็ปีนไม่ถึง
สวนทางกับคนอื่นที่กำลังเดินลง
นั่งเหนื่อยหมดสภาพอยู่คนเดียว
ฝูงแกะเจ้าถิ่นมองมาด้วยสายตาดูแคลน
แต่จิตใจปลอดโปร่ง โล่งสบาย
อิสรภาพที่ยิ่งใหญ่ คือ เป็นอิสระจากกรอบที่ตนขีดไว้เอง
เส้นทางเดินเท้ารอยส์พีคสกายไลน์
๒๖ มีนาคม ๒๕๕๑
ผมมาถึงวานาคา (Wanaka)* เมืองเล็กๆริมทะเลสาบชื่อเดียวกันตอนเกือบหนึ่งทุ่ม แต่ท้องฟ้าสว่างโร่ เพราะยังเป็นช่วงปลายฤดูร้อนของนิวซีแลนด์
พอเปลี่ยนแนวมาเที่ยวแบบถึงก็ชั่งไม่ถึงก็ชั่ง แถมฟ้าเป็นใจอีกต่างหาก เรี่ยวแรงเลยมาจากไหนไม่รู้ อยากจะเห็น อยากจะไปต่อ ยังไม่อยากเข้าที่พัก จึงตัดสินใจขับรถออกนอกเมืองไปทางตะวันตก ตามถนนที่มุ่งสู่อุทยานแห่งชาติภูเขาแอสปายริง (Mount Aspiring National Park)* แหล่งเล่นสกีชื่อดัง เพื่อหาที่ไหนแวะสักแห่งเป็นการปิดท้ายสำหรับวันนี้
ถนนช่วงนี้คดเคี้ยวไม่มาก ฝั่งซ้ายมือทางตะวันตกคือเทือกเขาสูงที่ต่อเนื่องกับภูเขาแอสปายริง ตามภาพกลาง ฝั่งขวามือทางตะวันออกเลียบทะเลสาบ ต้นไม้สองข้างทางเริ่มเปลี่ยนชุดจากสีเขียวเป็นเหลืองเตรียมตัวเข้าสู่ฤดูใบไม้ร่วง ช่วงแดดร่มลมตกอย่างนี้อากาศกำลังเย็นสบาย แถมสีสันของสิ่งต่างๆรอบตัวก็แปรเปลี่ยนอยู่ตลอดเวลาจากลำแสงอาทิตย์ที่ตกกระทบทำมุมต่ำลงเรื่อยๆ
ข้างทางด้านซ้ายมือ ผมเห็นจุดจอดรถและมีรถจอดอยู่หลายคัน จึงขับเข้าไปจอดบ้าง ถึงได้รู้ว่า ตรงนั้นเป็นจุดเริ่มต้นของเส้นทางเดินเท้ายอดนิยมเส้นทางหนึ่งชื่อ รอยส์พีคสกายไลน์ (Roys Peak Skyline Track) ได้ข้อมูลมาว่า ถ้าจะปีนให้ถึงยอดเขาจุดแรก คือ รอยส์พีค (Roys Peak)* ใช้เวลาเดินไปกลับประมาณ ๕ ชั่วโมง ไม่นับเส้นทางสกายไลน์ ที่ไต่ขอบยอดเขาไปเรื่อยๆอีก
คาถา ถึงก็ชั่งไม่ถึงก็ชั่ง ยังคงได้ผล ผมไม่คิดจะปีนถึงยอดอยู่แล้ว แค่อยากจะหาอะไรทำออกกำลังปิดท้ายวันนี้เท่านั้น จึงเดินไต่ระดับความสูงขึ้นไปทันที ไม่นานนักก็หอบแฮก เพราะเส้นทางค่อนข้างชัน ต้องยืนพักรอบแรก ก่อนปีนต่อ ผ่านฝูงแกะเจ้าถิ่นที่รวมกลุ่มกันเล็มหญ้าอย่างสบายใจ พวกมันมองมาที่ผมเป็นจุดเดียว ด้วยสายตาเหยียดๆ ทำนอง ..มันจะปีนไหวเร่อ.. ตามภาพล่าง
ผมผ่านน้องแกะไปได้ระยะหนึ่ง ก็ถึงจุดที่พอหาที่นั่งพักได้ ไม่ต้องเดาก็รู้ว่า นี่คือ จุดหมายของผมสำหรับวันนี้
ได้มีโอกาสนั่งรับลมเย็นๆ ดูทิวทัศน์รอบตัวตามภาพบนสุด มองเห็นแนวทิวเขารอบทะเลสาบที่กำลังรับแสงสุดท้ายของวัน เหมือนเวทีขนาดยักษ์ที่มีแสงสปอตไลต์จับไล่ไปเรื่อยๆ ก่อนที่ทุกสิ่งทุกอย่างจะถูกความมืดปกคลุม
* วานาคา (Wanaka) ชื่อในภาษาเมารีมีสองที่มา คือ วานางา (Wananga) แปลว่า ความรู้ หรือ โอ อานากา (Oanaga) แปลว่า ที่ของหัวหน้าเผ่าชื่ออานากา
*อุทยานแห่งชาติภูเขาแอสปายริง (Mount Aspiring National Park) เป็นส่วนใต้สุดของเทือกเขาเซาเธิร์นแอลป์ ยอดสูงสุดคือ ยอดเขาแอสปายริง (Mount Aspiring) สูง ๓๐๓๓ เมตร มีชื่อในภาษาเมารีว่า ติติเตอา (Tititea) มาจาก titi=ยอดเขา tea=ขาว คือ ยอดเขาสีขาว
* ยอดเขารอยส์ (Roys Peak) ตั้งชื่อตามวีรบุรุษรอบ รอยส์ (Rob Roys) ผู้นำการต่อต้านอังกฤษของสกอตแลนด์ เนื่องจากผู้คนในแถบวานาคามีเชื้อสายสกอตแลนด์


สวัสดีค่ะอาจารย์หมอเต็ม
สบายดีไหมคะ หายเงียบไปนานมากๆ มาอ่านบันทึกแรกๆ ค่ะ
ชอบจังค่ะอช. แรงบันดาลใจ aspiring inspired me to be there once ;)
อิสรภาพที่ยิ่งใหญ่ คือ เป็นอิสระจากกรอบที่ตนขีดไว้เอง
จะรอไกด์กิติมศักดิ์ มานำท่องเที่ยวเก็บเกี่ยวความรู้ ต่อ ขอบคุณค่ะ