หยาดเพชรเกล็ดน้ำค้างกลางเวหา

พร่างโปรยมาเพราะราตรีที่เย็นหนาว

ค้างยอดหญ้าด้วยเมตตาพาพร่างพราว

พอรุ่งเช้าแสงส่องมาเพชรละลาย