บนรถ2 แถวฉันก็ได้พบเก้งกับน้องกวาง คนนี้คือน้องกวาง เด็กชายวัลลพ ฉ่ำมิ่งขวัญ
วันนี้วันศุกร์ ที่ 14 พย.2551 เป็นวันที่ฉันบอกพ่อบ้านว่าไม่ต้องไปส่งที่โรงเรียน ชั้นขอนั่งรถ 2 แถวประจำทางสาย มหาชัย ถนนเลียบคลองหลวง เพื่อจะได้มอบเงินเพียงเล็กน้อยให้เป็นของขวัญ ให้น้องกวาง และเก้งที่ เขายังคงสภาพนักเรียนอยู่ได้ ฉันเชื่อว่าบรรยากาศการเรียนรู้ ความเอื้ออาทร ไถ่ถามทุกข์สุข จะช่วยหลอมให้เด็กทั้งสอง สามารถเติบโตขึ้นมาได้อย่างสง่างาม
อีกเหตุผลที่ฉันอยากพบน้องกวาง เด็กที่ฉันเป็นห่วง เพราะ น้องกวาง และน้องเก้ง ทั้งคู่เคยเรียนหนังสือกับฉันมา โดยเฉพาะน้องกวาง ฉันได้ทำหน้าที่เป็นครูประจำชั้น ถึง 2 ปีติดต่อกัน เวลาทำให้เราผูกพันกัน ทุกข์สุขของน้องกวางฉันรับรู้เหมือนฉันเป็นแม่ของเขา
แม่ผู้ให้กำเหนิด น้องกวางเสียชีวิตด้วยโรคร้าย เมื่อน้องกวางกำลังเรียนอยู่ชั้นอนุบาล 1 ขณะที่เจ้าเก้ง(ก้าง) เรียนอยู่ชั้น ป.1 เมื่อสิ้นแม่ พ่อของน้องกวางทำตัวลึกลับ หายไปจากชายคาเดียวกันจนบัดนี้เด็กทั้งสองไม่รู้ว่าพ่อของเขาเป็นตายร้ายดีประการใด
น้องกวาง และพี่เก้งจึงมาอาศัยอยู่กัยตาและยาย ด้วยฐานะที่ยากจน ยายต้องออกไปรับจ้างดูแลคนชรา แล้วให้เจ้าเก้งหนีบน้องมาโรงเรียนด้วย ตกเย็นยายจะขออนุญาตนายจ้าง รีบขับรถมอเตอร์ไซด์ มารับหลานทั้ง 2 กลับบ้าน เจ้าเก้งทำหน้าที่แม่ครัว จัดหาข้าวปลา อาหาร มาให้น้องแก้หิว ชีวิตเป็นเช่นนี้ทุกวัน ปัจจุบันนี้น้องกวางจบชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 กำลังเรียนอยู่ชั้น ม.1 ส่วนเจ้าเก้งกำลังเรียนอยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ปีหน้าเก้งจะไปเรียนต่อปวช.
ทุกเช้าเก้ง และกวางจะตื่นนอนตี 4 แล้วจะออกไปส่งหนังสือพิมพ์ ตามร้านค้า บ้าน เรือน วันหนึ่งๆก็ ส่ง35 ฉบับ ได้ค่าตอบแทน ฉบับละ 2 บาท เป็นค่าอาหาร และเก็บสะสมไว้ยามต้องการ น้องกวางจะเก็บเงินเก่ง แต่เจ้าเก้งคนพี่ เก็บเงินสู้น้องไม่ได้
น้องกวางได้รับเงินสนับสนุนจากมูลนิธิสันติสุข ส่วนเก้งไม่ได้ทุน เพราะเก้งเรียนไม่เก่ง และขาดเรียนบ่อย
เก้งหยุดโรงเรียนบ่อยมาก วันที่พิจารณาให้ทุน ครูประจำชั้นของเก้งให้เหตุผลว่า เป็นเพราะเก้งขาดเรียนมาก ไม่ค่อยได้มาเรียน คณะกรรมการคัดเลือกจึงไม่เลือกที่จะให้ทุนเก้ง น่าเศร้าที่มันไม่ใช่เหตุผลที่ดีเลย ที่ใช้พิจารณาคัดเลือกว่าใครควรจะได้รับทุนสนับสนุนการเรียน ทุนที่ไม่มากเลยสำหรับฉัน แต่สำหรับเก้งมันยิ่งใหญ่มาก ฉันเกื้อกูลเก้งด้วยเสื้อผ้าบ้าง รองเท้าบ้าง ค่าขนมบ้าง ค่ารถมาโรงเรียนบ้าง เพราะฉันชอบนั่งรถ 2 แถว มันเป็นโอกาสที่ทำให้ฉันได้รู้จักนักเรียนมากขึ้น ส่วนน้องกวางได้ทุนเพราะมาเรียนทุกวัน ไม่เคยขาดเรียน
ฉันไม่ได้เป็นครูประจำชั้นของเก้ง และจะเห็นเก้งทุกชั่วโมงที่ฉันสอนลูกเสือ ทุกวันพุธเก้งจะแต่งชุดลูกเสือที่ทางโรงเรียนแจกให้ มายืนรอรับฉันหน้าประตู ทำวันทยาหัตถ์ทักทายกันทุกวันพุธ เก้งบอกว่าเขาชอบเรียนวิชาลูกเสือมาก
เขาภูมิใจที่ได้เป็นนายหมู่ ส่วนวันอื่นๆที่มีวิชาภาษาอังกฤษไม่ค่อยเห็นเก้ง เพราะเก้งไม่มาโรงเรียน ฉันเคยไปตามเก้ง 1 ครั้งเมื่อเก้งขาดเรียนวิชาที่ฉันสอนเกิน 3 วัน ภาพที่เห็นเก้ง ซักผ้ากองโต ฉันทักทายเก้ง เราพูดคุยกัน แล้วเก้งก็รับปากว่าจะพยายามมาเรียนทุกชั่วโมง แต่ฉันบอกเก้งว่า ไม่เป็นไรหรอกลูก ม่ามี๊ก็แค่มาเยี่ยมเท่านั้นเอง กลัวหนูไม่สบาย และกำชับว่าไม่ให้เกรงใจ เจ็บไข้ ต้องบอกกล่าว จะได้ช่วยกัน
หลังจากวันนั้นเก้งมาโรงเรียนมากขึ้น งานคงหนักขึ้น เก้งผอมจนเห็นซี่โครง ฉันหวั่นใจเหลือเกินในเวลานั้น ว่าเก้งจะเป็นโรคติดต่อ เพราะเก้งไอแห้ง ๆ ไม่ค่อยมีแรง ฉันได้พยายามติดต่อกับยายของเก้งให้พาหลานไปเอ็กซเรย์ปอด ขณะเดียวกันก็ช่วยดูแลเรื่องสุขภาพทั้งกาย และใจให้เมื่อเก้งมาโรงเรียน
วันนี้เก้งแข็งแรงมีเนื้อมากขึ้น ส่วนน้องกวางนั้นไม่ต้องพูดถึงอ้วนเหมือนเดิม
สิ่งหนึ่งที่ฉันประทับใจคือเด็กสองคนนี้ แม้ไม่มีพ่อแม่คอยอบรมสั่งสอน แต่พูดจากับผู้ใหญ่ได้ไพเราะ น้ำเสียงที่ถ่อมตัว กริยาท่าท่างที่อ่อนน้อม เป็นเสน่ห์ที่เรียกเมตตาได้ดี
เพื่อนๆจะรักเก้ง เพราะเก้งช่วยเพื่อนได้ทุกเรื่องยกเว้นเรื่องเรียน เพราะเก้งเองก็แทบเอาตัวไม่รอด ถึงกระนั้น เก้งก็ยังเป็นพี่ที่ดีได้ ฉันเคยได้ยินเก้งบอกน้องทุกครั้งที่มารับน้องกวางเร็ว เนื่องจากครูโรงเรียนมัธยมมีประชุม ทางโรงเรียนก็จะปล่อยนักเรียนกลับบ้านก่อน
วันนี้ฉันรับรู้เรื่องราวของเด็กทั้งสองด้วยความพึงพอใจ ฉันดีใจที่ส่งเขาข้ามฝั่งได้ และคาดหวังว่าเด็กทั้งสองจะยืนหยัดอยู่ในสังคมคนดีได้ โปรดอ้าแขนรับเขาทั้งสองด้วยเถิด
สวัสดีค่ะ
เดี๋ยวนี้ ครูบางท่านชอบส่งเสริมให้เด็ก "แก่แดด" ให้กล้าแสดงออกจนขาดสัมมาคารวะ
ไม่น่ารักเลยครับ
ผมชอบเด็กอ่อนน้อมถ่อมตน มีสัมมาคารวะ มากกว่าเด็กที่กล้าจนเกินกรอบ ไม่รู้ที่ต่ำที่สูง
ผมอาจจะโบราณไปหน่อย
ขอบคุณครับ
มาชม เห็นน้ำใจที่สวยงามนะครับ
ต้อมรู้สึกนิยมชมชอบน้องเก้ง และน้องกวางเหลือเกิน ^^ เสียดายนะคะ ที่เด็กๆ มีพ่อแม่เลี้ยงดู ทีเงินปรนเปรอยังทำได้ไม่ถึงครึ่งหนึ่งของน้องสองคนนี้ เชื่อแน่ว่าน้องสองคนจะโตขึ้นเป็นผู้ใหญ่ที่ดี
เรื่องพับกระดาษนี่ แรงบันดาลใจมาจากบล็อกพับกระดาษ...แสนสนุก ของดร.บัญชา ค่ะ ^^
ชอบชื่อ "เนปาลี" นี้เช่นกันค่ะ ^^
งานของอ.ก็ส่งเด็กขึ้นฝั่งเช่นกัน ต่างกันที่อ.ส่งขึ้นฝั่งพร้อมจอบ พร้อมเสียม เด็กๆมีเครื่องมือทำมาหากินได้ ยิ่งเป็นกุศลใหญ่
สองศรีเป็นพี่น้อง คลานตาม
คนพี่เขามีนาม ว่าเก้ง
คนรองที่คลานตาม กวางชื่อ เขานา
น้องพี่ดีสองเด้ง เก่งแท้สองศรี
-ขอบคุณค่ะ อาจารย์ทนัน
-ครูต้อยอยากอู้คำเมืองเป็น เพราะดีค่ะ และอยากเข้าใจภาษามากกว่าที่เป็นอยู่ จึงขอเรียนรู้ด้วย
-อ.กรุณาอู้คำเมืองนะคะ ขอบคุณค่ะ
สวัสดีครับ คุณครู ขอบคุณครับ มนุษย์ที่ฝึกดีแล้วเป็นผู้ประเสริฐ ครับ