วันนี้เป็นวันแรกในรอบ 10 วันที่ได้ใช้อินเตอร์เน็ตที่บ้านในเวลาดั้งเดิม หลังจากที่เจ้ากล่อง ADSL เขาเงียบกริบไม่ยอมกระพริบเชื่อมต่อให้ ผู้ดูแลที่ติดต่อได้เธอก็มาๆหายๆ คุยซักถามกันทาง email แล้วก็เป็นจังหวะที่เธอไปประชุมที่อื่นพอดี ในช่วง 7 วันแรกนั้นยังมีงานคิด คำนวณที่ต้องทำให้เสร็จ ก็จะรู้สึกแค่ว่าทำงานหมดเวลาแล้วไม่ได้เข้ามาอ่านเขียนใน GotoKnow เพื่อพักผ่อนเลย รู้สึกเหนื่อยจากการคิดคำนวณติดพัน ทำให้อ่านหนังสือก่อนนอนได้อย่างเบลอๆเสมอ ...ความแตกต่างอย่างแรกที่รู้สึกได้ ในยามที่มีและไม่มีอินเตอร์เน็ต

ส่วน 3 วันต่อมาที่งานคิด คำนวณเสร็จแล้ว ทีนี้ยังมีงานเขียน paper ที่ต้องทำให้เสร็จอีกงาน รู้สึกถึงความ"ติดขัด" ในเวลาที่สงสัยอะไรแล้วเคยเปิดเน็ตก็หาได้ ทำให้รู้ตัวว่าเป็นโรค "ติดเน็ต" จริงๆ งานเดินช้ากว่าที่คิด เพราะจากที่เคยแก้สงสัยด้วยการเปิดเน็ต มาเป็นการเปิดไฟล์บ้าง ขุดต้นฉบับกระดาษบ้าง ทำไปได้วันละเล็กละน้อยอย่างไม่รู้สึกสนุกเอาเสียเลย ทำได้ช้ากว่าที่ตั้งใจและ "ง่วง"กว่าเวลามีอินเตอร์เน็ต ปิดคอมพิวเตอร์ก่อนเที่ยงคืนทุกวัน...ความแตกต่างที่พบอีกอย่างจากการไม่มีอินเตอร์เน็ต

รู้สึกว่า "เหงา" และ "ห่อเหี่ยว" เพราะไม่รู้ว่าเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ มากมายที่เราเคยติดตามอ่านในอนุทินเป็นอย่างไรกันบ้าง น่าแปลกที่ตัวเองไม่ค่อยได้มีเวลาใช้อนุทินเพื่อบันทึกเรื่องราวในแต่ละวันของตัวเอง เพราะสภาพการทำงานไม่เอื้ออำนวยให้ใช้อินเตอร์เน็ตได้ตลอดเวลา แต่เพียงแค่ได้อ่านสิ่งที่คนอื่นๆมาเขียนทุกคืนเป็นประจำ มีต่อยอด ทักทายไต่ถามบ้างตามแต่ความคิดและเวลาจะอำนวยก็ทำให้มีความสุข รู้สึกว่าเป็นการพักผ่อนหย่อนใจก่อนนอนได้เป็นอย่างดี...เมื่อไม่มีอินเตอร์เน็ต นั่งดูทีวีอย่างเดียว (มือก็ถักนิตติ้งไปด้วย) ก็ได้คิดคำนึงว่า Social network แบบที่มีใน GotoKnow นี่ช่วยสร้างความสุขในยามอยู่กับตัวเองได้อย่างน่าประหลาด เป็นการอยู่คนเดียวแบบมีมิตรมากมายล้อมรอบ ความรู้สึกนี้คงอธิบายได้ยากสำหรับผู้ที่ไม่ได้ "ติด" GotoKnow

สังเกตดูว่า สมาชิกในบ้านเราทั้งหมด (ยกเว้นคุณพ่อที่ใช้แค่อ่านข่าวบ้างเท่านั้น) จะมีอาการ "สดชื่น" กันขึ้นมาทีเดียวเมื่อมีอินเตอร์เน็ต เพราะทั้งทักทายเพื่อนๆและทำงานด้วย network กันทั้งนั้น แม้เพียงเวลาช่วงสั้นๆในแต่ละวัน แต่ก็ดูเหมือนเจ้าอินเตอร์เน็ตนี่สร้างความสุขให้พวกเราทุกคนจริงๆ แล้วอย่างนี้จะไม่ยกให้เขาเป็น... เพื่อนคู่คิด มิตรคู่คอมฯ...ได้ยังไง...เนาะ