ชีวิตทุกคนย่อมเป็นอย่างนี้ละ

ชีวิตบางครั้งเหมือนทางรถไฟอันยาวไกล  เป็นประสพการณ์ครั้งแรกของพวกเด็ก ๆ ที่เข้าไปอยู่ไกล้รางรถไฟ 

 และเห็นรถไฟวิ่งผ่านไปมา 

 

 เมื่อต้องไปงานคุณยายที่เคยยิ้มหยอกล้อพวกเด็ก ๆ คุณยายเกิดในเมืองจีนเดินทางเรือสำเภามายังมาเลเซียแล้วเดินทางล่องขึ้นมาอยู่หมู่บ้านนาบอน  เมืองคอน 

 

 เมื่อ70 ปีก่อนนั้น  แล้วแต่งงานกับชายชาวจีนมีลูก 10 คน  พ่อของลูกทั้ง 10 คนจากไปเมื่อ พ.ศ. 2534 และวันนี้คุณยายก็จากไป 

 

 คุณยายมีลูกสาวและไปเรียนด้วยกันกับแม่ของน้องต้นและน้องเต้ตั้งแต่มัธยมถึง ม. ขอนแก่น 

 สายพยาบาลและกลับมาอยู่ทำงานด้วยกันที่ รพ. มอ.หาดใหญ่  พวกเด็ก ๆ จึงคุ้นเคยสนิทมาก

ลูกสาวคุณยายคือคนที่มีกำไลสีเหลือง  เป็นพยาบาลยอยู่ มอ.  ปัจจุบัน

เมื่อคุณยายจากไปเราจึงมีโอกาสไปที่บ้านคุณยาย อยู่ อ. นาบอน  จ. นครศรีธรรมราช  การจัดงานศพทำทั้งพิธีพุทธและพิธีทางจีน  ไปดีเถิดนะคุณยาย  ไปสู่สุคติเถิด...